Χτισμένη σε βραχώδεις σπηλιές κάτω από τη γη, η πόλη της Αυστραλίας είναι παράδειγμα μοναδικότητας και εφευρετικότητας.
Στην καρδιά της αφιλόξενης ερήμου της στο εσωτερικό της Αυστραλίας, σε απόσταση περίπου 850 χιλιομέτρων βόρεια της Αδελαΐδας, βρίσκεται μια από τις πιο μοναδικές πόλεις στον κόσμο. Το Cobber Pedy έγινε παγκόσμια γνωστό αρχικά για την ιστορία του ως κέντρο εξόρυξης πολύτιμων λίθων οπαλίου, αλλά τα τελευταία χρόνια έγινε κι ένας δημοφιλέστατος τουριστικός τόπος γι’ αυτούς που ψάχνουν τα παράξενα.
Η πόλη που χτίστηκε υπόγεια
Mε πληθυσμό περίπου 1.700 ανθρώπους, έχει γίνει διεθνώς γνωστή για την παράξενη και ταυτόχρονα συναρπαστική της δομή: σχεδόν όλα τα σπίτια είναι υπόγεια, χτισμένα μέσα σε φυσικές κοιλότητες της ερήμου, προσφέροντας έτσι προστασία από τις ακραίες θερμοκρασίες που φτάνουν τους 50°C το καλοκαίρι και πέφτουν υπό το μηδέν τον χειμώνα. Έχει καταφέρει, λοιπόν, να συνδυάσει με επιτυχία τη σκληρή φύση της ερήμου με τις καινοτόμες λύσεις που έχουν δημιουργήσει οι κάτοικοί του. Αυτές οι υπόγειες κατοικίες, γνωστές και ως «dugouts», δεν είναι απλώς μια λύση για την επιβίωση στην αφιλόξενη έρημο, αλλά και ένα δείγμα της εφευρετικότητας των ανθρώπων που κατάφεραν να βρουν τον τρόπο να ζουν σε έναν από τους πιο δύσκολους βιότοπους του κόσμου. Κι ένα συναρπαστικό θέαμα, βέβαια, που προσελκύει δεκάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.
Η πόλη του Coober Pedy ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1910, όταν ανακαλύφθηκαν τα πρώτα αποθέματα οπαλίου, ενός από τους πιο πολύτιμους και περιζήτητους λίθους του κόσμου. Από τότε, η πόλη εξελίχθηκε σε παγκόσμιο κέντρο εξόρυξης αυτού του πολύτιμου ορυκτού, ενώ η παραγωγή οπαλίου παραμένει η κύρια οικονομική δραστηριότητα της περιοχής.
Το πρώτο οπάλιο ανακαλύφθηκε εκεί από τον Γουίλι Χάτσινσον, την 1η Φεβρουαρίου 1915. Ως τότε στην περιοχή έμεναν μόνο φυλές Αβοριγίνων και περνούσαν ενίοτε κάποιοι τολμηροί εξερευνητές, οι οποίοι ούτε καν ανέφεραν τον τόπο στις αφηγήσεις τους. Φυσικά αυτό άλλαξε όταν δημιουργήθηκε το ορυχείο οπαλίου και έφτασαν οι πρώτοι εργάτες. Η εταιρεία που είχε προσφέρει συμβόλαια εργασίας είχε ενημερώσει μεν τους εργάτες με μισόλογα για τις «δύσκολες συνθήκες» που επικρατούν εκεί, αλλά οι άνθρωποι δεν ήταν προετοιμασμένοι για τόσο αφιλόξενο τόπο.
Οι πρώτες πρόχειρες κατοικίες στήθηκαν στη σκιά των βράχων, αφού οποιαδήποτε άλλη κατασκευή, ξύλινη ή τσιμεντένια, που δεν βρισκόταν σε φυσική σκιά κυριολεκτικά έβραζε τους περισσότερους μήνες του χρόνου. Η απόφαση, λοιπόν, ελήφθη εκ των πραγμάτων: Οι κατοικίες δημιουργήθηκαν κυριολεκτικά μέσα στα βράχια και οι περισσότερες, μάλιστα, είναι πραγματικά υπόγειες. Αυτή η περίεργη… υπόγεια ζωή δεν περιορίστηκε μόνο στα σπίτια. Επεκτάθηκε σε καταστήματα, εκκλησίες και ξενοδοχεία. Το πιο διάσημο ίσως σημείο να είναι η υπόγεια εκκλησία του Coober Pedy που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.
