«Μεταρρυθμίσεις» - «Μεταρρυθμιστικές δυνάμεις». Λέξεις και έννοιες που έχουν απαξιωθεί στην καλύτερη των περιπτώσεων από τις συνειδητές επιλογές των κυβερνώντων τα τελευταία χρόνια κόντρα στις ίδιες τους τις επικλήσεις. Για παράδειγμα, μεταρρύθμιση (χωρίς εισαγωγικά) είναι και η  υποχρέωση της ύπαρξης και λειτουργίας ταμειακής μηχανής  σε κάθε ορατή εμπορική δραστηριότητα – από τα κάθε λογής παζάρια των εμποροπανηγύρεων δίπλα από τους εορτάζοντες ιερούς ναούς μέχρι τις αυτοσχέδιες και «αυτορυθμιζόμενες» αγορές των «αντιμνημονιακών» δυνάμεων. Ένας καλός φίλος, νέος επιχειρηματίας που τόλμησε να προχωρήσει στη ίδρυση και λειτουργίας οργανωμένων και στεγασμένων αγορών για παραγωγούς δέχεται βροχή καταγγελιών, τις επισκέψεις των οργάνων της τάξεως αλλά και τις απειλές για …τροπολογίες που θα περάσουν νύχτα από την Βουλή. Το παράδειγμα ενδεικτικό αλλά απολύτως χαρακτηριστικό της όλης κατάστασης. Οι τροπολογίες μπορεί να περνούν νύχτα αλλά η επιχειρηματικότητα – και μάλιστα εκείνη η επιχειρηματικότητα που συμβαδίζει με τις μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία των αγορών- ασκείται μόνον στο φώς της ημέρας!!! Θέλετε και ένα δεύτερο παράδειγμα;  Ενας καλός φίλος, ιδιοκτήτης μεγάλης παραδοσιακής επιχείρησης του αγροτοδιατροφικού τομέα που διατηρεί τον οικογενειακό της χαρακτήρα πριν από χρόνια έφτιαξε σε καλή τοποθεσία των Βορείων Προαστίων μια πολύ ιδιαίτερη κάβα με εκλεκτά κρασιά. Στο πέρασμα των χρόνων κάποια στιγμή θέλησε –πάλι από μεράκι- να συνδυάσει το κρασί με την πάστα και τις σάλτσες. «Ο νόμος δεν το επιτρέπει» , του είπαν οι αρμόδιοι και του συνέστησαν να μην καν μπει στον πειρασμό της περιπέτειας των σχετικών συνδυαστικών αδειών. «Σκέτος Λαβύρινθος» και …όπου φύγει – φύγει. Αποτέλεσμα, η κάβα κατέβασε ρολά – μια δραστηριότητα εγκαταλείφθηκε και μαζί της χάθηκαν 2-3 θέσεις εργασίας και κάποιες χιλιάδες ευρώ σε φόρους, ασφαλιστικές εισφορές και δημοτικά τέλη. Και όμως η νέα και η νεανική επιχειρηματικότητα – ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μικρές επιχειρήσεις του αγροτοδιατροφικού τομέα  της περιφέρειας-για να σταθεί στα πόδια της, να γνωριστεί  και να διαμορφώσει σχέσεις εμπιστοσύνης με το αστικό κοινό των μεγάλων πόλεων χρειάζεται και χώρους – με απλό και κατανοητό θεσμικό πλαίσιο που να παρέχει πλήρη νομιμότητα σε όλους τους τομείς φορολογικού και υγειονομικού ενδιαφέροντος- όπου οι καταναλωτές θα μπορούν να ενημερώνονται, να γνωρίζουν από κοντά τους παραγωγούς, να δοκιμάζουν τα προϊόντα τους και γιατί όχι να προχωρούν σε αγορές. Εν τέλει αυτή η χώρα και οι ηγέτες της όταν ξαναμιλήσουν για μεταρρυθμίσεις και μεταρρυθμιστικές δυνάμεις ας έχουν στο μυαλό τους τους νέους παραγωγούς της περιφέρειας και όχι τους κάθε λογής και αμφίβολης νομιμότητας διαμεσολαβητές…

