Όσοι από εσάς κάθεστε σε ξαπλώστρα στις παραλίες μην πεταχτείτε ξαφνικά.  Διότι υπάρχει καιρός για όλα, που λέει και ένας Απόστολος. Καιρός να αγαπήσεις, να κερδίσεις, να κλάψεις, να προδοθείς κλπ. Στο δια ταύτα όμως. Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά έχει εισέλθει σε μια μακροχρόνια ανοδική περίοδο, η  οποία ενδέχεται να κρατήσει για αρκετά χρόνια. Ναι, καλά διαβάσατε. Δεν μας έχει χτυπήσει ο ήλιος και το κλιματιστικό είναι υπέρ το δέον καλό. Η αγορά μπορεί να ξεπεράσει το προηγούμενο υψηλό των 6.400 μονάδων με τον ίδιο τρόπο που ο Dow Jones θα σπάσει τις 16.000 μονάδες - τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως. Ναι, και μην βιάζεστε, διότι θα μπείτε στις 2.400 μονάδες και θα βγάλετε τεράστια χρήματα Και οι λόγοι που συνηγορούν σε αυτή την άνοδο είναι πολλοί. Έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια μεταπολίτευσης, για πρώτη φορά έχουν γίνει τόσα πολλά σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Η χώρα του 2013 είναι καθημαγμένη από ανθρώπινο δυναμικό και ορισμένες υποδομές, ωστόσο η Ελλάδα της φούσκας του 2000 δεν είναι ίδια με την Ελλάδα του 2013. Κατ' αρχήν, η Ελλάδα οδεύει προς πρωτογενές πλεόνασμα, την ώρα που όλες οι δυτικές οικονομίες έχουν ελλείμματα  από 3%  έως 8%.  Για να προλάβουμε μερικούς από εσάς που θα ισχυριστείτε ότι το δημόσιο χρέος είναι υψηλό ως προς το ΑΕΠ, θα σας θυμίσουμε ότι η  Ολλανδία διαθέτει τόσο ιδιωτικό χρέος που δεν χωρά ούτε στα κανάλια που έχουν. (σ.σ απλώς η συμπεριφορά έναντι της Ελλάδας ήταν άδικη και την προκάλεσαν πολιτικοί χωρίς ντροπή). Οι πολίτες δεν συναθροίζονται πλέον σε πολιτικές συγκεντρώσεις για να προσληφθούν στο δημόσιο, αλλά αγωνίζονται, είτε κάνοντας εμπόριο σε μακρινές χώρες, είτε προσπαθώντας να επιστρέψουν στη γη  και τα ποιοτικά προϊόντα. Όσο κι αν δεν το πιστεύετε αυτό, η τάση θα αποτυπωθεί. Ναι, οι απολύσεις κρέμονται επί δικαίων και αδίκων, αλλά κάτι άρχισε να κινείται και οι Έλληνες  του 2000, δεν είναι οι Έλληνες του 2013.      Ο δημόσιος τομέας λοιπόν μειώνεται, η ανταγωνιστικότητα  αυξάνεται και βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τη μείωση του  κόστους ενέργειας, ενώ θα συμμετάσχουμε στον αγωγό ΤΑΡ. Περαιτέρω, τα νέα από τον τουρισμό είναι εξόχως καλά. Η χώρα προσελκύει 800 χιλ. τουρίστες από Ρωσία και άλλους τόσους από την Τουρκία. Όλοι τους είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές των ελληνικών προϊόντων, εξ ου και η άνοδος των εξαγωγών προς τη γείτονα. Πάμε και στην εφορία. Γνωρίζετε πολλές χώρες στις οποίες δηλώνουν ηλεκτρονικά τα κέρδη ή τους τόκους από  καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές; Αντί απαντήσεως θα σας θυμίσουμε ότι ο Γερμανός κ. Ούλι Χένες πήγε και προχώρησε σε καταγγελία του εαυτού  του για τη φοροδιαφυγή στην Ελβετία. Ναι, ο Βαυαρός προτεστάντης που υποτίθεται ότι δεν έκλεβε τη γερμανική εφορία.                                 Μπορεί λοιπόν η σημερινή Ελλάδα να είναι των 700 ευρώ, του 1,5 εκατ. ανέργων, των φόρων, των απολύσεων. Η αυριανή Ελλάδα θα είναι διαφορετική  ανεξαρτήτως αν θα είναι στην εξουσία ο  Ευκλείδης Τσακαλώτος ή ο Χρύσανθος Λαζαρίδης.    Υ. Γ Όσο για τον κ. Ρουμπινί που δεν καταλαβαίνει γιατί δεν γίνεται εξέγερση στην Ελλάδα, ας έλθει διακοπές, όχι στην  Μύκονο, αλλά σε οποιαδήποτε άλλη πόλη ή νησί. Αν φοράει παλιόρουχα θα τον κεράσουν χταπόδι, σαλάτα και θα φύγει με λεφτά. Μπορεί να μπει επίσης στις 2.400 μονάδες.  

