Γενικός Δείκτης:844.7-0.47%
EUR/USD: 1.23
 Βασίλης Στεφανακίδης

Βασίλης Στεφανακίδης

Βασίλης Στεφανακίδης

Website URL:

Οι ασυγκράτητοι

Είθισται σε κάθε νέα κυβέρνηση να δίνεται ένα χρονικό περιθώριο ανοχής και συγκαταβατικότητας πριν ξεκινήσει η κριτική για τις πράξεις της και τους σχεδιασμούς της.

Κι όμως, τα εννοούσαν!

Λέγεται-χωρίς να μπορεί να επιβεβαιωθεί- πως την περασμένη Κυριακή πολλοί ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ευχόμενοι κατά βάθος να μην πραγματοποιήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Εικοσιτέσσερις ώρες μετά την ορκωμοσία, απεδείχθη ότι αυτή η ευχή δεν βγαίνει.

Βαρύ το τίμημα του «δεν πληρώνω»

Από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών προκύπτει πως οι Έλληνες φορολογούμενοι από την ημέρα που προκηρύχτηκαν οι εκλογές, σε μεγάλο βαθμό σταμάτησαν να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, δημιουργώντας έτσι ένα πρόσθετο άνοιγμα στα δημόσια έσοδα που θα το βρούμε όλοι μας μπροστά μας την επομένη των εκλογών.

Οι αυταπάτες και τα μέτρα που έρχονται ούτως ή άλλως

Παραδομένοι στην προεκλογική μπαρουφολογία σχεδόν απ' όλα τα κόμματα, έχουμε λησμονήσει γρήγορα για ποιους ακριβώς λόγους καλούμαστε σε 10 μέρες να ψηφίσουμε. Μπορεί μεν η αφορμή να είναι η μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ( ειρήσθω εν παρόδω,  για το ποιος θα είναι υποψήφιος μετά τις εκλογές δεν έχω ακούσει κουβέντα) αλλά ξεχνάμε γιατί η κυβέρνηση επέσπευσε τις διαδικασίες.

Ξεχάσαμε πως οι  δίμηνες διαπραγματεύσεις με την τρόικα έφθασαν σε αδιέξοδο καθώς  η εμμονή  τους, στη λήψη πρόσθετων μέτρων  μαζί με τη γραμμή προληπτικής στήριξης ήταν αδιαπραγμάτευτη.

Ζητούσαν δηλαδή κι άλλα μέτρα τα οποία έπρεπε να περάσουν από τη Βουλή όταν βουλευτές και από τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης, είχαν δηλώσει απερίφραστα πως δεν θα ψήφιζαν!

Το Eurogroup  λοιπόν στις αρχές Δεκεμβρίου είχε διαμηνύσει πως αν δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα, δεν αποδεσμεύει τις υπόλοιπες δόσεις κι ούτε συναινεί σε περαιτέρω στήριξη της Ελληνικής οικονομίας χωρίς προαπαιτούμενα ήτοι παράταση του μνημονίου  που στη καλύτερη περίπτωση θα του άλλαζαν όνομα!

Εκεί λοιπόν μείναμε και από εκεί όπως μας υπενθυμίζουν οι πάντες θα πρέπει να ξεκινήσουμε και την επομένη των εκλογών. 'Η μάλλον όχι ακριβώς από εκεί αλλά από χειρότερη θέση γιατί στο μεταξύ τα νούμερα στα οποία στηρίζονταν η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, έχουν αλλάξει άρδην προς το χειρότερο, καθώς  ήδη τα δημόσια έσοδα του Δεκεμβρίου εκτροχιάστηκαν από τη στάση  πληρωμών και η τρύπα των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας για το 2015 διευρύνεται συνεχώς.

Και τώρα, από τον διεκδικητή της νίκης, ΣΥΡΙΖΑ, ακούμε μια εντελώς διαφορετική ατζέντα που δεν θέλει να δει στα μάτια του την τρόικα, τον Σόιμπλε, την Μέρκελ και όλο τους το σόι, δεν θέλουν καν τα λεφτά που υπολείπονται από τις δόσεις του παραταθέντος μνημονίου επί δίμηνο, ενώ δεν θέλουν να εισπράξουν ούτε τον ΕΝΦΙΑ του 2015 αλλά προγραμματίζουν και παροχές στους ασθενέστερους.

