Στο παλιό Ελατοχώρι Πιερίας δυο νέοι άνθρωποι, η Κική και ο Γιάννης, επαναπροσδιορίζουν την έννοια της αυθεντικής φιλοξενίας.
Η διαδρομή μέχρι το Ελατοχώρι είναι γεμάτη από μικρές στιγμές καθηλωτικής φυσικής ομορφιάς. Ειδικά αν επιλέξετε να ανεβείτε παράλληλα με την ροή του Αλιάκμονα ποταμού μέσα από το χωριό Σφηκιά και το δάσος των Ριζωμάτων, το κάλλος της γης της Δυτικής Μακεδονίας θα σας μαγέψει, καθώς θα σας συντροφεύει μέχρι τον προορισμό σας.
Περνώντας μέσα από το παλαιό Ελατοχώρι και φθάνοντας στις ρίζες του χωριού θα συναντήσετε το Alseides Boutique Hotel, ένα παραδοσιακό λιθόχτιστο σπίτι χαρακτηριστικό δείγμα Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθιστορία, οι Αλσηίδες ήταν Νύμφες (γυναικείες μορφές) που κατοικούσαν σε άλση και μικρά δάση.
Aυθεντική φιλοξενία με επίκεντρο τον άνθρωπο
Στην είσοδό του Alseides θα σας υποδεχθούν η Κική και ο Γιάννης. Δυο νέοι άνθρωποι που εγκατέλειψαν τις επαγγελματικές του πορείες στην Θεσσαλονίκη -η Κική στον ξενοδοχειακό κλάδο και ο Γιάννης στην εστίαση- για να αφοσιωθούν σε αυτό που για χρόνια είχαν ως όραμα: την ανάπτυξη της οικογενειακής ξενοδοχειακής στέγης που λειτουργεί εδώ και δυο δεκαετίες και την μετατροπή της σε ένα σύγχρονο μοντέλο φιλοξενίας. Και είναι εκείνη η στιγμή που η λαξεμένη στην πέτρα ‘’Καμαρόπετρα’’ η κύρια είσοδος, ανοίγει την αγκαλιά του αρχοντικού και υποδέχεται παλιούς και νέους επισκέπτες στην σάλα του, το χαγιάτι.
Στο δάπεδο της σάλας δημιουργούνται διάφορα επίπεδα με μικρές υψομετρικές διαφορές που ξεκινούν από την είσοδο και καταλήγουν στην γωνιά που σιγοκαίει το τζάκι. Οι ανεξάρτητες αυτές γωνίες, υπολείμματα του παρελθόντος, παραδοσιακά ονομάζονταν “σοφάδες η κρεβάττες’’, και παλαιοτέρα οριοθετούνταν με ξύλινα κολωνάκια. Ένα φαρδύ υφασμάτινο στρώμα-μαξιλάρι, το ‘’μιντέρι’’, χρησίμευε σαν κάθισμα περιμετρικά των σοφάδων, δίπλα στο τζάκι για ένοικους και επισκέπτες. Στις εσοχές της σάλας υπάρχουν, για διακοσμητική μόνο χρήση, και λιγοστές ’’μεσάντρες”, το πιο βασικό έπιπλο των Μακεδονίτικων αρχοντικών που παραδοσιακά χρησίμευαν για τη φύλαξη του ρουχισμού. Μέσα έβαζαν τα στρώματα και τις βελέντζες που χρησιμοποιούσαν το βράδυ.
Σε αυτή την φιλόξενη κατοικία λοιπόν, ένα μικρό κοινωνικό τελετουργικό λαμβάνει χώρα καθημερινά, καθώς άγνωστοι μεταξύ τους ταξιδιώτες ενώνονται κάτω από την άσβεστη φλόγα μιας μικρής εστίας. Μπροστά στο παραγώνι και την ιερή ζεστασιά του όλοι γνωρίζονται θαρρείς από καιρό, με τρόπο ανεξήγητο, υπερβατικό. Εκεί ξαποσταίνουν για λίγο κατά την άφιξη, εκεί συναντιούνται τα βράδια σε μια κοινωνική συνθήκη που αποκαλύπτει κρυμμένες πτυχές του παλαιού, τον αρχετυπικού μας εαυτού και την ανάγκη του για επαφή με τη φύση και τον άνθρωπο, μακριά από τις φόρμες του άκρατου ατομικισμού και της ατέρμονης χρήσης του κινητού τηλεφώνου σαν μοναδική προέκταση του ετέρου εγώ μας.