Άμα δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους τότε τι να πει κανείς. Αναφέρομαι στο λιμάνι κρουαζιέρας. Βγήκε στα  τέλη του 2012 ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης και ανακοίνωσε ότι θα κατασκευαστεί νέο λιμάνι κρουαζιέρας  στην Αττική, αφήνοντας στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια να  μαθευτεί ότι αναφέρεται στο Δέλτα Φαλήρου. Και μάλιστα άμεσα. Έγινε ένας μικρός χαμός. Άλλοι τάχθηκαν υπέρ του Δέλτα ενώ άλλοι κατά, μέσα σε αυτούς και η διοίκηση της ΟΛΠ Α.Ε.. Και έβγαινε ο Γιώργος  Ανωμερίτης, πρόεδρος και διευθύνων  σύμβουλος του Οργανισμού  και   έλεγε ότι έχουν ήδη εγκριθεί  έργα για νέες υπερσύγχρονες  προβλήτες στον Πειραιά με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά κονδύλια. Μάλιστα ο Ανωμερίτης απαντώντας σε όλους όσοι υποστήριζαν ότι από το  Φάληρο οι τουρίστες θα έχουν καλύτερη πρόσβαση στο κέντρο της Αθήνας και στην Ακρόπολη έλεγε: «Τότε υπάρχει καλύτερη λύση. Ας κάνουνε τη λεωφόρο Συγγρού κανάλι να φθάνουν τα κρουαζιερόπλοια  μέχρι τους πρόποδες του Ιερού Βράχου». Κύλησε πολύ νερό στον μύλο αυτής της υπόθεσης. Έβγαινε και  ο υφυπουργός Ανάπτυξης Νότης  Μηταράκης και έκανε κάποιες  δηλώσεις αόριστες προκειμένου να κρατάει  ζεστό το θέμα του Φαλήρου. Ελα  όμως που δεν εμφανίστηκαν ποτέ οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας που ήθελαν το νέο λιμάνι με επίσημη γραπτή πρόταση. Κάτι επισκέψεις έκαναν για κανά  φρέντο καπουτσίνο μέτριο με μαύρη ζάχαρη και από πάνω κανέλα και μέχρι εκεί. Επίσημη πρόταση δεν κατατέθηκε ποτέ στο τραπέζι. Και έρχεται  ο νέος υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και τραβάει την κουρτίνα πριν από λίγες ημέρες. «Αυτό που συμφωνήσαμε με την κα Κεφαλογιάννη και τον κ. Χατζηδάκη είναι ότι ζητάμε από τον οποιονδήποτε έρχεται και λέει μία δικιά του ιδέα, να έρθει με σαφή πρόταση». Καταλαβαίνετε όλον αυτόν τον καιρό τι γινόταν. Ή μήπως όχι;  

Μια πρώτη γεύση των λύσεων που είναι διατεθειμένο να ανεχθεί το Βερολίνο για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, δίνουν με συνέντευξή τους στο Bloomberg δύο Γερμανοί βουλευτές.  “Δεν θα ονομάζεται κούρεμα, αλλά είναι θα έχει την ίδια επίπτωση”, εξηγεί ο Frank Schaeffler, μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του γερμανικού κοινοβουλίου.