Ο αγοραστής θα έχει στην κατοχή του 11 σπίτια, μια εκκλησία πάρκο, γήπεδο και παιδικές χαρές σε μια έκταση 40 στρεμμάτων στην Ισπανία.
Σε μια προσπάθεια να δώσουν ξανά ζωή σε μικροσκοπικά χωριά που αντιμετωπίζουν σοβαρή δημογραφική κρίση, αλλά και να αποκαταστήσουν κτίσματα που έχουν υποστεί φθορές με το πέρασμα του χρόνου, δήμοι της Ιταλίας διαθέτουν κατοικίες προς μόλις 1 ευρώ. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το πραγματικό κόστος είναι σημαντικά υψηλότερο, αφού χρειάζεται να δαπανηθούν τεράστια ποσά για την ανακαίνιση των σχεδόν υπό κατάρρευση, σε μερικές περιπτώσεις, ακινήτων.
Κατοικίες, εκκλησία και γήπεδο
Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στη βόρεια Ισπανία, δεν τίθεται προς πώληση ένα σπίτι, αλλά ένας ολόκληρος οικισμός. Η έκταση 40 στρεμμάτων στην επαρχία Ourense στη Γαλικία, σε μια περιοχή γνωστή για τα καταπράσινα τοπία, το κρυστάλλινο νερό που ρέει στους ποταμούς και τα ιστορικά πέτρινα σπίτια, ένας οικισμός στο δήμο Viana do Bolo, με κτίσματα συνολικού εμβαδού 2.000 τ.μ. περιμένει αγοραστή. Σε αυτόν, περιλαμβάνονται 11 κατοικίες, με συνολικά 40 υπνοδωμάτια και περισσότερα από 20 μπάνια, ενώ το μεγαλύτερο σπίτι -με 2 ορόφους συνολικής επιφάνειας 668 τ.μ.- καλύπτει σχεδόν το ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας.
Βέβαια, από αυτές, μόνο οι τρεις χαρακτηρίζονται σε «άριστη κατάσταση», κάποιες μπορούν να κατοικηθούν άμεσα και οι υπόλοιπες χρήζουν ανακαίνισης. Στο «πακέτο» συγκαταλέγεται και ένα παραδοσιακό παρεκκλήσι, ένα κατάστημα, ένα ιατρείο και δύο αποθήκες. Όλα αυτά σε ένα σημείο, όπως αναφέρει η αγγελία, με καλή οδική πρόσβαση και σε κοντινή απόσταση από πόλεις, βασικές υπηρεσίες αλλά και δασικές εκτάσεις. Η ήσυχη τοποθεσία, σε συνδυασμό με το μέγεθος της έκτασης, έχει οδηγήσει τους μεσίτες να το προωθούν ως πιθανό τουριστικό καταφύγιο με την κατασκευή μπουτίκ ξενοδοχείων. Το κόστος αυτού 850.000 ευρώ, τιμή που μειώθηκε αρκετά καθώς μέχρι πρότινος είχε τεθεί προς πώληση έναντι 1,5 εκατ. ευρώ.
Από κέντρο ζωής στην απόλυτη ερήμωση
Όπως αναφέρει το μεσιτικό γραφείο Asturian Property, το ενιαίο συγκρότημα κτιρίων κατασκευάστηκε για να στεγάσει τους εργάτες που συμμετείχαν στη δημιουργία τριών υδροηλεκτρικών φραγμάτων στη γύρω περιοχή. Ένα από αυτά, το As Portas, ήταν ιδιαίτερα σημαντικό. Οι εργασίες του ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960 και ολοκληρώθηκαν το 1974, απασχολώντας περίπου 4.000 ανθρώπους. Με χωρητικότητα σχεδόν 536 εκατ. κυβικών μέτρων νερού, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος τεχνητός ταμιευτήρας στη Γαλικία, ενώ το ύψος του φράγματος αγγίζει τα 140 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι το υψηλότερο σε ολόκληρη τη Γαλικία και το τέταρτο υψηλότερο σε όλη την Ισπανία.
