Με τη συλλογή Chiaroscuro, η Λιάνα Καμπά μάς μεταφέρει στο ατελιέ της, εκεί όπου το μετάξι, η δαντέλα και οι χειροποίητες τεχνικές, μεταμορφώθηκαν σε 31 ατμοσφαιρικά σύνολα για την ανοιξιάτικη επίδειξή της.
Το chiaroscuro είναι ένας όρος που γεννήθηκε στη ζωγραφική της Αναγέννησης για να περιγράψει τη συνύπαρξη φωτός και σκιάς μέσα στην ίδια εικόνα. Ζωγράφοι, όπως ο μετρ του είδους, Caravaggio, έδιναν μέσα από αυτή την τεχνική ένταση, βάθος και δραματικότητα στα έργα τους, δημιουργώντας μια σχεδόν θεατρική αίσθηση κίνησης και συναισθήματος. Αυτή την αίσθηση μετέφερε η σχεδιάστρια Λιάνα Καμπά στη νέα της συλλογή, για τη σεζόν άνοιξη/καλοκαίρι 2026, μετατρέποντας το ύφασμα, την κίνηση και το σώμα σε φορείς μιας ατμοσφαιρικής αφήγησης.
Ενα παιχνίδι ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι
«Το chiaroscuro είναι μια τεχνική στη ζωγραφική που παίζει με το φως και τη σκιά. Και είναι οι αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν κάθε μου δουλειά», λέει η σχεδιάστρια για την έμπνευση πίσω από τη συλλογή. «Φως και σκιά υπάρχει παντού γύρω μας, μέσα μας, στη διάθεσή μας. Αυτό πιστεύω πως κάνει ενδιαφέρουσα τη ζωή μας». Ο σχεδιασμός της συλλογής άρχισε τον περασμένο Νοέμβριο, σε μια περίοδο όπου η ίδια αναζητούσε μια πιο ουσιαστική σύνδεση με τον κόσμο. «Η αφετηρία της συλλογής ξεκίνησε από την ανάγκη που ένιωθα να βρεθώ κοντά με τον κόσμο που με ακολουθεί και να νιώσω αυτή την υπέροχη αλληλεπίδραση που μου δίνει χαρά και δύναμη».
Από εκεί γεννήθηκε και η αναφορά στους αστερισμούς και στο ουράνιο στοιχείο που διατρέχει ολόκληρη τη συλλογή. «Ήθελα κάτι που να εκφράζει το φως, τη ζωή, τη γέννηση, τη δημιουργία. Και στο πλανητικό μας σύστημα υπάρχουν όλα αυτά…». Οι αναφορές στον ουρανό και στους αστερισμούς λειτουργούν σαν μια ποιητική προέκταση της ίδιας της συλλογής, η οποία μοιάζει να κινείται διαρκώς ανάμεσα στη λάμψη, στη ρευστότητα και στη μεταμόρφωση.
Τα υλικά έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την αίσθηση κίνησης. «Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως μετάξι και λίγο βαμβάκι», μας λέει η κ. Καμπά σχετικά με την επιλογή των υφασμάτων και συμπληρώνει: «Το μετάξι πιστεύω ότι αγκαλιάζει καλύτερα το σώμα με ευαισθησία, κινείται μαζί του, μοιάζει ρευστό, δημιουργεί ατμόσφαιρα, πολυτέλεια, όνειρο». Οι επιφάνειες αλλάζουν διαρκώς όψη κάτω από το φως, ενώ τα διάφανα στρώματα υφάσματος δημιουργούν μια σχεδόν αιωρούμενη αίσθηση γύρω από το σώμα.
Η Λιάνα Καμπά δημιούργησε και ειδικές παραγγελίες υφασμάτων αποκλειστικά για τη συλλογή. «Δαντέλες, μεταλλική και ζωγραφισμένη στο χέρι, σατέν και σιφόν μουσελίνες βαμμένες στο ίδιο χρώμα, τούλι που δίνει την αίσθηση ότι είναι αόρατο». Το ιδιαίτερα λεπτό τούλι, που χρησιμοποιείται συχνά στην υψηλή ραπτική για να στηρίζει μια κατασκευή χωρίς να φαίνεται, ενίσχυσε την αίσθηση ότι τα ρούχα επιπλέουν πάνω στο σώμα.
