–Xαίρετε, για να ξεκινήσουμε πιο χαλαρά το σημερινό μας σημείωμα θα ήθελα να δηλώσω ότι καταλαβαίνω ότι το πράγμα είναι πολύ σοβαρό στη Μέση Ανατολή από την ώρα που δυο κολοσσοί της πολιτικής μας σκηνής, ο Ανδρουλάκης και ο Φάμελλος ζήτησαν σύγκληση Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Απίθανο έτσι, σου λέει ξυπνήσαμε Δευτέρα πρωί μετά από 48 ώρες που έχει γίνει της τρελής στην περιοχή και για να ‘χουμε να λέμε κάτι ζητάμε ξέρω ‘γω σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Να πληροφορηθεί ο Νίκος τι όμως, αν πρέπει να στείλουμε δυνάμεις στην Κύπρο, κάτι αυτονόητο λόγω ενιαίου αμυντικού δόγματος; Ή ο Φάμελλος που στηρίζει τους Ρώσους και τους μουλάδες μια ζωή ολόκληρη μαζί με όλη την Αριστερά; Τέλος πάντων, για πλάκα είναι μόνο το σχόλιο, πάμε στα σοβαρά, αφού διευκρινίσουμε πως ο Μητσοτάκης δεν αρνήθηκε ούτε λεπτό την ενημέρωση στους αρχηγούς, αλλά φυσικά σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση, διότι άλλο πράγμα σημαίνει η σύγκληση αρχηγών. Θα έχει ενδιαφέρον πάντως να μάθουμε πώς πήγε η σημερινή συνάντηση του Κ.Μ με τον αρχηγό μας Νίκο. Γιατί για την ώρα τα τετ α τετ τους ήταν κάτι… μισοχειραψίες και μουγκρητά του Ανδρουλάκη γιατί ο Νίκος δεν γουστάρει να μιλάει με τη Δεξιά, εκτός αν είναι νταραβερισμένη και πατροναρισμένη από κανέναν μεγαλοπαράγοντα ή ολιγάρχη π.χ., άλλο με τον Δένδια που έχουν κοινούς φίλους. Πάμε τώρα στα σοβαρά, λοιπόν σύμφωνα με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, όπως έλεγαν αρχικά ο πόλεμος δεν θα διαρκέσει πάνω από μια εβδομάδα, τώρα ο Τραμπ είπε για πάνω από πέντε εβδομάδες. Τι θα γίνει από εκεί και μετά, δηλαδή ποιο θα είναι το πολιτικό καθεστώς που θα επικρατήσει δεν το «λέει» κανείς για την ώρα ξεκάθαρα, αν και εκ των πραγμάτων οι πρωταγωνιστές του έως σήμερα καθεστώτος έχουν αποδημήσει στον Αλλάχ. Ταυτοχρόνως όμως το πλέον σημαντικό για την ασφάλεια της περιοχής είναι ότι έως τότε οι σύμμαχοι δεν θα έχουν αφήσει… κολυμπηθρόξυλο στους μουλάδες από τα οπλικά συστήματα.
Σταθερά με τους νικητές
-Τώρα, πριν περάσουμε στην ελληνική παρουσία στην ευρύτερη εμπόλεμη περιοχή -δηλαδή στην Κύπρο, γιατί άλλη εμπλοκή εμείς δεν έχουμε- να κάνω μια διαπίστωση. Τους τελευταίους μήνες σε όσα συμβαίνουν παγκοσμίως και κυρίως στη γειτονιά-περιοχή συμφερόντων μας, η Ελλάδα είναι παρούσα και στη σωστή πλευρά για τα συμφέροντα της χώρας. Πιο σταθερά ακόμα και από ορισμένους άλλους δυτικούς συμμάχους, αλλά γενικώς στη σωστή γραμμή. Είτε λοιπόν συμφωνεί κάποιος ιδεολογικά είτε όχι, τα συμφέροντα της Ελλάδας ταυτίζονται με τα αμερικανικά και εκείνα του Ισραήλ που είναι και οι ισχυροί της υπόθεσης. Τα υπόλοιπα είναι να ‘χαμε να λέγαμε.