Χτίστηκε στον ποταμό Κάμπα σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων, με σκοπό την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και λειτουργεί ως μια από τις κυριότερες πηγές γλυκού νερού. Όταν, λοιπόν, ολοκληρώθηκε το έργο, ο οικισμός δεν είχε λόγο ύπαρξης, επομένως οι εργάτες μετακινήθηκαν σε άλλες περιοχές. Δεν μετατράπηκε σε κανονικό χωριό, πιθανότατα επειδή δεν υπήρχε επαρκής μόνιμος πληθυσμός και η ευρύτερη περιοχή βρισκόταν ήδη σε διαδικασία έντονης αγροτικής ερήμωσης. Παρότι, ο δήμος Βιάνα ντα Μπόλο τη δεκαετία του 1950 αριθμούσε σχεδόν 8.500 κατοίκους, σήμερα έχει μόλις 2.700.
Συρρίκνωση του πληθυσμού
Το φαινόμενο της εσωτερικής μετανάστευσης έχει διαμορφώσει εδώ και δεκαετίες τον δημογραφικό χάρτη της Ισπανίας. Σημαντικό μέρος του πληθυσμού εγκαταλείπει αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές και μετακινείται προς τα αστικά κέντρα, οδηγώντας στη συρρίκνωση πολλών χωριών. Καθώς οι νεότεροι επιλέγουν τις πόλεις για αναζήτηση εργασίας, πολλές παραδοσιακές κοινότητες σταδιακά αδειάζουν, αφήνοντας πίσω τους κτίρια, τα οποία χρειάζονται νέους ιδιοκτήτες.
Όταν τα εγκαταλελειμμένα χωριά αποκτούν δεύτερη ζωή
Ο οικισμός στην Ουρένσε δεν αποτελεί μεμονωμένο παράδειγμα στην Ισπανία. Τα τελευταία χρόνια, εγκαταλελειμμένοι οικισμοί έχουν αξιοποιηθεί με στόχο τη δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων. Ανάμεσα σε αυτούς, το Σάλτο ντε Κάστρο στην επαρχία Θαμόρα, κοντά στα σύνορα με την Πορτογαλία, το οποίο ερημώθηκε το 1989, όταν έφυγε και η τελευταία οικογένεια που το κατοικούσε, και το 2025 αγοράστηκε από έναν Αμερικανό επενδυτή. Και σε αυτή την περίπτωση, ο οικισμός είχε δημιουργηθεί για τη στέγαση εργαζομένων που συμμετείχαν στην κατασκευή υδροηλεκτρικού έργου. Ο Τζέισον Λι Μπέκγουιθ που είναι μουσικός και διατηρούσε ένα bed and breakfast και ένα κατάστημα με εκτυπώσεις στην Καλιφόρνια, αγόρασε το χωριό έναντι 310.000 ευρώ. Ο ίδιος δηλώνει ότι ερωτεύθηκε με την πρώτη ματιά το χωριό, στο οποίο βρίσκονται μια εκκλησία, ένα σχολείο, ένα εστιατόριο και πολλές κατοικίες.
Υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι θα το επαναφέρει στη ζωή και έλαβε τη σημαντική αυτή απόφαση έπειτα από τρία εμφράγματα τα οποία υπέστη. Οραματίστηκε πώς θα ήταν το χωριό αν γέμιζε πάλι με ανθρώπους και με τη σύζυγό και την κόρη τους αποφάσισαν να το αποκτήσουν. Στόχος τώρα είναι να δημιουργήσει ένα κέντρο μουσικής, λογοτεχνίας και γαλήνης. Μένει να φανεί αν και η περίπτωση του Βιάνα ντα Μπόλο θα έχει ανάλογη, ευτυχή κατάληξη. Προς το παρόν, πάντως, εξακολουθεί να αναζητά νέο ιδιοκτήτη.
Εισαγωγική φωτογραφία: www.luxuryestate.com