Η συλλογή περιλαμβάνει 31 σύνολα, όλα δημιουργημένα εξ ολοκλήρου στο ατελιέ της σχεδιάστριας, από την ίδια και την ομάδα της. Στο επίκεντρο της διαδικασίας βρέθηκε η τεχνική του moulage, μία από τις πιο απαιτητικές μεθόδους κατασκευής ενδύματος. Στο moulage το ύφασμα δουλεύεται απευθείας πάνω στην κούκλα ραπτικής, ώστε το ρούχο να αποκτά τρισδιάστατη μορφή, μέσα από πτυχώσεις, όγκους και ισορροπίες που δημιουργούνται εκείνη τη στιγμή. «Τα περισσότερα σύνολα κατασκευάστηκαν στο χέρι, με την τεχνική του moulage. Η κυρίως τεχνική που χρησιμοποίησα ήταν το χτίσιμο του ρούχου με μικρά κομμάτια κομμένα στο χέρι και συνδυασμένα με τέτοιο τρόπο που από απόσταση έδειχναν σαν να είναι κάτι ενιαίο».
Η διαδικασία απαίτησε ατελείωτες ώρες δουλειάς στο ατελιέ. «Υπήρξαν κάποια κομμάτια που χρειάστηκαν δύο εβδομάδες για να ολοκληρωθούν, σχεδόν όλα είχαν πολλές ώρες δουλειάς». Ως βασικό στοιχείο της σεζόν, η σχεδιάστρια ξεχωρίζει «την τεχνική του απλικέ με κομμάτια δαντέλας», δηλαδή τη χειροποίητη τοποθέτηση και επιρραφή κομματιών υφάσματος πάνω σε άλλη επιφάνεια, ώστε να δημιουργούνται ανάγλυφες υφές και βάθος.
Η συλλογή κινείται ανάμεσα στη ρευστότητα και στη δομή, στη θεατρικότητα και στη γεωμετρία της κατασκευής. Το πιο προσωπικό κομμάτι, σύμφωνα με την ίδια, είναι «ένας αναπάντεχος συνδυασμός από ένα τοπ με μπλε λουλούδια, που φτιάχτηκε με την τεχνική του moulage και μια εμπριμέ σαρόνγκ φούστα που έστησα και έραψα μόνη μου. Πήρα μεγάλη ικανοποίηση από αυτό».
Η παρουσίαση της συλλογής πραγματοποιήθηκε στο PHIAT Space, στο Κουκάκι, σε ένα σκηνικό που θύμιζε περισσότερο εικαστική εγκατάσταση παρά κλασική επίδειξη μόδας. Η κυκλική πασαρέλα, η επιμέλεια φωτισμού της Ελίζας Αλεξανδροπούλου, η μουσική της Ecati και η κινησιολογία που επιμελήθηκε ο Χάρης Κούσιος, δημιούργησαν μια ατμοσφαιρική εμπειρία, όπου τα 31 σύνολα εμφανίζονταν σχεδόν σαν κινούμενες μορφές μέσα στο φως και στη σκιά. Στο κέντρο της παρουσίασης βρέθηκε και η χορεύτρια Μαρία Βούρου, ενισχύοντας τη θεατρικότητα της βραδιάς και τη σχέση της συλλογής με την κίνηση και το συναίσθημα.
Η ίδια η Λιάνα Καμπά ήθελε η επίδειξη να λειτουργήσει σαν είσοδος στον προσωπικό, δημιουργικό της κόσμο. «Ήθελα όλη η επίδειξη να είναι μια εμπειρία. Ήθελα το κοινό να νιώσει έκπληξη, συγκίνηση, χαρά, να μπει στον κόσμο μου με έναν τρόπο, γι’ αυτό επένδυσα στον χώρο, στον φωτισμό, τη μουσική, την κυκλική πασαρέλα, τη χορογραφία, την ατμόσφαιρα γενικά. Το ευχάριστο είναι ότι το ένιωσαν οι καλεσμένοι μου. Με εντυπωσίασε στο τέλος του σόου, που μου έλεγαν ότι είχε πολύ συναίσθημα η όλη παράσταση».
Για τη Λιάνα Καμπά, κάθε συλλογή σηματοδοτεί μια νέα δημιουργική σελίδα. «Είναι ευτυχία να μπορείς να εκφράζεις αυτό που νιώθεις. Λέω κάθε μέρα “ευχαριστώ” γι’ αυτό το δώρο. Θεωρώ ότι βρίσκομαι σε μια πολύ ανανεωμένη δημιουργική περίοδο. Ανυπομονώ να δείτε τη συλλογή μου για την επόμενη σεζόν».
Εξωτερική φωτογραφία: Η σχεδιάστρια Λιάνα Καμπά, με τα μοντέλα της, στο τέλος της επίδειξης για τη σεζόν άνοιξη/καλοκαίρι 2026. @ lianacamba.gr
Φωτογραφίες: @ lianacamba.gr