To τηλεφώνημα Χριστοδουλίδη
-Πάμε τώρα στα επί του πεδίου που λέμε, ενώ ο Κ.Μ είχε προγραμματίσει χθες να κάνει ένα μπριφάρισμα με τους επικεφαλής των πρεσβειών και των προξενείων της Ελλάδας στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή, αίφνης προέκυψε στην Κύπρο μια «νέα κατάσταση» μετά την επίθεση στη βρετανική βάση με δύο drones που εμφανίστηκαν με πορεία προς το νησί. Τότε ο Χριστοδουλίδης πήρε τηλέφωνο στο Μαξίμου, ενημερώνοντας τον πρωθυπουργό για τη νέα κατάσταση και αμέσως ελήφθη η απόφαση η Ελλάδα να συνδράμει την Κύπρο, με τον Κ.Μ να ενημερώνει τον Δένδια. Το ενδιαφέρον είναι ότι η φρεγάτα ΚΙΜΩΝ θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά στο πεδίο, καθώς ήρθε στην Ελλάδα πριν από έναν μήνα, ενώ και το σύστημα anti-drone ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ που θα φέρει η φρεγάτα ΨΑΡΑ, θα δοκιμαστεί επίσης στην πράξη. Το δεύτερο σύστημα ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ το «φοράει» αυτή τη στιγμή η φρεγάτα ΥΔΡΑ που επιχειρεί στην Ερυθρά Θάλασσα, ως μέρος της επιχείρησης ASPIDES.
Η επίσκεψη Δένδια
-Κάπως έτσι, ο Δένδιας παίρνει σήμερα μαζί με τον Α/ΓΕΕΘΑ Χούπη τον δρόμο για την Κύπρο, όπου θα δουν τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και τον ΥΠΕΘΑ Βασίλη Πάλμα. Η παρουσία του είναι προφανώς συμβολική, αλλά και ουσιαστική, καθώς Ελλάδα και Κύπρος καλούνται πλέον να έχουν αναβαθμισμένο επιχειρησιακό συντονισμό. Μένει να φανεί τι ώρα θα επιστρέψει ο Δένδιας στην Αθήνα, καθώς θα κληθεί να μπριφάρει και τον Μητσοτάκη, είτε τηλεφωνικά είτε δια ζώσης.
Το σχέδιο εκκένωσης
-Μου λένε ότι στη συζήτηση που έκανε ο Μητσοτάκης με τους πρέσβεις και τους πρόξενους από τη Μέση Ανατολή τέθηκαν επί τάπητος οι επιχειρησιακές ανάγκες για την περίπτωση που επιτραπεί το άνοιγμα του εθνικού εναέριου χώρου. Αυτό ακόμα δεν είναι εφικτό, όμως η Αθήνα σε συνεργασία με την Aegean και τη Sky Express έχει λίστες επιβαινόντων. Για την ελληνική κυβέρνηση, βασικό στοίχημα είναι οι Έλληνες που βρίσκονται στις χώρες του Κόλπου να μείνουν σε ασφαλές σημείο, μέχρι να καταστεί εφικτή η έξοδός τους από τη διακεκαυμένη ζώνη.
Οι υπηρεσίες ασφαλείας
-Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι και οι υπηρεσίες Ασφαλείας της Ελλάδας και χωρών του Κόλπου έχουν απευθείας σχέση και ανταλλάσσουν πληροφορίες, στη βάση μνημονίων συνεργασίας που υπεγράφησαν τα τελευταία χρόνια π.χ. με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Πάντως, σε κάτι τέτοιες μέρες αποδεικνύεται η ανάγκη σταθερής ηγεσίας και όχι πολιτικής περιπέτειας σε μια ταραγμένη γειτονιά.
Οι τράπεζες και τα ξένα κόλλυβα
-Αν πράγματι θέλει η Κυβέρνηση να αντιμετωπιστεί το καθεστώς των χαμηλών καταθετικών επιτοκίων που προσφέρουν οι τράπεζες, ο καλύτερος τρόπος είναι να επιτρέψει το ελληνικό δημόσιο την αγορά ομολόγων και εντόκων κατά την έκδοσή τους ελεύθερα από τους Έλληνες πολίτες. Σήμερα, συμμετοχή κατά την έκδοση επιτρέπεται μόνον στους “primary dealers”, δηλαδή τις τράπεζες, οι οποίες αγοράζουν δημόσιο χρέος με τα χρήματα των καταθετών. Δηλαδή δανείζονται με 0,31% που ήταν στα τέλη του 2025 το μέσο επιτόκιο καταθέσεων ή με 1,18% αν είναι προθεσμιακή κατάθεση ιδιωτών έως 2 έτη, και δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με 3-3,5%. Αντί δηλαδή να εισπράττουν μια προμήθεια για μια απλή διαμεσολαβητική εργασία που κάνουν, βγάζουν τεράστια κέρδη με ξένα κόλλυβα.
