Ζάρια, κάρτες, γέλια, νεύρα και στρατηγική. Οι ενήλικες στην Ελλάδα επιστρέφουν στα επιτραπέζια, όχι μόνο από νοσταλγία, αλλά για να χαλαρώσουν, να κοινωνικοποιηθούν και να περάσουν καλά.
Κυριακή απόγευμα. Την μελαγχολικότερη διαχρονικά ώρα της εβδομάδας -εξαιρουμένου φυσικά του πρωινού της Δευτέρας- έχουν βρει τον τρόπο να ανατρέψουν παρέες φίλων με το να μαζεύονται σε σπίτια για να παίξουν επιτραπέζια. Μετά από μία βδομάδα μπροστά σε οθόνες υπολογιστή και κινητά, μέρες γεμάτες από πληροφορία και πεζή κανονικότητα, ενήλικες ευθύνες και φαγητό σε ταπεράκι, ο καλύτερος τρόπος αποσυμπίεσης και διαφυγής είναι για πολλούς ένα καλό επιτραπέζιο με φίλους και cheat night με πίτσα. Ούτε βρες να παρκάρεις, ούτε να κυνηγάς το σερβιτόρο, ούτε dress code, με ελάχιστο κόστος και απ’ την άνεση του καναπέ τους, όλο και περισσότεροι προτιμούν να αράζουν σπίτι για να παίξουν, να γελάσουν, να ξεγελάσουν και να “τσιγκλίσουν” τους φίλους τους.
Παιχνίδια και παίκτες
Υπάρχουν παιχνίδια κλασικά και πασίγνωστα, που μπορεί να τα βρει κανείς σε κάθε παιχνιδάδικο και η πλειονότητα κάποια στιγμή έχει παίξει, όπως το Scrabble ή η Monopoly που εξακολουθούν να αποτελούν διαχρονική αφορμή μάθησης, αντιπαράθεσης και ρεβάνς back to back. Επίσης στα σπίτια των οποίων οι ένοικοι έδωσαν κάποτε εξετάσεις με δέσμες είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάπου υπάρχει σκονισμένη μία ξεπερασμένη έκδοση Trivial Pursuit, με ερωτήσεις για τα boy bands του 1990 ή τον πρόεδρο Κλίντον. Κανείς δεν ασχολείται πλέον μ’ αυτή πέρα από κάποιες θεματικές βραδιές με blast of the past περιεχόμενο, αλλά ταυτόχρονα κανείς δεν έχει το σθένος να την πετάξει.
Από την άλλη υπάρχουν και κάποια λίγο πιο ιδιαίτερα παιχνίδια που πωλούνται σε συγκεκριμένα καταστήματα και όχι μόνο δεν παλιώνουν ποτέ, αντιθέτως έχουν extensions, αλλεπάλληλες εκδόσεις και ολόκληρο merch χτισμένο γύρω τους. Μπλούζες, φιγούρες, memorabilia κάθε είδους, γίνονται συλλεκτικά κομμάτια, πωλούνται και αγοράζονται καινούργια ή μεταχειρισμένα και αποτελούν για πολλούς σημαντικό έξοδο στο μηνιαίο προϋπολογισμό, αλλά και επένδυση.
Το κορυφαίο ίσως παιχνίδι αυτού του είδους που είναι οριακά πλέον mainstream είναι το Dungeons & Dragons. Έπειτα μάλιστα από την τεράστια απήχηση της σειράς Stranger Things, διανύει νέα καριέρα, καθώς το έβγαλε απ’ τα φοιτητικά δωμάτια κι απ’ τις λέσχες των nerds και το τοποθέτησε με δόξα και τιμή στο coffee table του σαλονιού.
Μια αστεία εκδοχή του Dungeons & Dragons ή αλλιώς D&D είναι κατά πολλούς το Munchkin. Δεν έχει το συνεργατικό χαρακτήρα του D&D, ούτε δομικές ομοιότητες, αλλά διατηρεί μια επική ορολογία στην πιο τρολ μορφή της. Αντί δηλαδή για τρομακτικούς δράκους, boo factor μπορεί να αποτελέσει η κάρτα “Το ανήσυχο κοτόπουλο” που θα σε αναγκάσει να κάνεις την κότα. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά, αναλόγως τα κέφια. Παράλληλα, μεγάλη απήχηση έχουν το Catan, το Dixit, το Ticket to Ride ή το Codenames, τα οποία θεωρούνται πλέον «entry level» για ενήλικες παίκτες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι συγκεκριμένοι τίτλοι βρίσκονται σταθερά ανάμεσα στους πιο εμπορικούς, με τιμές που κινούνται συνήθως μεταξύ 25 και 40 ευρώ, ανάλογα με την έκδοση.
Τα συλλεκτικά
Ένα καλό επιτραπέζιο ή μια σπάνια έκδοσή του γίνεται currency ανταλλαγής. Πολλοί μεταπωλούν μεταχειρισμένα board games, ενώ πέρα από τα κλασικά εμπορικά παιχνίδια, όλο και περισσότεροι gamers αναζητούν νέες συγκινήσεις σε limited edition χειροποίητα παιχνίδια καλλιτεχνών. Πέρα δηλαδή από τα γνωστά, παγκοσμίως διαδεδομένα παιχνίδια ή τις εκδόσεις τους που είναι εμπνευσμένες από διάφορες θεματικές, όπως ζόμπι, Marvel, Harry Potter ή ροζ μονόκερους, πολλοί αυτόνομοι δημιουργοί δημιουργούν one of a kind επιτραπέζια.
Αυτά θα τα βρεις συνήθως σε φεστιβάλ κόμικς, σε μικρές αγορές ή online. Και είναι πράγματι πολύ πιο απολαυστικό να παίζεις το “Πέφτει η νύχτα στην Κυψέλη”, που είναι μεν βασισμένο στην ιδέα του “Παλέρμο”, αλλά είναι μια ελληνική δημιουργική custom μεταφορά του με κάρτες ζωγραφισμένες στο χέρι.
Τα επιτραπέζια παιχνίδια δεν είναι απλώς μια εναλλακτική μορφή διασκέδασης. Είναι μια επιλογή, που απαντά σε σύγχρονες ανάγκες: λιγότερη οθόνη, περισσότερη επαφή, γέλιο, συγκέντρωση, χωρίς να απαιτεί ένα σκασμό λεφτά και προσφέρει εμπειρίες με διάρκεια, που γίνονται αναμνήσεις γεμάτες από ξωτικά που φοράνε “Σαγηνευτικές επιγονατίδες” και “Μπότες για κλωτσιές” και παλεύουν στα ίσα με “Χοντρόμπλιν”, “Ζόρικους γάιδαρους” και τη σκιά μίας “Ιπτάμενης Μύτης”.
Eισαγωγική φωτογραφία: Pixabay