Σύγχρονοι οντάδες
Οι επάνω όροφοι φιλοξενούν τα 9 δωμάτια του ξενώνα Alseides. Οι εννέα οντάδες χωρίζονται σε δυο ορόφους διαταγμένοι στις τέσσερις γωνίες τους, ενώ κεντρικά υπάρχει ένας ενιαίος χώρος, που είχε τα παλιά χρόνια το σχήμα του σταυρού και ονομαζόταν ‘’δοξάτος’’ καθώς ένωνε τις γωνίες κάθε ορόφου. Ο κάθε σύγχρονος οντάς έχει το δικό του τζάκι, την δική του προσωπική μοντέρνα διακοσμητική ματιά, ενώ η πέτρα και το ξύλο κυριαρχούν σε κάθε γωνιά του βλέμματος.
Στα μάτια της Κικής και του Γιάννη κυρίαρχο ρόλο στην εμπειρία στις Αλσηίδες κατείχε ο όρος “φιλοξενία”. “Εμείς νιώθουμε πως φιλοξενούμε διαρκώς κάποιους φίλους στο σπίτι μας. Έτσι πράττουμε από την πρώτη ημέρα και με αυτό το όραμα φιλοξενίας για οδηγό πορευόμαστε” μου λέει ο Γιάννης. “Ο επισκέπτης θέλουμε εκτός από τις εξορμήσεις στη φύση να περνά ποιοτικό χρόνο και μέσα στο ξενοδοχείο και ο αυξανόμενος αριθμός επαναλαμβανομένων επισκεπτών μας γεμίζει με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση για αυτό που κάνουμε’’ συμπληρώνει.
Κάπου εκεί μπαίνει στη συζήτηση και η Κική. “Ολόκληρο το καλοκαίρι δεν αγοράσαμε σχεδόν καθόλου λαχανικά για το πρωινό και τις σαλάτες μας. Το μποστάνι μάς προμήθευε με τα απαραίτητα. Αυτή είναι μια συνθήκη που θέλουμε να μεγαλώσουμε, να γίνουμε όσο μπορούμε αυτάρκεις σε μια σειρά προϊόντων”. Χωρίς ίχνος υπερβολής στο Alseides Boutique Hotel δοκίμασα μία από τις κορυφαίες παραδοσιακές τυρόπιτες ever, φτιαγμένη από τα χέριατων γιαγιάδων του χωριού. Αληθινό ψωμί, με συγκλονιστικές μαρμελάδες και μέλι, και μια ομελέτα με χωριάτικα αυγά και ζωντανά λαχανικά που θα τη θυμάμαι για καιρό.
Ο Γιάννης πανταχού παρών όλες τις ώρες της ημέρας. Μάγειρας ο ίδιος, ρεσεψιονίστ και ξενοδόχος μαζί, καθώς βραδιάζει μου έφερε στο νου τα παιδικά μου χρόνια με έναν τρόπο τόσο νόστιμο όσο και παρελθοντικά ισχυρό. Καλοτηγανισμένες πατάτες με αυγά μάτια, μαζί με ένα χωριάτικο λουκάνικο από την περιοχή και ζυμωτό ψωμί. Έτσι απλά. Μαθήματα Pilates & Yoga, σάουνα και χαμάμ είναι μερικές από τις δυνατότητες ευεξίας και χαλάρωσης στον εν λόγω προορισμό. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ φεύγοντας, είναι η καρτποσταλική εικόνα μιας οικογένειας που μας αποχαιρετούσε και τα αληθινά τους χαμόγελα. Η Κική, ο Γιάννης τα δυο τους μικρά παιδιά, η Ιοκάστη και ο Αχιλλέας. Και δίπλα τους η Mόμπυ, η σκυλίτσα τους.
*Alseides Boutique Hotel, Παλαιό Ελατοχώρι Πιερίας, τηλ. 23510 82812