Η Ferrari επαναφέρει ένα ιστορικό όνομα για το νέο της supercar των 1.050 ίππων. Όμως το αξεπέραστο αρχέτυπο και η νοσταλγία που κουβαλάει ρίχνουν βαριά την σκιά τους πάνω του.
Όσοι έζησαν εκείνα τα βράδια της δεκαετίας του ’80 δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ εκείνες τις εικόνες. Η Ελλάδα του «Χρυσού Αιώνα» του ΠΑΣΟΚ ανακάλυπτε ότι οι αστυνομικοί δεν ήταν τα «όργανα» του αείμνηστου Αρκουδέα, αλλά κάτι πολύ cool τυπάκια με μεταξωτά σακάκια σε παστέλ χρώματα, ασύλληπτα ταχύπλοα και γρήγορα αμάξια. Το Miami Vice έφερνε στα σπίτια του μέσου Έλληνα ένα καινοφανές στιλ και μία διαφορετική αίσθηση του coolness, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο trend, έστω και αν οι νέον λεωφόροι του Μαϊάμι ελάχιστη σχέση είχε (και έχει) με τα στενά του Παγκρατίου.
Οι ντεντέκτιβ Σόνι Κρόκετ (ο Don Johnson είχε κάψει κάθε γυναικεία καρδιά εκείνα τα χρόνια) και ο Ρικάρντο Ταμπς (κατά κόσμον Phllip Michael Thomas) έδιναν ρέστα ως ένα διαφορετικό είδος μπάτσου, με τον πρώτο να είναι πιο αλήτης και χωρίς περιορισμούς και τον δεύτερο να κρατά το αντίβαρο του law and order. Το τρίτο κεντρικό «πρόσωπο» της ταινίας δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ένα αυτοκίνητο. Για την ακρίβεια ένα μυθικό αυτοκίνητο για τον Έλληνα που το δικό του deam car δεν ξεπερνούσε την εικόνα ενός Datsun των 1.000 κυβικών.
To αυτοκίνητο αυτό ήταν μία Ferrari, η κούκλα, η μοναδική, η ατέλειωτη οργασμική σιλουέτα της Testarossa. Και μάλιστα όχι κόκκινη, όπως οποιαδήποτε άλλη Ferrari, αλλά κατάλευκη και ονειρική και cabrio, για εκείνες τις μοναχικές νύχτες στο Μαϊάμι με τον αέρα να χτυπά τον Σόνι την ώρα που αναζητούσε τους τρόπους για να γράψει το νόμο στις εξατμίσεις της Ferrari του.
Το όνομα Testarossa
Υπήρξε ένα κομβικό αυτοκίνητο για την Ferrari, μία κούκλα που ακόμα και σήμερα δεν περνά πουθενά απαρατήρητη, έστω και αν δεν είναι καθόλου σπάνια και υπάρχουν ακόμα εν ζωή πολλά αυτοκίνητα στα χέρια συλλεκτών από τα περίπου 10.000 που κατασκευάστηκαν.
Η παραγωγή της ήταν μεταξύ 1984 και 1991 και για την εποχή της ήταν κάτι πραγματικά εξωτικό στα μηχανικά της μέρη. Χρησιμοποιούσε τον ιστορικό V12 της εταιρείας, με απόδοση που έφθανε τους 390 ίππους, νούμερο που σήμερα (λόγω και των ηλεκτρικών) δεν προκαλεί εντύπωση. Η όλη γοητεία της πάντως οφειλόταν στην πολύ ιδιαίτερη σχεδίασή της, για την οποία υπεύθυνος ήταν ο μάγος Πινινφαρίνα. Μακριά από τις στρογγυλές, σχεδόν διακριτικές φόρμες των ’70s, η Testarossa γεννήθηκε σαν γλυπτό της νέας εποχής: φαρδιά, επιθετική, με εκείνα τα περίφημα «πτερύγια» στις πόρτες, τις οριζόντιες γρίλιες που κάλυπταν τις εισαγωγές αέρα.
Το πλάτος της ήταν εντυπωσιακό: πάνω από δύο μέτρα στον πίσω άξονα, μια σχεδόν εξωφρενική διάσταση που της έδινε επιβλητική παρουσία στο δρόμο. Οι φαρδιές καμπύλες της, με το χαμηλωμένο καπό και το μυώδες πίσω μέρος, έκαναν την Testarossa να μοιάζει με θηρίο σε ετοιμότητα και την ίδια στιγμή με έργο τέχνης, σμιλευμένο με αυστηρή γεωμετρία και ιταλική φινέτσα. Εκείνη η Testarossa ήταν ένα σχεδιαστικό και μηχανολογικό statement, ένα σχήμα «καταδικασμένο» να ξεπεράσει τον χρόνο, ένα αυτοκίνητο που δεν θα μπορούσε να επαναληφθεί.
