Εκτύπωση

Μιχάλης Σάλλας VS Bank Run

Ποιος είναι ο βαθύτερος φόβος που αρχίζει να «παίζει» τώρα σε όλες τις οικονομίες; Η ασφάλεια των καταθέσεων. Γιατί αυτό μπορεί να πλήξει την Ελλάδα; Σε μια υποθετική περίπτωση που μας ξεφύγουν πάλι τα νούμερα και δεν κάνουμε τα χατίρια της τρόικας για απολύσεις ή για κάποιους λόγους δεν πετύχουν οι ιδιωτικοποιήσεις, τότε μπορεί να μπει στο τραπέζι το «κούρεμα» και των ελληνικών καταθέσεων, λένε κάποιοι.

Αφέλεια, βλακεία ή ανευθυνότητα, θα μπορούσε να είναι η απάντηση ενός απλού οικονομολόγου για μια τέτοια απόφαση. Με το εξής σκεπτικό: όσο κι αν οι Γερμανοί είναι επικίνδυνοι, δεν θα διακινδυνεύσουν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για μαζική φυγή κεφαλαίων. Διότι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, όπως συμβαίνει τώρα στην Κύπρο, οδηγούν σε ύφεση που τινάζει στον αέρα κάθε δυνατότητα της χώρας να μπει σε φάση αποπληρωμής του χρέους της. Κυρίως όμως την οποιαδήποτε προσπάθεια ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, που συνηγορεί ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση. Εδώ ξεκινά το μείζον θέμα με τις ελληνικές τράπεζες, που έχει τις εξής κρίσιμες παραμέτρους. Πρώτον, αν ανατραπεί η καλή εικόνα της επιστροφής των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες, όπως συνέβη τον Φεβρουάριο οπότε και επέστρεψαν 2,7 δισ. ευρώ, οι τράπεζες δεν θα μπορέσουν τελικά να ενισχύσουν τον ρόλο τους ως χρηματοδότη της ελληνικής οικονομίας.

Για τον λόγο αυτό και ο πρόεδρος του ομίλου Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας τόνισε ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ασφαλές και θωρακισμένο. Χάρη στην ανακεφαλαιοποίηση και την αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος, οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται σε ισχυρότερη θέση εντός του πλαισίου του ευρωσυστήματος. Σημείωσε, δε, ότι η επιτυχία της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας συναρτάται άμεσα από την εμπιστοσύνη των καταθετών. Ο κ. Σάλλας είπε κάτι πολύ απλό, ότι για να γυρίσει η οικονομία και να σταθεροποιηθεί η χώρα και το μέλλον της εντός ευρώ θα πρέπει οι καταθέσεις να ενισχύονται στις τράπεζες, ώστε οι τελευταίες να μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά και ουσιαστικά σε αντίθεση με αυτό που δεν μπορούσαν να κάνουν τα δύο τελευταία χρόνια, κυρίως επειδή τους έλειπαν κεφάλαια.

Οι επισφάλειες των τραπεζών, σύμφωνα με αυτά που οι ίδιες ομολογούν, έχουν ανέβει μέχρι και 23% στο τέλος του 2012. Ας πάρουμε όμως για παράδειγμα την Τράπεζα Πειραιώς, που βρέθηκε στο επίκεντρο της κάθε Κασσάνδρας της αγοράς την τελευταία διετία και ήταν από τους κύριους στόχους για όσους έβγαζαν τα λεφτά τους, μεταξύ άλλων, και στις κυπριακές τράπεζες. Η Πειραιώς λοιπόν είναι αυτή που απορροφά στην κρίση τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα και διαθέτει με τα κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έναν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας πολύ υψηλότερο από το 9% που απαιτείται στην Ευρώπη, δηλαδή 12,2%. Οι καλύψεις των καθυστερούμενων δανείων με πρόβλεψη αντιστοιχούσαν στο τέλος του 2012 στο 11,8% του συνόλου και η εξαγορά των κυπριακών δικτύων αύξησε τις καλύψεις ως προς το σύνολο των δανείων στο 14,5%. Και αυτό γιατί τα κυπριακά καταστήματα στην Ελλάδα έχουν μικρότερες επισφάλειες.

Παράλληλα, βελτιώθηκε έτσι και η σχέση χορηγήσεων - καταθέσεων που μειώθηκε στο 119%. Όλα αυτά τι δείχνουν; Ότι ο νέος όμιλος Πειραιώς έχει ακόμα περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την κρίση και να συμβάλει στην έξοδο από αυτήν. Ας πούμε όμως ότι παίρνει κάποιος τις καταθέσεις του από την Ελλάδα. Μέγα ερώτημα πού να τις πάει. Στην Ισπανία, όπου συζητείται μίνι «κούρεμα»; Στην Ιταλία, που δεν έχει κυβέρνηση και συζητάνε ακόμα και την έξοδο από το ευρώ; Στη Γαλλία όπου οι δημοσιονομικοί στόχοι αποκλίνουν; Και ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα και η Deutsche Bank έχει επικριθεί για την αξιοπιστία των ισολογισμών της, ενώ και η Commerzbank ύστερα από ζημίες προχώρησε σε αύξηση κεφαλαίου. Από εκεί και πέρα υπάρχουν και άλλα νομίσματα που έχουν το νομισματικό ρίσκο και άλλα επιτόκια, όπως το δολάριο. Αλλά όπως απέδειξε η περίπτωση της Κύπρου, για να αποφύγει κανείς το «κούρεμα» στην κατάθεσή του σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να έχει καταθέσεις σε τράπεζα εκτός ευρωζώνης, ανεξάρτητα αν έχει δολάρια ή όχι. Προσέξτε ότι και για τη Νορβηγία έχουν αρχίσει να ακούγονται προβληματισμοί.

Όπως όμως είπε και ο κορυφαίος διαχειριστής κεφαλαίων του Bloomberg Μαρκ Φάμπερ, ούτε ο χρυσός θα είναι ασφαλές λιμάνι με τα νέα δεδομένα συστημικού κινδύνου.
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