Πουλάμε emerging markets
-Πάμε τώρα στα νέα της αγοράς ξεκινώντας από την πολεμική λαίλαπα που σάρωσε χθες το Χρηματιστήριο. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση ούτε σοφία πως το ΧΑ το πήρε η μπάλα της τάσης “πουλάμε emerging markets”. Πολλές εντολές ήρθαν χθες απέξω, με τους χρηματιστές να λένε πως όσο κρατά ο πόλεμος η χρηματιστηριακή αγορά θα πιέζεται.
Τα ιρανικά Shahed και το ελληνικό Χρηματιστήριο
-Η γεωπολιτική «καταιγίδα» στη Μέση Ανατολή έχει, πάντως, μετατρέψει το ταμπλό του Χρηματιστηρίου Αθηνών σε πεδίο… μάχης, με τον Γενικό Δείκτη να καταγράφει χθες βουτιά που άγγιξε το 4% στα χαμηλά ημέρας. Η κλιμάκωση της έντασης μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, μετά τα πλήγματα στην Τεχεράνη και τη διακοπή παραγωγής LNG από την QatarEnergy, πυροδότησε ένα κύμα μαζικών ρευστοποιήσεων στις ευρωαγορές, το οποίο «χτύπησε» με ιδιαίτερη ένταση τη ρηχή ελληνική αγορά. Όσον αφορά τους χαμένους της χθεσινής ημέρας, στο επίκεντρο των πωλήσεων βρέθηκαν οι τράπεζες, οι οποίες δέχθηκαν το μεγαλύτερο βάρος του profit taking. Οι συστημικές κατέγραψαν απώλειες μεταξύ 3,2% και 6,7%, καθώς οι επενδυτές απέσυραν κεφάλαια από τον κλάδο που πρωταγωνίστησε το προηγούμενο διάστημα. Ισχυρές πιέσεις δέχθηκαν και τα «βαριά χαρτιά» της ενέργειας και των υποδομών, όπως ο όμιλος Viohalco, η ΔΕΗ, η Metlen και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, που είδαν τις αποτιμήσεις τους να πέφτουν υπό το βάρος της διεθνούς αβεβαιότητας και της εκτίναξης του ενεργειακού κόστους. Στο «κόκκινο» και ο κλάδος των αερομεταφορών λόγων των ακυρώσεων στις πτήσεις, με την Aegean και τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών να καταγράφουν ισχυρές απώλειες. Από την άλλη πλευρά, ελάχιστοι τίτλοι κατάφεραν να προβάλουν αντίσταση, λειτουργώντας ως «ασφαλή καταφύγια». Η Motor Oil παρουσίασε αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, καθώς η εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου Brent ακόμη και σε επίπεδα άνω των 80 δολαρίων, αλλά και η άνοδος του φυσικού αερίου κατά 35% ευνοούν τα περιθώρια κέρδους των ενεργειακών ομίλων με ισχυρή παρουσία στη διύλιση. Επιλεκτικές άμυνες παρατηρήθηκαν επίσης στον ΟΤΕ, ο οποίος διόρθωσε λελογισμένα παρά την πρόσφατη «αναρρίχηση» στα πολυετή ρεκόρ των 18 ευρώ. Η μετοχή του τηλεπικοινωνιακού ομίλου διατηρεί το αμυντικό της προφίλ, με τη Eurobank Equities να τη χαρακτηρίζει ως αξιόπιστο «όχημα εισοδήματος» (credible income vehicle) για επενδυτές που εστιάζουν στις αποδόσεις.