Το νέο Supercar
Και όμως, η Ferrari του 2025, αποφασίζει για λόγους που δύσκολα μπορούν να γίνουν κατανοητοί να επαναφέρει το όνομα Testarossa. Ακολουθώντας και αυτή την συνήθη πρακτική άλλων λαϊκών εταιρειών να δανείζονται κάτι από την λάμψη των παλαιών τους μοντέλων για να προσδώσουν μία κάποια αίγλη σε κάποια, κατά τα άλλα, αδιάφορα αυτοκίνητα (ιδίως αν πρόκειται για ηλεκτρικές αναβιώσεις). Η Ferrari πάντως δεν είχε αυτή την ανάγκη. Πολλώ δε μάλλον όταν ο τρόπος που επαναφέρει το όνομα Testarossa κάθε άλλο παρά επιτυχημένος είναι. Το νέο της supercar που παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες, έχει το πλήρες όνομα Ferrari 849 Testarossa και έχει κάνει πολλούς από τους φίλους της εταιρείας να ξύνουν το κεφάλι τους προσπαθώντας να καταλάβουν τι στην ευχή είχαν στο μυαλό τους οι Ιταλοί επιλέγοντας να επαναφέρουν το ιστορικό όνομα σε ένα αυτοκίνητο με εμφανή την σχεδιαστική του αμηχανία -για να το πούμε όσο πιο κομψά γίνεται.
Μένοντας στα απολύτως απαραίτητα σε ότι αφορά τα τεχνικά της στοιχεία, μιλάμε για το νέο supercar το οποίο έρχεται να αντικαταστήσει -κάπως νωρίς είναι η αλήθεια- την επιτυχημένη SF90. Αντί για τον δωδεκακύλινδρο που καθιέρωσε το όνομα στα ’50s και ’80s, η σημερινή Testarossa εξοπλίζεται με έναν 3,9 λίτρων V8 biturbo, πλαισιωμένο από τρεις ηλεκτροκινητήρες. Η συνδυαστική ισχύς αγγίζει τους 1.050 ίππους, αριθμός ρεκόρ για μία Ferrari παραγωγής. Ο θερμικός κινητήρας αποδίδει 830 ίππους, ενώ οι ηλεκτροκινητήρες προσθέτουν ακόμη 220. Έτσι, η 849 Testarossa εκτινάσσεται στα 100 χλμ./ώρα σε λιγότερο από 2,3 δευτερόλεπτα και φτάνει τα 330 χλμ./ώρα τελικής. Το βάρος παραμένει στο ίδιο επίπεδο με την SF90 Stradale, προσφέροντας αναλογία 1,5 κιλό ανά ίππο. Τις επιδόσεις υποστηρίζουν νέοι, αποδοτικότερα τούρμπο, ελαφρά υλικά όπως τιτάνιο και ανακυκλωμένο αλουμίνιο, καθώς και προηγμένα ηλεκτρονικά.
Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στην αεροδυναμική σχεδίαση του αυτοκινήτου, έτσι ώστε να είναι όσο πιο αποδοτικό και ασφαλές γίνεται στην γρήγορη οδήγηση. Το σχεδιαστικό οικοσύστημα της Ferrari έχει γίνει ακόμα πιο digital, χωρίς να μειώνεται στο ελάχιστο η προσήλωση στις ανάγκες του οδηγού, ενώ υπάρχουν και πολλές δυνατότητες παραμετροποίησης αλλά και εξατομίκευσης σε χρώματα και υλικά, ανάλογα με τα γούστα του κάθε οδηγού. Για την σχεδίασή του αμαξώματός της πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν, καθώς όπως φαίνεται από τα τελευταία δείγματα (όπως η πολύ πιο ακριβή P80) οι άνθρωποι της ιταλικής μάρκας κάπου έχουν χάσει το νήμα με την παράδοση της Ferrari. Η νέα Testarossa είναι πολύ σύνθετη, αρκετά πολύπλοκη, χωρίς χαρακτήρα και εκείνη την αύρα που κάνει ένα μοντέλο της εταιρείας να μένει στην ιστορία.
Κάποιος ίσως θα πει ότι είναι νωρίς ακόμα για να κριθεί. Άλλοι θα σημειώσουν ότι η νοσταλγία δεν είναι πάντα ο καλύτερος κριτής. Οι περισσότεροι θα σταθούν στην χαοτική διαφορά της ισχύος και των επιδόσεων που χωρίζουν αυτές τις 4 δεκαετίες. Και όσοι έχουν την δυνατότητα έχουν ήδη καταθέσει την προκαταβολή για τις περίπου 500.000 ευρώ που κοστίζει στο εξωτερικό για να την αποκτήσουν. Άλλωστε η αγορά έχει μιλήσει και η Ferrari πάει από το ένα ρεκόρ στο άλλο, έχοντας ξεπουλήσει πολλά από τα μοντέλα της για τα χρόνια που έρχονται.
Για τους πιο φανατικούς πάντως, το όνομα Testarossa θα παραμείνει συνδεδεμένο με τα πιο όμορφα χρόνια τους. Η λευκή οπτασία που έκοβε βόλτες στα παράνομα στέκια του Μαϊάμι δεν ήταν απλά ένα ακόμα supercar. Ήταν μία παγκόσμια ονείρωξη που έγραψε την δική της σελίδα στην pop κουλτούρα μιας ολόκληρης εποχής. Η αναβίωσή της, όσο και αν είναι ένα θαύμα της τεχνολογίας και των ηλεκτρονικών, έχει ένα βαρύ φορτίο να κουβαλήσει: ποτέ δεν θα γίνει αφίσα στο δωμάτιό σου. Και, ακόμα χειρότερα, ποτέ δεν θα σε κάνει να νιώσεις στο πρόσωπό σου τον ζεστό αέρα του Μαϊάμι σε μία ζόρικη VHS βόλτα στην λαμπερή πλευρά των ονείρων σου.
Φωτογραφίες: Courtesy of Ferrari
www.ferrari.com