Στη Μύκονο των πολλών εστιατορίων και των αμέτρητων πάρτι, το Lío κατάφερε κάτι πολύ ξεχωριστό. Να ενώσει γαστρονομία, θέαμα και νυχτερινή ζωή σε μία εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται.
Η πρώτη φορά είναι έκπληξη, η δεύτερη είναι επιβεβαίωση και η τρίτη γίνεται σχεδόν συνήθεια. Και κάπως εθιστική. Και κάπου εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάποιο άλλο μέρος στη Μεσόγειο όπου ένα δείπνο μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις ότι πήγες για φαγητό.
Όσες νύχτες και αν περάσεις στο Lío Mykonos, καμία δεν μοιάζει με την προηγούμενη. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο από χρονιά σε χρονιά, επειδή αλλάζει το πρόγραμμα, ούτε από βραδιά σε βραδιά. Αυτό που αλλάζει είναι η ενέργεια, οι άνθρωποι, οι αντιδράσεις. Η στιγμή που διαφορετικές παρέες -ως προς την εθνικότητα, την ηλικία, το στυλ- αποφασίζουν, χωρίς να συνεννοηθούν, να αφήσουν για λίγο στην άκρη την εικόνα που θέλει να δείξει ο καθένας προς τα έξω και να αφεθεί σε αυτό που συμβαίνει γύρω του. Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που καταφέρνει το Lío.
Σε μια Μύκονο όπου όλα μοιάζουν να υπάρχουν για να φωτογραφηθούν, το Lío σε κάνει να ξεχάσεις να τραβήξεις φωτογραφίες. Και αυτό λέει πολλά. Λίγοι είναι εκείνοι που, φεύγοντας από το Lío, θυμούνται με ακρίβεια ποιο ήταν το πρώτο πιάτο που έφτασε στο τραπέζι τους ή το κρασί που συνόδευσε το δείπνο. Νιώθεις ότι το show σου παίρνει όλη την προσοχή. Αυτό που μένει χαραγμένο στη μνήμη είναι όλη αυτή η τρελή εμπειρία: μια εκπληκτική φωνή που ακούγεται ξαφνικά πίσω σου, ένα εντυπωσιακό κοστούμι, ένας ακροβάτης που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια του κοινού, η Δανάη Λιβιεράτου να τραγουδά κάπου δίπλα σου, σαν να μην υπάρχει σκηνή, και οι πρώτες νότες του κομματιού ΑPT των ROSÉ & Bruno Mars, που αλλάζουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τον παλμό ολόκληρης της αίθουσας. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι γνώριμες ισορροπίες ανατρέπονται. Η απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στο κοινό αρχίζει να χάνεται, μέχρι που παύει να έχει σημασία αν κάποιος παρακολουθεί ή συμμετέχει.
Η ιδέα που γεννήθηκε στην Ίμπιζα και βρήκε δεύτερο σπίτι στη Μύκονο
Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, στην Ίμπιζα, μια ομάδα ανθρώπων αποφάσισε να αμφισβητήσει έναν κανόνα που έμοιαζε αυτονόητος. Γιατί να δειπνήσεις και μετά να πας σε ένα club; Γιατί να τελειώνει η μία εμπειρία για να αρχίσει η επόμενη; Κι αν όλα μπορούσαν να συμβούν ταυτόχρονα; Έτσι γεννήθηκε το Lío. Όχι ως ακόμη ένα cabaret, αλλά ως ένας ζωντανός οργανισμός όπου η κουζίνα, η μουσική, η σκηνοθεσία, το performance και η νυχτερινή ζωή λειτουργούν σαν ένα ενιαίο έργο. Στη Μύκονο αυτή η φιλοσοφία βρήκε το ιδανικό της περιβάλλον.
Spectacularrr: μια παράσταση χωρίς αυλαία
Το φετινό Spectacularrr, σε καλλιτεχνική διεύθυνση του Pol Chamorro, δεν μοιάζει με τα κλασικά dinner shows. Δεν βασίζεται στην επανάληψη ούτε σε μια αλληλουχία μουσικών νούμερων. Είναι μια εμπειρία που εξελίσσεται σε τέσσερις διαφορετικές διαθέσεις και όχι σε τέσσερις πράξεις. Το Circus είναι μια έκρηξη ενέργειας. Τα κοστούμια, οι φωνές, τα ακροβατικά και οι χορογραφίες καταργούν από τα πρώτα λεπτά την απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στο κοινό. Το Wild χαμηλώνει τον τόνο χωρίς να μειώνει την ένταση. Η ατμόσφαιρα γίνεται πιο αισθησιακή, οι κινήσεις πιο οργανικές, οι φωτισμοί πιο κινηματογραφικοί. Είναι η στιγμή που η παράσταση παύει να προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει και αρχίζει να σε παρασύρει.
Στο Dark, οι αντιθέσεις κυριαρχούν. Οι εικόνες αποκτούν θεατρικότητα και οι ερμηνείες μεγαλύτερο βάθος. Δεν βλέπεις απλώς ένα καλοστημένο show, αλλά μια παραγωγή που έχει σκηνοθετική άποψη. Και όταν πιστεύεις ότι το τέλος πλησιάζει, έρχεται το Party. Οι νότες του «APT» ακούγονται και πάλι και κάτι αλλάζει στον χώρο.