Ο Ολλανδός αγόρασε το… υπουργείο Εσωτερικών
-Το κτήριο στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας 15, που στεγάζει εδώ και χρόνια το υπουργείο Εσωτερικών, απέκτησε η Ελλάκτωρ. Η εταιρεία, συμφερόντων του γνωστού Ολλανδού επενδυτή Χ. Χόλτερμαν, μέσω της θυγατρικής της LANDMARK συμφώνησε με την Prodea, στην οποία μέχρι πρότινος ανήκε το κτήριο, να το αγοράσει έναντι 44 εκατ. ευρώ. Το ποσό προήλθε εξ ολοκλήρου από ίδια κεφάλαια της Ελλάκτωρ που διαθέτει ισχυρή ρευστότητα και πλέον έχει στραφεί στη δημιουργία ισχυρού χαρτοφυλακίου ακινήτων. Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο κτήριο, που είναι μισθωμένο στο ελληνικό δημόσιο και όπως είπαμε στεγάζει το υπ. Εσωτερικών, ήταν ένα από την ομάδα των ακινήτων που θα αποκτούσε η AKTOR, πλην το deal ματαιώθηκε και επίσημα των περασμένο Σεπτέμβριο. Παλαιότερα, δε, στη θέση του βρισκόταν το αρχοντικό Ράλλη-Σκαραμαγκά, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Aριστοτέλη Zάχο, αλλά κατεδαφίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ‘50 και στη θέση του χτίστηκε το σημερινό κτήριο.
Οι «ποδοσφαιρικές» αμοιβές της Μαρίας Σφερούτσα (ΔΕΣΦΑ)
-Στον χώρο της ενέργειας, οι μετακινήσεις κορυφής θυμίζουν συχνά μεταγραφές ποδοσφαίρου. Όχι μόνο για τον συμβολισμό τους, αλλά και για τα οικονομικά μεγέθη που τις συνοδεύουν. Και στην περίπτωση της νέας CEO του Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ), Mαρίας Σφερούτσα, τα νούμερα ζαλίζουν και παραπέμπουν σε συμβόλαιο «champions league της ενέργειας». Με πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΕΣΦΑ εγκρίθηκε η ανάληψη των καθηκόντων της για την περίοδο από 8 Φεβρουαρίου 2026 έως 7 Φεβρουαρίου 2029 κατόπιν ειδικής άδειας που ζητήθηκε από την ιταλική Snam, που είναι συνδεδεμένος μέτοχος του ΔΕΣΦΑ. Η συνολική εγκεκριμένη αμοιβή για την τριετία ανέρχεται σε 1.676.004 πλέον ΦΠΑ. Αναλυτικά, για το διάστημα από 8 Φεβρουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2026 προβλέπεται ποσό 484.332, για το 2027 556.739, για το 2028, 573.441 και για το διάστημα 1 Ιανουαρίου έως 7 Φεβρουαρίου 2029 61.492. Σε ετήσια βάση, οι αποδοχές προσεγγίζουν κατά μέσο όρο τις 560.000, δηλαδή περίπου 46.000–48.000 τον μήνα, ανάλογα με το έτος. Η παρουσία της Μ. Σφερούτσα στην Ουάσιγκτον, σε συναντήσεις για τον διατλαντικό ενεργειακό συντονισμό και την ενίσχυση των ροών LNG προς την Ευρώπη, επιβεβαίωσε ότι ο ΔΕΣΦΑ παραμένει στον πυρήνα των εξελίξεων γύρω από τον Κάθετο Διάδρομο και τον ρόλο της Ελλάδας ως κόμβου μεταφοράς προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.