Παρά το ότι η τεχνολογία έχει βοηθήσει τους ανθρώπους να καλυτερέψουν τις συνθήκες ζωής τους (π.χ. ολόκληρη η ενέργεια παρέχεται από έναν τεράστιο σταθμό φωτοβολταϊκών), το Coober Pedy πραγματικά δεν είναι για όλους. Οι κάτοικοι πρέπει να προσαρμοστούν στις ακραίες καιρικές συνθήκες και στην απομόνωση, αφού η πλησιέστερη μεγάλη πόλη απέχει πολλές ώρες οδήγησης. Ωστόσο, για όσους έχουν αποφασίσει να κάνουν αυτή την πόλη το σπίτι τους, η πόλη προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία: Να ζήσουν σε έναν τόπο που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο στον κόσμο, γεμάτο ιστορία, φυσική ομορφιά και μια κοινότητα που έχει μάθει να επιβιώνει και να ευημερεί σε μια από τις πιο αντίξοες περιοχές του πλανήτη.
Χολυγουντιανό σκηνικό
Η φήμη του Coober Pedy έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως, προσελκύοντας όχι μόνο επισκέπτες που θέλουν να δουν από κοντά την υπόγεια αρχιτεκτονική και τα ορυχεία οπαλίου, αλλά μέχρι και κινηματογραφιστές και παραγωγούς ταινιών. Πολλές ταινίες, όπως το «Mad Max: Beyond Thunderdome» και το «The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert», έχουν χρησιμοποιήσει την πόλη και τα γύρω τοπία ως σκηνικά για τις ιστορίες τους.
Ο τουρισμός στο Coober Pedy αναπτύχθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια. Οι πρώτες δειλές εξορμήσεις από τις μεγάλες αυστραλιανές πόλεις ξεκίνησαν μετά το 1987, όταν και ολοκληρώθηκε ο αυτοκινητόδρομος Stuart, που συνδέει την πόλη με την Αδελαΐδα μ’ ένα σύγχρονο δίκτυο. Σήμερα η πόλη διαθέτει μια πολύ ικανοποιητική τουριστική υποδομή με καταλύματα σε υπόγεια ξενοδοχεία, που προσφέρουν όλη την εμπειρία, μέχρι και σε παραδοσιακά μοτέλ για όσους έχουν κλειστοφοβικές τάσεις. Επίσης, οι τουρίστες μπορούν να βρουν εστιατόρια και καφέ για να απολαύσουν τοπικές γεύσεις αλλά και να περιηγηθούν σε πραγματικά «dugouts», αφού ορισμένοι κάτοικοι ανοίγουν τις πόρτες των σπιτιών τους είτε εθελοντικά, είτε κατόπιν συμφωνίας με την κοινότητα, για να παρουσιάσουν τον τρόπο που ζουν. Για την ακρίβεια υπάρχουν δύο εκκλησίες, μία ορθόδοξη και μία καθολική, αφού η πλειοψηφία των πρώτων εργατών προερχόταν από τις περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, Σέρβους και Κροάτες. Αμφότερες είναι γνωστές ως «εκκλησίες της κατακόμβης» (Catacomb Church).
Υπάρχουν, επίσης, διάφορα μουσεία και εκθεσιακοί χώροι που παρουσιάζουν την ιστορία της πόλης, τη ζωή των κατοίκων και τα ορυχεία οπαλίου. Το «Old Timers Mine» είναι ένα από τα πιο διάσημα μουσεία και δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να δουν πώς ζούσαν οι πρώτοι εργάτες στις εξορυκτικές περιοχές. Τα τουριστικά γραφεία που συνεργάζονται με την κοινότητα διοργανώνουν εκδρομές τόσο στα ορυχεία εξόρυξης οπαλίου, όπου υπάρχουν και ειδικοί που ενημερώνουν για τον πολύτιμο λίθο και για την ιστορία των ορυχείων.
Πιο ενδιαφέρουσες, όμως, είναι οι εκδρομές στα γειτονικά φυσικά βραχώδη τοπία, αλλά και τον κοντινό εθνικό δρυμό Breakaways. Οι εκδρομές είναι και ημερήσιες (με πεζοπορίες ή με οδήγηση 4Χ4 στην έρημο), αλλά υπάρχουν και νυχτερινές ξεναγήσεις με εκπληκτικό θέαμα στον έναστρο ουρανό.
Εξωτερική φωτογραφία: Getty Images / Ideal Image