Whispering Angel, ένα από τα μεγαλύτερα οινικά success story όλων των εποχών.
Το 2006, ο Sacha Lichine αποφάσισε να πουλήσει ροζέ σε έναν κόσμο που δεν έπινε ροζέ. Γαλλικό ροζέ από την Προβηγκία, σε μπουκάλι στυλ Βουργουνδίας, με ετικέτα που έδειχνε δύο αγγέλους να ψιθυρίζουν. Οι διανομείς στο Λονδίνο δεν ενθουσιάστηκαν. Το ροζέ δεν πουλάει, είπαν. Είκοσι χρόνια αργότερα, το Château d’Esclans εξάγει σε πάνω από 100 χώρες και το Whispering Angel είναι το νούμερο ένα Côtes de Provence Rosé στον κόσμο.
Ο Sacha Lichine μεγάλωσε μεταξύ Bordeaux και Νέας Υόρκης, με την οινολογία στο αίμα και την Αμερική στο μυαλό. Μετά από μια δεκαετία στο οικογενειακό Château Prieuré-Lichine, ο Sacha πούλησε και αγόρασε το Château d’Esclans στην κοιλάδα Esclans. Ένα μέρος που το είχε εντοπίσει χρόνια πριν από ένα σκούτερ στους λόφους πάνω από το Saint-Tropez. Εκεί κοίταξε προς την ύπαιθρο και είπε: «Κάποια μέρα θα φτιάξω ροζέ εκεί κάτω». Και το έφτιαξε.
Bordeaux τεχνική, ψυχή Προβηγκίας
Για να φτιάξει αυτό που είχε στο μυαλό του, κάλεσε τον Patrick Léon, τον οινοποιό που είχε υπογράψει τα vintage του Château Mouton Rothschild. Μαζί εφάρμοσαν τεχνικές από Bordeaux και Βουργουνδία σε Προβηγκιανό terroir: νυχτερινή συγκομιδή, οπτική διαλογή, ωρίμανση σε ανοξείδωτες δεξαμενές. Grenache, Cinsault, Rolle. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ροζέ που δεν έμοιαζε με τίποτα που είχε πιει κανείς στην κατηγορία μέχρι τότε.
Βαλίτσες γεμάτες φιάλες
Η επέκταση δεν έγινε μέσω διαφημίσεων. Η ομάδα ταξίδευε με βαλίτσες γεμάτες φιάλες, τις άφηναν να πιουν οι σομελιέ, οι bartenders, οι υπεύθυνοι ποτών. Χάμπτονς, Μαϊάμι, Νέα Υόρκη, Μονακό, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη. Όχι τυχαία μέρη, αλλά μέρη όπου ο κόσμος ήθελε να φαίνεται ότι πίνει κάτι συγκεκριμένο. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία στην Καραϊβική. Ένας ντόπιος αρτοποιός, ο Ali, άρχισε να μοιράζει φιάλες Whispering Angel μαζί με το ψωμί του στα σπίτια του νησιού. Μέχρι τα Χριστούγεννα, όλοι στο νησί έπιναν το συγκεκριμένο κρασί, από τις παραλιακές βίλες ως το Basil’s Bar. Έτσι ακριβώς δούλευε η στρατηγική: όχι με budget, αλλά με τη σωστή φιάλη στο σωστό χέρι.
Το 2010, μια ταράτσα του Soho House στο Meatpacking District της Νέας Υόρκης πούλησε 400 κιβώτια σε μια σεζόν. Το 2014, τα Χάμπτονς έμειναν χωρίς απόθεμα. Η New York Post το έγραψε πρώτο θέμα. Λίγα προϊόντα στον κόσμο του κρασιού έχουν μετατραπεί σε πολιτισμικό φαινόμενο με αφορμή μια έλλειψη. Το Whispering Angel ήταν ένα από αυτά. Τα επόμενα χρόνια η λίστα των παρουσιών μεγάλωνε: polo στο Σεν Τροπέ και Παλμ Μπιτς, horse racing στο Ασκοτ, F1 από το Μονακό ως το Σίλβερστοουν. Το 2022, στις εκδηλώσεις για το Πλατινένιο Ιωβηλαίο της βασίλισσας Ελισάβετ, το Whispering Angel σερβιρίστηκε επίσημα. Η ίδια είχε σαμπάνια.
Το 20ό μπουκάλι
Το 2025 vintage, το εικοστό, έρχεται σε limited edition φιάλη με ανάγλυφους αγγέλους και χρυσές λεπτομέρειες, χωρίς να αλλάξει τίποτα στη λογική του κρασιού. Grenache, Cinsault, Rolle, Syrah από αμμοαργιλολιθικά εδάφη. Στη μύτη, εσπεριδοειδή και κόκκινα φρούτα με έναν πυρήνα φρεσκάδας που χαρακτηρίζει αυτή τη χρονιά. Στον ουρανίσκο, μεταξένια υφή και ένα φινίρισμα που κρατά.
Στα είκοσι χρόνια της, η φιάλη με τους δύο αγγέλους έχει εμφανιστεί σε περισσότερα τραπέζια, βεράντες και παγοδοχεία από οποιοδήποτε άλλο Προβηγκιανό ροζέ. Αυτό δεν άλλαξε τίποτα στην ετικέτα.
www.esclans.com