Το παρασκήνιο ενός ναυτιλιακού εκβιασμού
-Οι εκθέσεις των εταιρειών εκτίμησης ρίσκου για το αυξημένο ρίσκο στον Περσικό Κόλπο δεν αποτελούν απλή τεχνική αποτίμηση της κατάστασης. Είναι πολιτική πράξη. Όταν ενεργοποιείται το MARSEC 3, που αποτελεί την υψηλότερη βαθμίδα συναγερμού για εκτίμηση περί πιθανής ή επικείμενης απειλής, στη συγκεκριμένη περίπτωση για τον Περσικό Κόλπο, τα Στενά του Ορμούζ και τον Κόλπο του Ομάν, τότε το μήνυμα δεν αφορά μόνο πλοιάρχους και εταιρείες διαχείρισης στόλου. Αφορά υπουργικά γραφεία, χρηματαγορές και στρατιωτικά επιτελεία. Η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας μετατρέπεται σε μετρήσιμο γεωπολιτικό δείκτη. Η Τεχεράνη φαίνεται να επιλέγει μια στρατηγική που ισορροπεί προσεκτικά ανάμεσα στην απειλή και στην αποφυγή ολοκληρωτικής αναμέτρησης. Δεν έχει προχωρήσει σε επίσημο αποκλεισμό του Στενού, όμως οι μεταδόσεις VHF περί «κλεισίματος», οι επιθέσεις σε κοντινή απόσταση από τις ακτές, οι ηλεκτρονικές παρεμβολές και τα ελεγχόμενα πλήγματα σε λιμενικές εγκαταστάσεις συνθέτουν ένα περιβάλλον στο οποίο η διέλευση παραμένει τυπικά ανοιχτή αλλά ουσιαστικά επισφαλής. Σε αυτή την γκρίζα ζώνη, η αβεβαιότητα λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Το Ιράν γνωρίζει ότι μια ανοιχτή ναυτική σύγκρουση με τον 5ο Στόλο των ΗΠΑ, που εδρεύει στο Μπαχρέιν, θα είχε δυσανάλογο κόστος. Αντίθετα, η σταδιακή υπονόμευση της αίσθησης ασφάλειας επιτυγχάνει πολιτικό αποτέλεσμα χωρίς να ξεπερνά το όριο της μη αναστρέψιμης κλιμάκωσης. Το πέρασμα δεν κλείνει μεν επισήμως, αμφισβητείται όμως επιχειρησιακά. Στο παρασκήνιο, η πραγματική ένταση αποτυπώνεται στους δείκτες της αγοράς. Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου αυξάνονται έως και 50%, οι ναύλοι αναπροσαρμόζονται, οι ναυτιλιακές εταιρείες επανεξετάζουν δρομολόγια. Αν η εικόνα αβεβαιότητας παγιωθεί, η αγορά μπορεί να επιβάλει έναν άτυπο περιορισμό διέλευσης, χωρίς να χρειαστεί επίσημη ανακοίνωση αποκλεισμού. Αυτό θα συνιστούσε ίσως το πιο αποτελεσματικό σενάριο πίεσης: η διεθνής ναυτιλία να αυτοπεριοριστεί υπό τον φόβο του ρίσκου. Η ουσία είναι ότι η ναυτιλία έχει μετατραπεί σε κεντρικό πεδίο άσκησης γεωπολιτικής ισχύος.
Κρουαζιέρα: Τα είχαμε χύμα, μας έρχονται και τσουβαλάτα
-Η πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, η οποία φλέγεται και τα απόνερά της φτάνουν μέχρι την Κύπρο, προκαλεί έντονες ανησυχίες για την ερχόμενη τουριστική περίοδο. Στην ακτοπλοΐα ο μεγάλος εφιάλτης είναι η αύξηση της τιμής του καυσίμου την οποία μόνο ένα μέρος της θα μπορέσουν να μετακυλήσουν στα εισιτήρια, γιατί αν την περάσουν όλη δεν θα ταξιδεύει άνθρωπος. Οι ναύλοι σε κάθε περίπτωση θα αυξηθούν. Αφήστε το μεταφορικό κόστος των εμπορευμάτων και ειδών πρώτης ανάγκης για τους νησιώτες. Πλήγμα όμως αναμένεται και στον Θαλάσσιο Τουρισμό, αφού για τα μεγάλα πορτοφόλια, που είναι κυρίως αμερικανικά, είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πιστεύουν πως η Ελλάδα βρίσκεται δίπλα στο Ιράν. Στη μεγάλη εικόνα υπάρχει και η κρουαζιέρα. Είχα μία συζήτηση με στελέχη του κλάδου που μου επεσήμαναν ότι το λιμάνι του Πειραιά, που είναι η ναυαρχίδα της κρουαζιέρας στην Ελλάδα και στην ανατολική Μεσόγειο, αναμένεται να έχει λιγότερες αφίξεις κρουαζιερόπλοιων το 2026 σε σύγκριση με το 2025. Από 853 πέρσι θα πέσουν στις 756 φέτος, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία. Και αυτά πριν ξεκινήσει η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο. Οι μεγάλες εταιρείες έχουν στρέψει το βλέμμα στη δυτική Μεσόγειο και σε εκτός Ευρώπης προορισμούς.