Δεν ξέρω αν έχω χάσει κάτι και γι' αυτό δεν καταλαβαίνω όλα αυτά που διαδραματίζονται γύρω μου. Εκείνο πάντως που αντιλαμβάνομαι παρακολουθώντας όλες τις δηλώσεις των Ευρωπαίων οι οποίοι ναι μεν δεν  παρεμβαίνουν ευθέως στα εσωτερικά μας  αλλά από την άλλη, όλοι μα όλοι, τονίζουν πως  όποια κυβέρνηση κι αν εκλέξουμε εμείς οι Έλληνες θα πρέπει την επομένη να  συναντηθεί με την τρόικα και να συνεχίσει την ολοκλήρωση της  αξιολόγησης, για να μπορεί να υπάρξει συνέχεια στις συζητήσεις για την ελάφρυνση του χρέους.

Μετά ταύτα όσες θεωρίες κι αν ακούμε αυτές τις μέρες και όσους λεονταρισμούς κι αν βλέπουμε από επαγγελματίες επαναστάτες,  δεν πρέπει να μας διαφεύγει το εξής σχεδόν αυτονόητο.

Αν είναι νικητής των εκλογών  ο Σαμαράς μας περιμένουν νέα μέτρα και νέο μνημόνιο . Αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ (το πιθανότερο)  κι αν δεν αλλάξουν στάση οι δανειστές, τότε  πάμε για σύγκρουση με απρόβλεπτες διαστάσεις. Αν τελικά οι Ευρωπαίοι βλέποντας το αποτέλεσμα κι έχουν κάποια πράγματα να φοβούνται που σήμερα δεν βλέπουμε, ρίξουν νερό στο κρασί τους και δώσουν πίστωση χρόνου και ανάσες στην ελληνική κοινωνία, είναι κάτι που μένει να  αποφασίσουμε ότι θέλουμε να το δούμε, παίρνοντας τα ανάλογα ρίσκα.

Τουλάχιστον, να απομονώσουμε τα παρτάλια και τους γυρολόγους!

Στις εκλογές αυτές θα δούμε και θα ακούσουμε πράγματα πρωτόγνωρα, μακριά απ’ αυτά που είχαμε συνηθίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Δείγμα των ζοφερών ημερών που ζούμε, κάτι σαν αντικαθρέφτισμα μιας κοινωνίας σε παράκρουση, από τα απανωτά χτυπήματα που υπέστη όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ενα πολύχρονο μαρτύριο που εξάτμισε αξίες, ιδέες, αρχές και ηθική ως αποτέλεσμα της ισοπέδωσης των οραμάτων, των προσδοκιών και των προσωπικών προγραμματισμών εκατομμυρίων Ελλήνων.

Δεν είναι μόνο ότι δεν βλέπουμε ανταλλαγή πολιτικών και οικονομικών επιχειρημάτων ανάμεσα στα κόμματα και τους πολιτευτές που... θέτουν τις υπηρεσίες τους στη σωτηρία της χώρας και όλων ημών. Είναι κι αυτά καθαυτά τα πρόσωπα που εμφανίζονται στην πολιτική κονίστρα, πολλά εξ αυτών με περισσό θράσος και εντελώς ανερυθρίαστα επιδιώκουν να παραμείνουν γαντζωμένα στο βάθρο της πολιτικής ελίτ της χώρας. Είναι και πρόσωπα που, παρότι εξοβελίστηκαν από το εκλογικό σώμα, επιδιώκουν comeback, αποσιωπώντας τις προσωπικές τους ευθύνες στο κατάντημα της χώρας. Κι άλλα πρόσωπα που μόλις πριν από μερικές ημέρες με τη στάση τους συνέβαλαν στην πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και τώρα εναγωνίως αναζητούν εν είδει ανταμοιβής την ένταξη σε κάποιο ψηφοδέλτιο.

Οπως κι αυτοί που παίρνουν μεταγραφές σε άλλα κόμματα στο παρά ένα της κατάθεσης των ψηφοδελτίων, ωσάν να είναι ποδοσφαιριστές που ψάχνουν καλύτερο συμβόλαιο και καλύτερη ομάδα!

Και όλοι αυτοί διεκδικούν από εμάς τους ψηφοφόρους επιβράβευση και αναβάπτιση του εξευτελισμού τους, θεωρώντας πως αφού το νέο τους κόμμα τούς συγχώρησε, πρέπει να κάνουν το ίδιο και οι ψηφοφόροι. O tempora o mores!
Τους βλέπω στα κανάλια και τους ακούω στα ραδιόφωνα να επιχειρηματολογούν όχι για το αύριο της χώρας, αλλά γιατί μετακόμισαν σε άλλο πολιτικό στρατόπεδο και καταρρέω όπως καταρρέει και η χώρα. Ολοι αυτοί όμως κάνουν πως δεν το βλέπουν γιατί τους τυφλώνει η μωροφιλοδοξία να χτίσουν από τα ερείπια.