Το Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) και οι ερευνητές του ήταν πίσω από μια πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα και πολύ ιδιαίτερη για το περιεχόμενο της μελέτη που έχει τίτλο: «Παραγωγή Κινηματογραφικών Ταινιών στην Ελλάδα: Επιδράσεις στην Οικονομία».   Η μελέτη που αφορά την ανάδειξη του κινηματογράφου και των οπτικοακουστικών προϊόντων γενικά, σε παράγοντες οικονομικής ανάπτυξης  ανατέθηκε στο Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, και έγινε δυνατή χάρη στην υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της μελέτης είναι εκείνο που αφορά την «μέτρηση» του οικονομικού αντίκτυπου μίας μεγάλης ξένης παραγωγής η οποία κινηματογραφείται στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, χωρίς να υπολογίζονται οι καταλυτικές επιδράσεις σε όρους προσέλκυσης τουριστών από το εξωτερικό, εκτιμάται ότι το ΑΕΠ της χώρας μπορεί να αυξηθεί κατά 39 εκατομμύρια ευρώ ως αποτέλεσμα δαπάνης ύψους 25 εκατομμύρια ευρώ για τα γυρίσματα μιας σχετικά μεγάλης, για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα, ξένης παραγωγής στην Ελλάδα. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα,  είναι της ταινίας“Mamma Mia!”, το κόστος της οποίας εκτιμάται ότι έφθασε τα 52 εκατομμύρια ευρώ. Ας μείνουμε στα συμπεράσματα της μελέτης. Σε όρους απασχόλησης, μία και μόνο μεγάλη ξένη παραγωγή μπορεί να συντηρήσει κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων πάνω από 755 θέσεις εργασίας, εκ των οποίων 223 αφορούν τους κλάδους που συμμετέχουν άμεσα στην παραγωγή. Οι επσιημάνσεις των μελετητών  εχουν ιδιαίτερη αξία για τη συνέχεια, την επόμενη μέρα: «Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα μπορεί να καθιερωθεί ως μία ανταγωνιστική επιλογή για τα γυρίσματα οπτικοακουστικών έργων, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον εγχώριο κλάδο τόσο σε αναγκαίες υποδομές (π.χ. ανάπτυξη νέων τεχνολογιών) όσο και σε νέες εξειδικευμένες θέσεις εργασίας». Εξάλλου, όπως παρατηρούν οι ίδιοι οι μελετητές «πολύ σημαντική επίδραση μπορεί να έχει μια εμπορικά επιτυχημένη ξένη παραγωγή και σε όρους προσέλκυσης τουρισμού. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, ταινίες όπως για παράδειγμα η Τροία, οι Χάρι Πότερ και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών οδήγησαν σε πάνω από 40% αύξηση των επισκεπτών στις περιοχές που έγιναν τα γυρίσματα. Για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις οικονομετρικές μας εκτιμήσεις υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ταινίες όπως «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» και «Lara Croft: Tomb Raider» οδήγησαν σε στατιστικά σημαντική αύξηση του τουρισμού στην Κεφαλονιά και στις Κυκλάδες αντίστοιχα. Ενδείξεις υπάρχουν για θετική επίδραση και της ταινίας «Mamma Mia» στην τουριστική κίνηση του νομού Μαγνησίας, οι οποίες όμως δεν είναι τόσο ισχυρές, ενδεχομένως επειδή η επίδραση ενδέχεται να επικεντρώνεται μόνο σε ένα μέρος του νομού». Κατά συνέπεια το πράγμα  μιλάει από μόνο του. Η βιομηχανία του κινηματογράφου ως ένα υποσύνολο της δημιουργικής βιομηχανίας μπορεί να συμβάλει στην υπόθεση της ανάκαμψης και της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.