Το 9% του παγκόσμιου στόλου VLCC «παγιδευμένο» στον Περσικό Κόλπο
-Η σκιά του πολέμου πέφτει βαριά πάνω από το Στενό του Ορμούζ και μαζί της συμπαρασύρει ένα κρίσιμο κομμάτι της παγκόσμιας ναυτιλίας. Με τις διελεύσεις μειωμένες έως και 70% και σχεδόν το 9% του παγκόσμιου στόλου των υπερδεξαμενόπλοιων VLCC «παγιδευμένο» στον Περσικό Κόλπο, η αγορά δεν αντιδρά με πανικό, αλλά με παγωμένη αναμονή. Οι πλοιοκτήτες πατούν φρένο, οι ασφαλιστές αποσύρουν καλύψεις πολεμικού κινδύνου και τα AIS σιγούν επιλεκτικά. Το déjà vu της δεκαετίας του ’80 και του “Tanker War” επιστρέφει ως ψίθυρος. Η απειλή, περισσότερο από την πραγματική απώλεια φορτίων, είναι αυτή που φουσκώνει τους ναύλους. Η ναυλαγορά λειτουργεί προεξοφλητικά. Τιμολογεί τον φόβο πριν από τη ζημιά. Η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ διαθέτουν εναλλακτικές διόδους αγωγών, όμως το Ιράν και μεγάλο μέρος του ιρακινού νότου δεν έχουν την πολυτέλεια παράκαμψης. Αν το Ορμούζ «στεγνώσει», το σοκ δεν θα είναι μόνο ενεργειακό αλλά και χρηματοοικονομικό, με άμεσο αποτύπωμα στα ασφάλιστρα, στη ρευστότητα και στις αποτιμήσεις των ναυτιλιακών assets. Σε αυτή τη φάση, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα αυξηθούν οι ναύλοι, αλλά ποιος θα αντέξει περισσότερο στο παιχνίδι νεύρων.
Η εκτίναξη των ναύλων
-Όπως λέγαμε και χθες, αλλά και παραπάνω, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και η γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή εκτοξεύει τα ασφάλιστρα και τα ναύλα των τάνκερ και λίγες ώρες μετά «έσκασαν» τα πρώτα μαντάτα. Το VLCC «Solana» -με μήκος 330 μέτρα και πλάτος 60- συμφερόντων Γιώργου Οικονόμου, που ξεκίνησε από την Ινδία με προορισμό την Κίνα, ναυλώνεται συνήθως με μια τιμή της τάξης των 40-50.000 δολαρίων την ημέρα, η οποία θεωρείται σούπερ. Χθες και μετά τα όσα λαμβάνουν χώρα στη Μέση Ανατολή, η συμφωνία ναύλωσης για το συγκεκριμένο πλοίο έκλεισε στα 250.000 δολάρια την ημέρα, τιμή πέντε φορές πιο πάνω από τη συνήθη. Το ταξίδι αναμένεται να διαρκέσει -μαζί με τη φόρτωση και την εκφόρτωση του πετρελαίου- δεκαπέντε περίπου ημέρες και τα έσοδα θα είναι 3.750.000.
Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης για Εθνική τράπεζα και τουρισμό
-Η Εθνική θα είναι η 4η συστημική τράπεζα που θα προσφέρει επιπλέον ασφαλιστική και συνταξιοδοτική κάλυψη στους εργαζομένους της, δημιουργώντας ένα νέο Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης που θα συγχρηματοδοτεί η εργοδοσία και οι εργαζόμενοι. Οι αλλαγές που ετοιμάζει για τον δεύτερο ασφαλιστικό πυλώνα η Νίκη Κεραμέως, με το νέο νομοσχέδιο για τα Επαγγελματικά Ταμεία Ασφάλισης (ΤΕΑ) έχουν προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο για τους εργοδότες, όσο και τους εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχει καταθέσει φάκελο για τη δημιουργία Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ). Με το ΤΕΑ ΠΟΞ θα καλύπτονται 150.000 εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό που απασχολούνται σε 10.500 επιχειρήσεις του κλάδου. Η δημιουργία του ΤΕΑ Τουρισμού προβλέπεται στην κλαδική σύμβαση που υπογράφηκε πρόσφατα και προβλέπει ότι οι εργοδότες θα συμβάλλουν με 2% επί του μισθού κάθε εργαζόμενου τη συμμετοχή του στον νέο Φορέα.