Οι χορευτές είναι κάτι πολύ περισσότερο από άψογοι ερμηνευτές. Με την εντυπωσιακή τους παρουσία, την εκφραστικότητα και τη διαρκή αλληλεπίδραση με τους θεατές, μετατρέπουν κάθε πέρασμά τους ανάμεσα στα τραπέζια σε μέρος της αφήγησης. Ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια αυθόρμητη κίνηση αρκούν για να σπάσουν την απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό. Δεν αναζητούν το χειροκρότημα. Παρασύρουν τους επισκέπτες σε ένα διακριτικό παιχνίδι συμμετοχής, κάνοντας τον καθένα να αισθάνεται, έστω για λίγες στιγμές, ότι η παράσταση εκτυλίσσεται και για εκείνον.
Στο Lio, τα πάντα συμβαίνουν σχεδόν ενστικτωδώς. Οι άνθρωποι σηκώνονται από τις θέσεις τους, χαμογελούν, τραγουδούν, χειροκροτούν και, πριν καλά καλά το αντιληφθούν, ο χώρος παύει να είναι μια σκηνή όπου εξελίσσεται μια παράσταση και μετατρέπεται σε ένα μεγάλο πάρτι. Και όπως όλα τα πετυχημένα πάρτι έχουν έναν εξαιρετικό «μαέστρο», έτσι και στο Lio o general manager του Χάρης Πεγιούδης, γνωρίζει καλά την τέχνη του.
Η γαστρονομία δεν συνοδεύει την παράσταση. Είναι μέρος της
Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιεί το ίδιο το Lío για να περιγράψει τη φιλοσοφία του: «This is not a dinner before a show. It is part of the show.» Και, όσο απλή κι αν ακούγεται, δύσκολα βρίσκεις πιο ακριβή περιγραφή αυτού που συμβαίνει. Γιατί στο Lío δεν υπάρχει η αίσθηση ότι περιμένεις να τελειώσει το δείπνο για να αρχίσει η βραδιά. Η βραδιά έχει ήδη ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή που κάθεσαι στο τραπέζι. Η κουζίνα ακολουθεί τον ίδιο ρυθμό με την παράσταση. Με μια σχεδόν χορογραφημένη ακρίβεια, τα πιάτα φτάνουν όταν πρέπει, αφήνοντας χώρο στις εικόνες, στη μουσική και στις ερμηνείες να αναπνεύσουν. Και κάπως έτσι, χωρίς να το αντιληφθείς, σταματάς να ξεχωρίζεις πού τελειώνει η γαστρονομία και πού αρχίζει το θέαμα.
Πίσω από αυτή τη φιλοσοφία βρίσκεται ο βραβευμένος με αστέρι Michelin Andreu Genestra, ο οποίος έχει την παγκόσμια γαστρονομική επιμέλεια του Lío Group και φυσικά ο Head chef Άλκης Βαρδαραμάτος που φροντίζει να φέρει σε πέρας με την ομάδα του. Η σύγχρονη μεσογειακή κουζίνα βασίζεται στην εξαιρετική πρώτη ύλη, στην καθαρότητα των γεύσεων και σε μια λογική που ευνοεί το μοίρασμα. Γιατί, όπως και η παράσταση, έτσι και το φαγητό στο Lío είναι μια συλλογική εμπειρία.
Δεν πρόκειται για ένα μενού που επιδιώκει να εντυπωσιάσει με περίπλοκες τεχνικές ή εξεζητημένες παρουσιάσεις. Αντίθετα, έχει την αυτοπεποίθηση να αφήσει τις πρώτες ύλες να πρωταγωνιστήσουν. Φρέσκα ψάρια και θαλασσινά, εκλεκτές κοπές κρέατος, δημιουργικά πιάτα που παντρεύουν τη μεσογειακή παράδοση με σύγχρονες τεχνικές και επιδόρπια που κλείνουν τη βραδιά με την ίδια θεατρικότητα που τη συνοδεύει από την αρχή. Το ίδιο ισχύει και για τη λίστα κρασιού και τα cocktails.
Η Δανάη Λιβιεράτου και η δύναμη της αυθεντικής σκηνικής παρουσίας
Σε μια παραγωγή με διεθνές cast, εντυπωσιακές χορογραφίες και τεχνική αρτιότητα, θα περίμενε κανείς ότι όλα θα λειτουργούν γύρω από το θέαμα. Κι όμως, από τις παρουσίες που μένουν περισσότερο στη μνήμη είναι μια Ελληνίδα. Η Δανάη Λιβιεράτου δεν προσπαθεί να επιβληθεί στη σκηνή. Δεν χρειάζεται. Η φωνή της, η θεατρικότητά της και κυρίως ο τρόπος που επικοινωνεί με το κοινό αρκούν για να τραβήξουν το βλέμμα.
Όταν η παράσταση τελειώνει… και η νύχτα μόλις αρχίζει
Σε πολλά dinner shows, όταν πέσει η αυλαία, η βραδιά ουσιαστικά ολοκληρώνεται. Στο Lío συμβαίνει το αντίθετο. Η παράσταση λειτουργεί σαν μια αργή κορύφωση που οδηγεί φυσικά στο επόμενο κεφάλαιο. Οι DJs παίρνουν τη θέση των performers, ο φωτισμός αλλάζει, οι ρυθμοί γίνονται πιο έντονοι και, σχεδόν χωρίς να το αντιληφθείς, βρίσκεσαι σε ένα από τα πιο ζωντανά nightlife spots της Μυκόνου. Και ίσως αυτό να κάνει το Lío να ξεχωρίζει τόσο πολύ. Δεν χωρίζει τη βραδιά σε κεφάλαια, αλλά σε αφήνει να τη ζήσεις σαν μία συνεχόμενη ιστορία.
*Lio Mykonos, Ενόπλων Δυνάμεων 6