Και είναι να απορεί κανείς, μα δεν υπάρχουν σοβαροί, άφθαρτοι και καταρτισμένοι Ελληνες να βγουν μπροστά και να σώσουν την τιμή του πολιτικού κόσμου, αλλά κυρίως να μην αφήσουν τη χώρα έρμαιο στη θύελλα που έρχεται;
Δεν υπάρχουν φωτισμένοι Ελληνες και διανοητές να σηκώσουν το ανάστημά τους, να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό την πραγματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και να προτείνουν λύσεις εφικτές, ρεαλιστικές και εναλλακτικές;
Δεν έχει άραγε ευθύνη ο πνευματικός κόσμος της χώρας που άφησε όλο το πεδίο ελεύθερο στους λαϊκιστές, τους ημιμαθείς, τους ανεύθυνους και μικρόνοες να διαφεντεύουν τις τύχες ενός ολόκληρου λαού;

Πόσες καθαρές φωνές και πόσες καταλυτικές παρεμβάσεις έχουμε δει όλα τα τελευταία χρόνια που η χώρα και οι πολίτες στενάζουν από τα δυσβάσταχτα, άδικα και εξοντωτικά μέτρα;

Ελάχιστες και υποτονικές και οι οποίες πνίγηκαν από τις ντουντούκες των επαγγελματιών πολιτικών σαματατζήδων που αναλαμβάνουν εργολαβία να καλύψουν και να μοιράσουν υποσχέσεις στα πάσης φύσεως αιτήματα και παράπονα, αρκεί να έχουν μαζικότητα που μπορεί να μετατραπεί σε ψήφους!

Είναι τόσο δύσκολο να υψώσουν κάποιοι το κύρος τους και να πουν τα πράγματα με το όνομά τους;
Εφταιξε το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης - άλλος λίγο, άλλος περισσότερο. Φταίξαμε κι εμείς - άλλος λίγο, άλλος πολύ, γιατί απαιτήσαμε και πετύχαμε με εκβιασμούς και αλισβερίσι περισσότερα απ’ όσα άντεχε η Ψωροκώσταινά μας.
Πολλοί από εμάς εισπράξαμε και ξοδέψαμε περισσότερα απ’ όσα προσφέραμε με την εργασία μας. Ακόμα κι αυτοί που δεν μετείχαν στο «τραπέζι του Πάγκαλου» φταίξανε, γιατί σιωπούσαν όταν έβλεπαν την κλεψιά, την αδικία, τη λαμογιά του διπλανού, έχοντας το άλλοθι του φιλήσυχου πολίτη. Πάντα υπήρχε και θα υπάρχει τρόπος αντίδρασης και παρέμβασης.
Ακόμα και τώρα που όλα μοιάζουν με δρόμο χωρίς επιστροφή, υπάρχουν ελπίδες να μην καραβοτσακιστούμε στα βράχια για να ψάχνουμε μετά τους υπεύθυνους.

Αρκεί όμως να αντιληφθούμε χωρίς υποσημειώσεις και ανώφελες εμμονές ότι ο μόνος δρόμος είναι αυτός της Ευρώπης και ότι άλλοι πειραματισμοί δεν χωρούν.

Άλλο εκφοβισμός κι άλλο δικαιολογημένος φόβος

Το μπαράζ δημοσιευμάτων και δηλώσεων για τη θέση της Ελλάδας στο ευρώ, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Αν απορρίψουμε τις θεωρίες συνωμοσίας των κακών κατά της καλής Ελλάδας,  τότε αβίαστα προκύπτουν κάποια συμπεράσματα καθόλου ευχάριστα.

- Είτε μας αρέσει είτε όχι, ξαναγίναμε  ως χώρα,διεθνές πρόβλημα,  με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για τον ελληνικό λαό όσο για την ίδια τη χώρα.

-Όλοι αυτοί που επισημαίνουν κινδύνους πραγματικούς ή φανταστικούς για την πορεία μας στην Ευρωζώνη ,μαθηματικά αποκλείεται να έχουν συνεννοηθεί όλοι  μαζί προκειμένου να φοβίσουν τους Έλληνες ψηφοφόρους που σκέπτονται να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ ή τα άλλα αντιμνημονιακά  κόμματα. Το πιθανότερο είναι πως κάποιοι από αυτούς, απλά βάζουν τη λογική στη ζυγαριά των αριθμών ,των νόμων και των συμφωνιών που ισχύουν σε όλο  τον ευνομούμενο κόσμο.