Το Χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ ανεβαίνει ενώ ο υπόλοιπος κόσμος πέφτει
–Υπάρχει το καλό, υπάρχει και το κακό σενάριο. Οι αγορές τιμολογούν. Όταν όλοι τρέχουν να πουλήσουν, κάποιοι αγοράζουν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει αυτές τις ώρες στο χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ. Ενώ οι μεγάλες χρηματιστηριακές αγορές του πλανήτη έχουν κοκκινίσει από τον φόβο μιας μεγάλης, σε διάρκεια και βάθος, κρίσης στο Ιράν, ο δείκτης TA-125 του ισραηλινού χρηματιστηρίου κινείται αντίστροφα, με άνοδο +3,4%. Αξιοσημείωτη αδιαφορία για τον γεωπολιτικό χαμό γύρω του. Αυτοί που αγοράζουν, προσβλέπουν στο καλό σενάριο για τις επόμενες μέρες. Το επιχείρημά τους είναι απλό. Το Ιράν μετά τους βομβαρδισμούς δεν θα είναι σε καμιά περίπτωση το Ιράν των Αγιατολάδων. Αν προκύψει μια κυβέρνηση με διαφορετική ατζέντα, περισσότερο συνεργάσιμη και πιο ανοιχτή, ολόκληρη αυτή η περιοχή θα αλλάξει πρόσωπο και προοπτική από τη μια μέρα στην άλλη. Το σενάριο αυτό, στο οποίο αποδίδονται πιθανότητες γύρω στο 50%, μιλά για μια περιοχή που θα μετατραπεί σε οικονομικό El Dorado. Ανοικοδόμηση, ενεργειακά projects, επενδύσεις υποδομών, ανοιχτές αγορές με εκατοντάδες εκατομμύρια καταναλωτές. Στο επίκεντρο αυτής της νέας τάξης πραγμάτων θα είναι το Ισραήλ με τη χρηματοοικονομική του υποδομή, τις τεχνολογικές εταιρείες και τις διεθνείς διασυνδέσεις του. Εάν κι εφόσον υλοποιηθεί αυτό το σενάριο, οι σημερινοί αγοραστές στο ILL θα δικαιωθούν. Γι’ αυτό ο TA-125 ανεβαίνει, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος πέφτει. Υπάρχει, βέβαια, και το κακό σενάριο, αυτό που κανείς δεν θέλει να διατυπώσει φωναχτά. Πιθανότητες 40% να μείνει η δουλειά στη μέση. Ούτε αλλαγή καθεστώτος ούτε σταθερότητα ούτε El Dorado. Μια ακόμη περιοχή του πλανήτη σε ασταθή ισορροπία με ορατούς κινδύνους κλιμάκωσης, που κανένα χαρτοφυλάκιο δεν αντέχει να κρατά επ’ αόριστον.
Η «Κατσαρίδα» από το Λονδίνο και το φέσι σε Barclays, Santander, Jefferies κ.ά.
