Ο Δήμαρχος Ρεθύμνου, στην πέμπτη συνεχόμενη θητεία του, μιλά για μια πόλη που χτίζει την ταυτότητά της με υπομονή και για τον επισκέπτη που γίνεται, τελικά, φίλος.
Πέντε θητείες δήμαρχος στην ίδια πόλη δεν είναι απλώς πολιτικό ρεκόρ. Είναι κάτι σπανιότερο: η δυνατότητα να βλέπεις ένα σχέδιο να εξελίσσεται. Στο συνέδριο Greece Talks που διοργάνωσαν το Travel.gr και το Πρώτο Θέμα στην Κρήτη, ο Γιώργης Μαρινάκης μίλησε για την πόλη του με υπερηφάνεια, αλλά και με την ψύχραιμη συνείδηση του πόσος δρόμος μένει ακόμη.
Το Ρέθυμνο, λέει, δεν διεκδικεί να είναι το μεγαλύτερο. Ανάμεσα στο Ηράκλειο και τα Χανιά, δύο πόλεις με μεγαλύτερο πολιτικό βάρος και μεγαλύτερη επιρροή, η λογική της επιβίωσης θα ήταν να κάνεις ένα βήμα πίσω. Ο κ. Μαρινάκης επέλεξε το αντίθετο. «Όταν δεν μπορείς να είσαι ο μεγαλύτερος, πρέπει να είσαι ο καλύτερος», λέει. Και εδώ και χρόνια αυτό μεταφράζεται σε πολιτική: βιώσιμη κινητικότητα προτού η λέξη μπει καν στον δημόσιο διάλογο, απελευθέρωση του δημόσιου χώρου, ένα ιστορικό κέντρο που έχει φροντιστεί διαχρονικά και διακομματικά. Ο Δήμος έχει πάρει πανευρωπαϊκά βραβεία. «Δεν θέλουμε το Ρέθυμνο να λειτουργεί σαν Μπαγκλαντές», λέει με ευθύτητα. «Θέλουμε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη που σέβεται την κλίμακά της και την ιστορία της».
Η ιστορία έχει βαθιές ρίζες
Το Ρέθυμνο αποκαλούνταν παλιότερα «η πόλη των γραμμάτων» ένας τόπος φτωχός υλικά αλλά με ισχυρή πνευματικότητα που αποτυπώθηκε, αναφέρει ο ίδιος, στο DNA των κατοίκων του. Μια πόλη συνεκτική, που πιστεύει στην κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτό το παρελθόν δεν είναι νοσταλγία, είναι κατά τον κ. Μαρινάκη, το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται το σήμερα.
Για τον ΒΟΑΚ, ωστόσο, η φωνή του σκληραίνει. «Είναι ένα έργο που όσο καθυστερεί, τόσο ακριβαίνει και δυσκολεύει», συνεχίζει. «Έχουν χαθεί ήδη δεκαετίες και είναι αδικία για το νησί, που την έχουμε πληρώσει με φόρο αίματος». Η ανακούφιση ότι επιτέλους φαίνεται βούληση επίλυσης συνοδεύεται από επιφυλάξεις: οι παρακάμψεις Ρεθύμνου και Ηρακλείου έχουν μετατραπεί, όπως λέει, σε κλειστό αυτοκινητόδρομο που συμπιέζει τις πόλεις, δημιουργώντας αδιέξοδα τόσο κυκλοφοριακά όσο και σε επίπεδο πολιτικής προστασίας. Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου, αναγνωρίζει, έχει ακούσει. Αλλά τα προβλήματα παραμένουν και απαιτούν λύσεις, όχι υποσχέσεις.
Ξεχωριστό παράπονο κρατά για ένα μεγάλο πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, ένα εμβληματικό έργο, όπως το χαρακτηρίζει, που είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα αλλά τελικά τα χρήματα εκτράπηκαν προς το Φαληρικό Δέλτα. «Το έχω πει και στον Πρωθυπουργό», λέει, χωρίς να κρύβει την πικρία του. Ένα έργο που θα έδινε πραγματική κυκλοφοριακή ανάσα σε μια πόλη που σχεδιάστηκε για πολύ λιγότερους κατοίκους από τους σημερινούς και που σήμερα, μοναδική περίπτωση στην Ελλάδα, καταγράφει μεγαλύτερο ποσοστό γεννήσεων από θανάτους.
Πέρα από τις υποδομές, η ατζέντα του κ. Μαρινάκη για το Ρέθυμνο είναι σκοπίμως ευρεία. Δεν θέλει μονοθεματική ανάπτυξη. Θέλει παράλληλα να αναπτυχθεί ο πρωτογενής τομέας, να έρθουν εύποροι Ευρωπαίοι κάτοικοι που θα αφήσουν το εισόδημά τους στον τόπο, να αναπτυχθεί το real estate. Και το Ρέθυμνο έχει αυτή τη δυναμική, με τη Grecotel να έχει εδώ την έδρα της και σοβαρές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις να ακολουθούν.
Όμως αυτό που τον κάνει να μιλά με τη μεγαλύτερη ζεστασιά είναι κάτι άλλο εντελώς: οι επισκέπτες που επιστρέφουν. Κάθε χρόνο ο Δήμος τιμά τους επαναλαμβανόμενους τουρίστες. Ανθρώπους που έρχονται πενήντα χρόνια συνεχόμενα, ή τρεις και τέσσερις φορές μέσα στην ίδια χρονιά. «Έχουν γίνει φίλοι με τους ξενοδόχους, με το προσωπικό, με κάθε πτυχή της ζωής της πόλης», αναφέρει. «Είναι άνθρωποί μας πια».
Και καταλήγει με μια πρόταση που ακούγεται σαν αξίωμα: «Αν δεν κάνεις τον επισκέπτη αντιπρόσωπο και πρεσβευτή σου, έχεις αποτύχει». Στο Ρέθυμνο, εκτιμά, αυτό το παιχνίδι το παίζουν καλά.
Eισαγωγική φωτογραφία: 123RF