-Αν παρά τις διαβεβαιώσεις εσχάτως  μέρους της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ πως δεν θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες και πως δεν έχει σκοπό να βγάλει τη χώρα από το ευρώ, οι ξένοι δεν πείθονται, τότε μάλλον ή γνωρίζουν κάτι παραπάνω ή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν επικοινωνεί με τον σωστό τρόπο και αρκούντως πειστικά τις θέσεις του.

-Κατά τον ίδιο τρόπο δεν πείθει και τους Έλληνες πολίτες που σπεύδουν με ανησυχητικό ρυθμό και σηκώνουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες

-Οι  μεγαλοστομίες του ΣΥΡΙΖΑ πως εγγυάται τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών, κρίνονται επιεικώς αφελείς καθώς μόνο η ΕΚΤ μπορεί να εγγυηθεί κάτι τέτοιο και φυσικά υπό την προϋπόθεση πως η χώρα τηρεί τις δεσμεύσεις της και παραμένει εντός του προγράμματος στο οποίο έχει ενταχθεί.

- Οι συνολικές καταθέσεις των Ελλήνων που  κυμαίνονται γύρω στα 160 δισ. δεν υπάρχουν  στα χρηματοκιβώτια των ελληνικών τραπεζών. Έχουν τοποθετηθεί σε δάνεια, ομόλογα και έντοκα και επομένως δεν υφίστανται ως πραγματικό χρήμα.

- Το πραγματικό χρήμα που κυκλοφορεί ( αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι λιγότερο από 10 δισ. Ευρώ) αντλείται από την ΕΚΤ η οποία έχει την υποχρέωση να στηρίζει τις Ελληνικές τράπεζες μόνο μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου. Το μετά θα  εξαρτηθεί από την επόμενη κυβέρνηση κι αν θα συνεχίσει να τηρεί τα συμφωνημένα.

- Αυτή η καινοφανής θεωρία που αναπτύσσεται  τις τελευταίες μέρες ότι σε περίπτωση που κλείσουν οι στρόφιγγες της ΕΚΤ,  επειδή θα τα σπάσει μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους δανειστές, πως θα κάνει εσωτερικό δανεισμό από τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών, αποδεικνύεται στην πράξη μια μπούρδα γιατί απλά ,ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος.

-Οι ξένοι αναλυτές και ειδήμονες περί της πραγματικής  εικόνας της οικονομίας της χώρας τρελαίνονται όταν ακούνε από τους Έλληνες πολιτικούς  όλες αυτές τις θεωρίες που αγνοούν τα πραγματικά μεγέθη και τις ανάγκες της χώρας υποσχόμενοι παράλληλα παροχές χωρίς όμως πηγές χρηματοδότησης.

-Η δε  επάνοδος με περισσή ευκολία  του Grexit, με την “δημοκρατική” προτροπή πως κάτι τέτοιο είναι στο χέρι του Ελληνικού λαού, από τη μια μπορεί να φαίνεται  ως εκβιασμός αλλά από την άλλη, δεν αποκλείεται να είναι αλήθεια ότι αυτή τη φορά, δεν θα στοιχίσει πάρα πολλά στους Ευρωπαίους ένα τέτοιο ενδεχόμενο γιατί ήδη έχουν πάρει τα μέτρα τους.

Όλα αυτά λοιπόν καλό είναι να τα γνωρίζουν και να τα σκεφτούν όσοι αρθρώνουν δημόσιο πολιτικό λόγο, στην προσπάθεια να πείσουν το εκλογικό σώμα  να τους προτιμήσει. Κι αυτό γιατί ενίοτε ο δημόσιος λόγος μπορεί να αποφέρει τεράστια πλήγματα στη χώρα, ίσως και χειρότερα από κάποιες επιπόλαιες και  πρόχειρες πράξεις ακόμα κι αυτών που ασκούν εξουσία.

Ο πολύς κόσμος άλλωστε, δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει στην τελευταία λεπτομέρεια τα δημόσια οικονομικά της χώρας, ούτε το διεθνές δίκαιο στο οποίο είναι ενταγμένη η χώρα.

Έχει πολλά άλλα βάσανα στον κεφάλι του. Δεν χρειάζεται επομένως ούτε να τον εκφοβίζουν ούτε να του πουλάνε παραμύθια  ευδαιμονίας.

Το ελάχιστο που έχουν να κάνουν οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων, είναι να του πουν την αντικειμενική αλήθεια και όχι αυτή που αντιλαμβάνεται ο καθένας.

Έχουμε δυστυχώς πολύ ανηφορικό δρόμο ακόμα για να βγούμε στο ξέφωτο, ακόμα κι αν αποφύγουμε το γκρεμό.

Subscribe to this RSS feed