-O εξωτραπεζικός δανεισμός εξελίσσεται σε μεγάλο πρόβλημα της Wall Street. Μια σχετικά άγνωστη βρετανική εταιρεία ενυπόθηκων δανείων συγκλονίζει τα θεμέλια του μεγαλύτερου χρηματιστηρίου του πλανήτη. Όλα ξεκίνησαν την περασμένη Παρασκευή, όταν έγινε γνωστή η κατάρρευση της Market Financial Solutions (MFS), μιας λονδρέζικης εταιρείας που ειδικεύεται στη χορήγηση σύνθετων δανείων με ενέχυρο ακίνητα. Η ανακοίνωση της πτώχευσης θύμισε σε όλους τις προειδοποιήσεις του Τζέιμι Ντάιμον για «κατσαρίδες» στον κλάδο private credit. Το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος της MFS, αλλά η φύση της κατάρρευσής της. Σύμφωνα με έγγραφα που κατατέθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου, η MFS κατηγορείται ότι είχε βρει το κόλπο της «διπλής ενεχυρίασης» εξασφαλίσεων (double-pledging). Δηλαδή, για δάνεια συνολικού ύψους 1,16 δισ. στερλινών, η πραγματική αξία των εξασφαλίσεων ανερχόταν σε μόλις 230 εκατ. στερλίνες. Δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κενό σχεδόν 930 εκατ. στερλινών. Αυτή ακριβώς η τακτική, δηλαδή η χρησιμοποίηση των ίδιων περιουσιακών στοιχείων ως εγγύηση σε πολλαπλούς δανειστές, ήταν η αιτία των χρεοκοπιών της First Brands και της Tricolor τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η MFS ήταν μια μη τραπεζική εταιρεία που προσπαθούσε να καλύψει το κενό χρηματοδότησης που οι μεγάλες τράπεζες αποφεύγουν. Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια η MFS χρηματοδοτείται από τις μεγάλες τράπεζες, τις οποίες προσπαθεί να ανταγωνιστεί. Αυτός ο φαύλος κύκλος, με τις τράπεζες που χρηματοδοτούν αδιαφανείς εξωτραπεζικούς δανειστές -οι οποίοι με τη σειρά τους χορηγούν δάνεια με «χαλαρές διαδικασίες»- βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο των αγορών. Ποιοι δάνειζαν την MFS; Τραπεζικοί κολοσσοί όπως οι Barclays, Santander, Wells Fargo, Jefferies και η Atlas SP Partners του Apollo Global Management. Η κατάρρευση της MFS αποτελεί «διπλό χτύπημα» για την Jefferies, που ήδη ήταν εκτεθειμένη από τον ρόλο της στην κατάρρευση της First Brands. Η ίδια τράπεζα, δύο διαφορετικά σκάνδαλα, ένα κοινό πρόβλημα: εξασφαλίσεις που δεν αξίζουν αυτό που γράφει το χαρτί. Ο Ντάιμον είχε μιλήσει για «κατσαρίδες». Όταν βλέπεις μία, σίγουρα υπάρχουν κι άλλες. Η MFS είναι η τρίτη μεγάλη κατσαρίδα.
Όταν η Amazon ξεπέρασε τη Walmart
-Είναι το τέλος μιας εποχής. Είναι σημάδι των καιρών. Το ηλεκτρονικό εμπόριο νίκησε το παραδοσιακό λιανεμπόριο. Με κύκλο εργασιών 716,9 δισεκατομμύρια δολάρια για το 2025, η Amazon ξεπέρασε τη Walmart. Για πρώτη φορά στην Ιστορία, ο μεγαλύτερος λιανέμπορος του κόσμου, με βάση τα έσοδα, δεν έχει ούτε ένα κατάστημα στον πυρήνα της επιχειρηματικής της ταυτότητας. Τα προηγούμενα χρόνια, όταν η Walmart έβλεπε τον τζίρο της να πέφτει, ανακοίνωνε θεαματικές εκπτώσεις και κάλυπτε τη διαφορά. Η Amazon συνδυάζει το ηλεκτρονικό εμπόριο, το cloud computing μέσω της Amazon Web Services του AWS, διαφημιστικά έσοδα και συνδρομητικές υπηρεσίες, σε ένα οικοσύστημα που αναπαράγεται και επεκτείνεται μόνο του. Ο Τζεφ Μπέζος είχε πει κάποτε ότι χτίζει έναν «flywheel», τον τροχό που όσο γυρίζει, τόσο πιο γρήγορα επιταχύνεται. Το 2025, αυτός ο τροχός έφτασε στη μέγιστη ταχύτητά του. Η Walmart, με το τεράστιο δίκτυο φυσικών καταστημάτων, το υψηλό κόστος λειτουργίας, την περιορισμένη ψηφιακή διείσδυση, έμεινε στη δεύτερη θέση. Ξεκίνησε να επενδύει στο ηλεκτρονικό εμπόριο με την εξαγορά του Flipkart, αλλά ο πυρήνας των εργασιών της εξακολουθεί να είναι το φυσικό κατάστημα.