Από τη στιγμή που ο Τσίπρας ξεκαθάρισε, εδώ και δύο χρόνια ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου από το ευρώ και υποσχέθηκε προεκλογικά ότι "θα διαπραγματευτεί με ασφάλεια" το πλαίσιο ήταν συγκεκρριμένο και περιορισμένο.

«Αμετακίνητη στην άποψη ότι το δημοσιονομικό κενό του ελληνικού προγράμματος θα ανέλθει το 2015 στα 2 δισ. ευρώ παραμένει η τρόικα, όπως έχει καταδειχθεί από τις επικοινωνίες που έχουν στελέχη του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ με στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου τους Κράτους τα τελευταία 24ωρα»

Η διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές ειναι στο πιο κρίσιμο σημείο, με την ελληνικη αντιπροσωπεία να επιδεικνύει στοιχεια ρεαλισμού και διάθεση συμβιβασμού, λαμβάνοντας υπόψη τη λαϊκή εντολή της 25ης Γενάρη.

Στις 25 Ιανουαρίου θα έχουμε το τέλος μίας εποχής και την απαρχή μίας νέας προσπάθειας.

Η… βιασύνη που επέδειξε η ΝΔ να επιδοθεί από την αρχή της προεκλογικής περιόδου σε μία εκστρατεία φόβου, μπορεί να ήταν και «σοφή»: Απέτυχε τόσο γρήγορα και τόσο εκκωφαντικά αυτή η εκστρατεία, που έχει χρόνο να την αλλάξει!!! Να θέσει για παράδειγμα τα… ζητήματα της καρέτας – καρέτας και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει αρκετά για να σώσει αυτό το απειλούμενο είδος. Ίσως με μία τέτοια προεκλογική προσπάθεια να βρει μεγαλύτερη κατανόηση από τους πολίτες! Στα σοβαρά τώρα: Η προσπάθεια της ΝΔ να βάλει στο επίκεντρο της προεκλογικής αντιπαράθεση το σενάριο εξόδου της χώρας από το ευρώ, εάν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε τη δυνατότητα να αποκαλυφθεί ότι το 2015 δεν είναι πλέον 2012, στο οποίο ζουν ακόμα οι κυβερνώντες. Και ότι οι μύθοι με τους οποίους φτάσαμε ως εδώ καταρρέουν εκκωφαντικά. Ιδού 3 τέτοιοι μύθοι: 1.«Υπάρχει θέμα grexit». Μόνο στο μυαλό της Σπυράκη και του Σαμαρά, όπως αποδεικνύουν δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων. «Οι εικασίες για ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι χάσιμο χρόνου και κινούνται σε λάθος κατεύθυνση. Η συμμετοχή στο ευρώ είναι αμετάκλητη» δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Κατάινεν. Στο ίδιο μήκος κύματος παράγοντες όπως ο Σουλτς: «Δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να συζητούμε καν για αυτό το θέμα. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης και θεωρώ ότι θα παραμείνει». Για να τελειώνουμε: Κανείς από τους εταίρους δεν μπορεί να μας βγάλει, αλλά ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βγούμε. Κι αν υπάρχει αυτή η βούληση και στις δύο πλευρές, πώς θα προκύψει κάτι που δεν θέλει κανείς; 2. «Η ευρωζώνη είναι προστατευμένη πλέον να αντιμετωπίσει μία ελληνική έξοδο από το νόμισμα» και ότι «η Ελλάδα δεν αποτελεί συστημικό κίνδυνο». Ας δούμε τι λέει η Frankfurter Allegmeine Zeitung, επικαλούμενη το Ινστιτούτο για την Παγκόσμια Οικονομία – σας διαβεβαιώνω ότι δεν ελέγχεται από κάποια νομαρχιακή του ΣΥΡΙΖΑ: «ένα «κούρεμα» του ελληνικού χρέους θα κόστιζε περίπου 40 δισ. ευρώ, ποσό μικρότερο από όσο θα κόστιζε στην Γερμανία μια ελληνική στάση πληρωμών ή ένα «Grexit», που θα μπορούσε να ανέλθει στα 76 δισ. ευρώ». Ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Γκι Φερχόφστατ δήλωσε πως η συζήτηση που άνοιξε περί Grexit «δεν είναι καθόλου έξυπνη, αντίθετα είναι αντιπαραγωγική», σημειώνοντας πως μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας και μια έξοδο από το ευρώ θα αποτελέσει σοκ για την ευρωζώνη! «Σοκ» λέει ο άνθρωπος, δεν λέει «δεν πειράζει». Αν λοιπόν δεν αποτελούσαμε «συστημικό κίνδυνο» - άρα μας έχουν ακόμα ανάγκη – τότε γιατί γίνεται όλη αυτή η συζήτηση διεθνώς; 3. «Η Ευρώπη δεν αλλάζει και ανοήτως ο ΣΥΡΙΖΑ φαντασιώνεται ότι θα την αλλάξει». Οι δηλώσεις, οι προβληματισμοί των τελευταίων ημερών σε όλη την Ευρώπη άλλα δείχνουν. Ακόμη και οι αυστριακοί επισήμαναν για παράδειγμα ότι υπάρχει θέμα με τις γερμανικές αποζημιώσεις προς την Ελλάδα. Πολλοί λένε ότι πρέπει να βρεθεί μία δίκαιη λύση για το ελληνικό πρόβλημα. Προσοχή: Δεν λένε ότι πρέπει να υποταχθεί η νέα ελληνική κυβέρνηση στις απαιτήσεις της Μέρκελ. Λένε ότι πρέπει να υπάρξει μία συμβιβαστική λύση. Μπορεί να πει κανείς ότι όλοι αυτοί εκφράζουν – ακόμα – ένα μειοψηφικό ρεύμα στην Ευρώπη και ότι η Μέρκελ θα μείνει μέχρι τέλους ψυχρή και ανυποχώρητη. Ίσως να είναι κι έτσι. Μπορεί όμως και όχι. Μπορεί να βελτιωθούν κι άλλο οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Να δοθεί επιτέλους μία μάχη που δεν δόθηκε ποτέ: Ποτέ δεν έγινε καμία ουσιαστική συζήτηση έστω. Όσο για τη «φαντασίωση» είμαι βέβαιος ότι όσοι τα λένε, τα ίδια θα έλεγαν και το 1940: Ότι κακώς φαντασιώνεται η Ελλάδα ότι θα νικηθεί ο άξονας και επιλέγει να πει το ΟΧΙ.

