Το είδαμε κι αυτοί. Να διαδηλώνουν άνθρωποι, προφανώς για πρώτη φορά στη ζωή τους οι περισσότεροι, με αίτημα να αποδεχθεί η κυβέρνηση μια ατιμωτική, ταπεινωτική, άδικη κοινωνικά και αδιέξοδη οικονομικά «συμφωνία» με τους πιστωτές της χώρας. Μια συμφωνία, που ακόμη και στο εξωτερικό πολλοί – όχι Συριζαίοι πάντως – θεωρούν μη βιώσιμη τουλάχιστον!

  Παρακολουθώντας τις δηλώσεις ξένων πολιτικών, οικονομολόγων και παραγόντων, ειδικά το τελευταίο κρίσιμο διάστημα, διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν πολλές φωνές και ανησυχίες για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει μία ρήξη της Ελλάδας με τους δανειστές στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Ας μιλήσουμε καθαρά. Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές δεν πήγαν καλά. Φιλότιμη προσπάθεια, για την ακρίβεια η πρώτη ειλικρινής προσπάθεια που έγινε απο το 2010, αλλά χωρις το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Μετά από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων είναι περισσότερο από σαφές ότι το πρόβλημα για έναν συμβιβασμό είναι η αδιαλλαξία που έχουν επιδείξει ορισμένες δυνάμεις των δανειστών.

Ας ξεκινήσω με μια διαπίστωση.Απλή, όσο ο ήλιος που ανατέλλει κάθε πρωί: πριν τρία χρόνια οι Ευρωπαίοι εταίροι - τρομάρα τους -, ή για την ακρίβεια οι ηγεσίες των ισχυρότερων από αυτούς, μας απειλούσαν με... εκδίωξη από το ευρώ.

Από τη στιγμή που ο Τσίπρας ξεκαθάρισε, εδώ και δύο χρόνια ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου από το ευρώ και υποσχέθηκε προεκλογικά ότι "θα διαπραγματευτεί με ασφάλεια" το πλαίσιο ήταν συγκεκρριμένο και περιορισμένο.

«Αμετακίνητη στην άποψη ότι το δημοσιονομικό κενό του ελληνικού προγράμματος θα ανέλθει το 2015 στα 2 δισ. ευρώ παραμένει η τρόικα, όπως έχει καταδειχθεί από τις επικοινωνίες που έχουν στελέχη του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ με στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου τους Κράτους τα τελευταία 24ωρα»

Η διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές ειναι στο πιο κρίσιμο σημείο, με την ελληνικη αντιπροσωπεία να επιδεικνύει στοιχεια ρεαλισμού και διάθεση συμβιβασμού, λαμβάνοντας υπόψη τη λαϊκή εντολή της 25ης Γενάρη.

Απόρρητο Απόρρητο