Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε κάθε εθνική κρίση, ειδικά όπως αυτή που προκαλεί ο Ερντογάν (και όχι οι πρόσφυγες, ούτε καν οι μετανάστες, ως φαίνεται) στον Έβρο, το μεγαλύτερο πρόβλημα στο εσωτερικό μέτωπο, που λέμε, είναι ο εθνικιστικός παροξυσμός

Ένας βασικός νόμος του Μέρφι είναι «όποιος γελάει όταν όλα πάνε στραβά, έχει βρει κάποιον να του τα φορτώσει»!

Φοβάμαι ότι η κυβέρνηση επιμένει να μην βλέπει το πραγματικό πρόβλημα με το προσφυγικό/μεταναστευτικό

Η περίφημη αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στους «αρμούς της εξουσίας», που δεν κατάφερε να ελέγξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αναζωπυρώνει μία σοβαρή συζήτηση για τη θεσμική λειτουργία του κράτους, τη σχέση της εκτελεστικής εξουσίας με τους άλλους πυλώνες της δημοκρατικού πολιτεύματος και την τελευταία συνταγματική αναθεώρηση

H σημερινή κυβέρνηση πίστευε ότι το πρόβλημα είναι μονοδιάστατο και αφορούσε απλώς τη φύλαξη των συνόρων και την εκδίωξη κακήν κακώς όσων είναι εδώ παρατύπως

Δεν χρειαζόταν η πρωθυπουργική παραδοχή ότι έγινε λάθος με την κατάργηση του υπουργείου, που διαχειριζόταν το προσφυγικό – μεταναστευτικό, για να καταλάβει κανείς ότι η κυβέρνηση δεν είχε καταλάβει καν το πρόβλημα και έτσι έχασε έξι κρίσιμους μήνες, κατά τους οποίους υπήρξε μάλιστα έξαρση των ροών από την Τουρκία

Καταλαβαίνω απόλυτα την αγωνία της κυβέρνησης μπροστά στο χαμό, που θα έπρεπε να αντιμετωπίσει στην περίπτωση υποβιβασμού του ΠΑΟΚ – και πιθανόν οποιασδήποτε άλλης «ιστορική» ομάδας, που λέει και ο κυβερνητικός ο λόγος

Είναι εντυπωσιακό το πώς τα πράγματα στην πολιτική ζωή του τόπου εναλλάσσονται με έναν θαυμάσια απαράλλαχτο τρόπο και οι ρόλοι αναδιανέμονται με μία φυσικότητα, που αφήνει τους πάντες ενεούς

Οκτώ χρόνια τώρα μας έχουν τρελάνει οι «μενουμεΕυρωπαίοι» για τη σημασία της συμμετοχής μας στο ευρώ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πάει λέγοντας, σαν να μην υπάρχει αύριο για καμία χώρα, για κανέναν άνθρωπο, αν να μην επιτρέπεται καμία ένσταση, καμία κριτική, καμία επιφύλαξη και αμφισβήτηση για το πώς λειτουργεί η σημερινή ΕΕ