Τον Βασίλη Αυλωνίτη με το αλησμόνητο και εξωφρενικά υποκριτικό «τάξη και ηθική» μου θυμίζει αυτή η φράση που χρησιμοποιεί ο Αντώνης Σαμαράς για «ευθύνη και αλήθεια».

Παρακολούθησα με ενδιαφέρον το διάγγελμα, σε αμπαλάζ συνέντευξης –λέει- του Αντώνη Σαμαρά στη ΝΕΡΙΤ. Και συγκράτησα το σημείο, που διαβεβαίωνε ότι οι εκλογές τον συμφέρουν γιατί είναι βέβαιο ότι θα τις κερδίσει. Απλά δεν τις θέλει γιατί θα κάνουν, όπως είπε με σιγουριά, κακό στη χώρα. Οι εκλογές, μας είπε, είναι επικίνδυνες και θα βάλουν τη χώρα σε περιπέτεια, γι’ αυτό και ο ίδιος θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν να τις αποτρέψει. Ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό σκεπτικό. Ας το εξετάσουμε με ψυχραιμία. 1.Οι εκλογές θα διαρκέσουν ένα μήνα, ένα διάστημα πολύ μικρό δηλαδή σε σχέση με όσα διακυβεύονται και με βάση τα χρονοδιαγράμματα που «παίζουν» γενικά: Εδώ η αξιολόγηση του προγράμματος από την τρόικα, ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο κι ακόμα να τελειώσει. Δόθηκε ήδη παράταση 2 μηνών, ενώ συζητούνταν ακόμη και εξάμηνη παράταση. Δεν έγινε δηλαδή και τίποτα εάν πάνε όλα ένα μήνα πίσω, τουλάχιστον δεν φάνηκε κάτι τέτοιο από όσα είπε ο κ. Σαμαράς. Άρα κάπου αλλού, υπάρχει ο κίνδυνος, -αν υπάρχει -  όχι στον ένα μήνα των εκλογών. 2.Αφού όμως θα εκλεγεί και πάλι η ΝΔ, όπως μας λέει ο κ. Σαμαράς, πού ακριβώς είναι ο κίνδυνος; Θα συνεχίσει η ίδια κυβέρνηση, με τους ίδιους υπουργούς, που ξέρουν και τα θέματα και είναι προετοιμασμένοι, χωρίς να χαθεί ούτε μία επιπλέον ώρα. Μάλιστα, η διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης θα είναι πλέον πιο ισχυρή: Θα έχει νωπή λαϊκή εντολή, θα έχει κατατροπώσει τον εχθρό - πάντα σύμφωνα με τις αναλύσεις που έκανε στη ΝΕΡΙΤ ο κ. Σαμαράς – άρα θα μπορεί να πει και μία κουβέντα παραπάνω στους δανειστές. Να μιλήσει έστω με τον αέρα του νικητή. 3.Νίκη της ΝΔ στις εκλογές, όπως λέει ο κ. Σαμαράς, σημαίνει ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι λοιπόν, με τον «εχθρό» ηττημένο, πιο πειστική η πολιτική σταθερότητα; Προτιμά μία «πολιτική σταθερότητα» που θα προκύψει από ετερόκλητη και συγκυριακή προεδρική πλειοψηφία 180 διάσπαρτων βουλευτών, πολλοί από τους οποίους έχουν αποδοκιμάσει έντονα την κυβερνητική πολιτική, από μία δυναμική έκφραση της λαϊκής βούλησης; Προφανώς, αφού μας διαβεβαιώνει ότι θα κερδίσει τις εκλογές, οι κάλπες είναι το καλύτερο γιατρικό για την «πολιτική σταθερότητα». Η περίεργη «εξίσωση Σαμαρά» έχει ως εξής: Οι εκλογές, που θα αναδείξουν κινητή τη ΝΔ, είναι επικίνδυνες! Άθελά του ομολογεί την αλήθεια, όπως μας τα λέει τα πράγματα. Εκτός βέβαια κι αν δεν ισχύουν όλα όσα λέει, όπερ και το λογικότερο. Ήτοι: Οι εκλογές ή θα είναι νικηφόρες για τη ΝΔ, άρα θα ωφελήσουν τη χώρα – αν πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση τα πάει καλά – ή θα είναι καταστροφή για τη χώρα επειδή θα νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως μας… απειλεί συνεχώς η κυβέρνηση. Δηλαδή το «νικάω στις εκλογές, αλλά δεν θέλω να τις κάνω επειδή θα χαθεί ένας μήνας», ενώ θα μπορούσε να λυθεί μια και καλή το πρόβλημα της πολιτικής σταθερότητας, δεν ισχύει. Τι ισχύει; Το εξής: Ο κ. Σαμαράς δεν θέλει τις εκλογές με τίποτα γιατί ξέρει ότι θα τις χάσει. Όταν μάλιστα μας λέει ότι η χώρα διατρέχει ακόμα και τώρα, μετά από 2 (του Παπανδρέου) συν τρία (του Παπαδήμου και δικά του) χρόνια θυσιών, θανάσιμο κίνδυνο, είναι σαν να ομολογεί την παταγώδη αποτυχία του. Δεν κατάφερε να θωρακίσει στο παραμικρό τη χώρα, μας λέει. Ξέρει λοιπόν ότι θα τις χάσει, όπερ σημαίνει τούτο: Ότι ο λαός θέλει άλλη κυβέρνηση στο τιμόνι της χώρας. Υπάρχει δηλαδή δυσαρμονία ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και την κυβέρνηση. Κι αυτό στις δημοκρατίες σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν εκλογές το συντομότερο, δηλαδή αμέσως. Άρα οι εκλογές δεν είναι επικίνδυνες, αλλά αναγκαίες: ή θα αναδείξουν νικητή τη ΝΔ, άρα δεν ισχύουν όσα λέει περί κινδύνων, ή θα αναδείξουν νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή θα διορθώσουν το πρόβλημα της δυσαρμονίας που ίσως υπάρχει και αυτό είναι και καλό για τη Δημοκρατία, αλλά και δικαίωμα της χώρας, όταν κρίνεται το μέλλον της.

Απόρρητο Απόρρητο