Βασίλης Στεφανακίδης

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με το κουαρτέτο για τα Εργασιακά - Συνδικαλιστικά θα είναι δύσκολες και επίπονες, καθώς αγγίζουν τον ιδεολογικό και πελατειακό σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Με τους πλέον κακούς οιωνούς φαίνεται ότι μπαίνουμε στη μετακαλοκαιρινή περίοδο, καθώς από αύριο στο Eurogroup της Μπρατισλάβας αναμένονται οι πρώτες κίτρινες κάρτες στην Ελληνική κυβέρνηση γι αυτά που όφειλε να κάνει και δεν έκανε την περίοδο μετά την πρώτη αξιολόγηση.

Ωραία, λοιπόν, η κυβέρνηση πέτυχε να βάλει «τάξη» στο τηλεοπτικό τοπίο, γεμίζοντας παράλληλα τα κρατικά ταμεία με 246 εκατ. ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν οι 4 «νόμιμοι» πλέον καναλάρχες. Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες περί ποιότητας δημοκρατίας, πολυφωνίας, ελευθεροτυπίας και άλλων τινών που έχουμε ακούσει και διαπιστώσει το τελευταίο διάστημα.

Με αφορμή το τέλος του μαρτυρίου των Πανελλαδικών Εξετάσεων για άλλα 100.000 Ελληνόπουλα, αναρωτιέμαι πόση αξία έχουν πλέον τόσο η επιτυχία όσο και η αποτυχία αυτών των παιδιών αλλά και αυτών που προηγήθηκαν ή έπονται.

Ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα των ημερών που ζούμε, είναι ο εφησυχασμός και οι χαμηλές προσδοκίες της κοινωνίας έως του σημείου του ομφαλοσκοπισμού, για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Δηλαδή τι άλλο θα έπρεπε να γίνει για να αντιδράσει η κοινωνία και να πει το ως εδώ και μη παρέκει;

Οσοι κατάφεραν να φύγουν για λίγες μέρες διακοπές σε κάποιον προορισμό εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, θα διαπίστωσαν ότι η πολύχρονη οικονομική κρίση, κατά κύριο λόγο, αφορά τους κατοίκους των πόλεων και πολύ λιγότερο τους ανθρώπους της επαρχίας. Οπως και στην περίοδο της Κατοχής η πείνα αφορούσε τις πόλεις και λιγότερο τα χωριά