Βασίλης Στεφανακίδης

Προσπαθώντας να καταλάβω από πού αντλούν οι κυβερνητικοί την αισιοδοξία τους ότι το νερό μπήκε στo αυλάκι και ότι πλέον η κατάσταση θα βαίνει διαρκώς βελτιούμενη, ομολογώ ότι απογοητεύτηκα γιατί δεν βρίσκω πουθενά μια χαραμάδα ελπίδας.

Πίστεψαν και προσπαθούν να μας το μεταδώσουν μέσω της εξαιρετικής ομολογουμένως επικοινωνιακής τους πολιτικής ότι, με την περάτωση της αξιολόγησης, τα δύσκολα τα αφήσαμε πίσω και με το γύρισμα της σελίδας, η κατάσταση θα βαίνει βελτιούμενη.

Δεν ξέρω πόσοι έχετε πειστεί ότι τώρα που ξεμπερδέψαμε με την αξιολόγηση ήρθε η ώρα της ανάπτυξης, όπως τουλάχιστον επιχειρεί να επικοινωνήσει η κυβέρνηση, αλλά εγώ διατηρώ ζωηρές αμφιβολίες, παρά τον νέο αναπτυξιακό νόμο, παρά τις ενέσεις αισιοδοξίας του ίδιου του πρωθυπουργού από το Μουσείο της Ακρόπολης.

Προφανώς και δεν περιμέναμε τις όψιμες διαπιστώσεις του Λάκη Λαζόπουλου πως "δεν είναι δυνατόν να βάζουν 350 φόρους και να απαιτούν να μην διαμαρτυρηθούν γιατί είναι πατριώτες" για να πεισθούμε πως η κατάσταση δεν πάει άλλο.

Η αισιόδοξη προσέγγιση ως προς τις τελευταίες αποφάσεις της κυβέρνησης είναι ότι, αφού ταλαιπωρήθηκαν για έναν και πλέον χρόνο στις ατραπούς της ουτοπίας, της ασχετοσύνης και των επικίνδυνων πειραματισμών και πληρώσαμε όλοι μαζί έναν βαρύ λογαριασμό για μια ανόητη αριστερή επαναστατικότητα, τώρα έβαλαν μυαλό και προσπαθούν να φέρουν τη χώρα σε μια κανονικότητα.

Μια ανάσα μερικών μηνών και τίποτα παραπάνω, είναι η περιβόητη αξιολόγηση που έκλεισε όπως έκλεισε και με καθυστέρηση εφτά μηνών και αφού η κυβέρνηση τα έδωσε όλα παίρνοντας μόνο μια υπόσχεση συζήτησης για το χρέος στο απώτερο μέλλον όπως είχε γίνει και το 2012.

Αυτό που κυριολεκτικά με ξεπερνά με την κυβέρνηση είναι που ενώ έχει φορτώσει στην ελληνική κοινωνία τα πάνδεινα, αντί να απολογείται και να κάνει αυτοκριτική γιατί αναγκάστηκε να τα δώσει όλα στους δανειστές, βγαίνει από πάνω και επαίρεται για τη μεγάλη της επιτυχία!

Είναι στα αλήθεια αξιοθαύμαστοι. Μπορούν με πολλές πιθανότητες να διεκδικήσουν βραβεία για το μεγαλύτερο θράσος, τη μεγαλύτερη κοροϊδία και τις περισσότερες κωλοτούμπες στο μικρότερο χρόνο. Οι άνθρωποι "δεν παίζονται" κυριολεκτικά.

Στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για τη χώρα μας, η οποία συντάχθηκε πριν από το Eurogroup, το βασικό συμπέρασμα στο οποίο κατέληγε ο προσεκτικός αναγνώστης ήταν ότι για τα επόμενα 30 χρόνια η Ελλάδα δεν έχει καμιά ελπίδα να ανακάμψει.