Η Έλσι Έιλερ είναι δήμαρχος, γραμματέας, ταμίας, βιβλιοθηκάριος και ιδιοκτήτρια του μοναδικού μπαρ-εστιατορίου της περιοχής που έχει γίνει αξιοθέατο για επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, στην καρδιά των Μεγάλων Πεδιάδων, την Νεμπράσκα, βρίσκεται ένας μικροσκοπικός οικισμός, το Monowi. Εκεί όπου ο ήλιος λούζει με φως τις απέραντες άγονες εκτάσεις με τις ωχροκίτρινες αποχρώσεις, ξεπροβάλλουν εγκαταλειμμένες κατοικίες. Μερικές μισογκρεμισμένες, άλλες χωρίς οροφή. Μόνο μία στέκει όρθια, δίνοντας σημάδια ζωής. Σε αυτή την περιοχή που μοιάζει βγαλμένη από παλιές ταινίες γουέστερν με τα ξερόχορτα να κυλούν στους χωματόδρομους πριν δυο καουμπόηδες μονομαχήσουν, ζει μόνο μία κάτοικος. Η Έλσι Έιλερ. Η 92χρονη, όμως, δεν είναι μια απλή κάτοικος. Είναι η δήμαρχος, η γραμματέας κι η ταμίας του οικισμού. Με λίγα λόγια, όλη η τοπική αυτοδιοίκηση συρρικνώνεται σε έναν μόνο άνθρωπο.
Το Monowi, όμως, δεν ήταν πάντα τόσο μοναχικό. Όπως πολλές μικρές αγροτικές κοινότητες των ΗΠΑ, δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε γύρω από τη γεωργία και το εμπόριο. Για ένα διάστημα, πριν πολλά χρόνια, φιλοξενούσε αρκετές δεκάδες κατοίκους. Τη δεκαετία του 1930, μάλιστα, μετρούσε 130 κατοίκους, ενώ λειτουργούσε και Γυμνάσιο. Σταδιακά, όμως, η οικονομική δραστηριότητα μετακινήθηκε προς μεγαλύτερα αστικά κέντρα. Οι νεότεροι έφυγαν, ανάμεσα σε αυτούς και τα παιδιά της, αναζητώντας δουλειά και έτσι ο πληθυσμός μειώθηκε. Παρότι και άλλες περιοχές με το χρόνο «άδειαζαν», η περίπτωση του Μάνογουαι δε συγκρίνεται με καμία άλλη στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς είναι η αμερικανική πόλη με νομική προσωπικότητα που έχει τον μικρότερο πληθυσμό.
Μέχρι το 2004 στην πράσινη πινακίδα που καλωσόριζε τους επισκέπτες αναγραφόταν ο αριθμός 2, υποδηλώνοντας την παρουσία δύο κατοίκων, της Έιλερ και του συζύγου της, Ρούντι. Με το θάνατό του, όμως, ο μισός πληθυσμός χάθηκε. Έτσι, έγινε η τελευταία μόνιμη κάτοικος και ο αριθμός στην πινακίδα άλλαξε σε μια μοναχική μονάδα. Η Έιλερ επέλεξε να παραμείνει και ο οικισμός συνέχισε να υπάρχει ως νομικά αναγνωρισμένος δήμος. Έτσι, μια πόλη που κανονικά θα χρειαζόταν δήμαρχο, δημοτικό συμβούλιο, εκλογές και διοικητικές διαδικασίες βρέθηκε να έχει μόνο ένα άτομο για όλα.
Εκλογές με έναν μόνο ψηφοφόρο
Το Monowi εξακολουθεί να διεξάγει δημοτικές εκλογές, επειδή παραμένει ενσωματωμένος δήμος σύμφωνα με το δίκαιο της Νεμπράσκα. Η Έιλερ είναι η μοναδική ψηφοφόρος κι εφόσον ψηφίζει τον εαυτό της, εκλέγεται πάντα. Δεν κατέχει, όμως, μόνο τον τίτλο της δημάρχου, αλλά αναλαμβάνει καθήκοντα γραμματέα και ταμία. Διαχειρίζεται δημοτικά έγγραφα, οικονομικές υποχρεώσεις, αρχεία και τις απαραίτητες επικοινωνίες με τις πολιτειακές αρχές. Όπως αναφέρει το BBC, κάθε χρόνο καλείται να εκπονήσει σχέδιο οδοποιίας για να εξασφαλίσει κρατική χρηματοδότηση και να εισπράττει φόρους περίπου 500 δολαρίων -από τον εαυτό της- ώστε τα τρία φανάρια της περιοχής να συνεχίσουν να λειτουργούν και το νερό να ρέει στις βρύσες.
Ταυτόχρονα, διευθύνει και το μοναδικό κατάστημα της πόλης, ένα μπαρ-εστιατόριο που είχε αναλάβει όσο ήταν εν ζωή ο σύζυγός της. Πλέον, τα ινία έχει η ίδια και μια επιγραφή καλωσορίζει τους επισκέπτες: «Καλώς ήρθατε στην παγκοσμίου φήμης ταβέρνα Monowi. Η πιο παγωμένη μπύρα στην πόλη!». Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι η μοναδική μπύρα στην πόλη. Για να μπορεί να έχει άδεια πώλησης αλκοόλ και καπνού, πρέπει να υποβάλει σχετική αίτηση ετησίως. Η έγκριση αποστέλλεται στη γραμματέα της περιοχής, δηλαδή την ίδια, και στη συνέχεια την παραδίδει στην ιδιοκτήτρια του εστιατορίου, δηλαδή πάλι την ίδια.
Παράλληλα, έχει ιδρύσει και την τοπική βιβλιοθήκη στο όνομα του Ρούντι, εμπλουτίζοντάς την με τα 5.000 βιβλία του. Ανάμεσα στις δεκάδες υποχρεώσεις της, φροντίζει να ετοιμάζει τα φημισμένα χειροποίητα μπέργκερ της και τη μπριζόλα της σε όποιον επισκέπτη περάσει από το Monowi, το οποίο πια έχει γίνει αξιοθέατο. Στην περιοχή καταφθάνουν ταξιδιώτες από όλη την Αμερική, αλλά και από το εξωτερικό. Η ίδια υποστηρίζει ότι έχει γνωρίσει τουρίστες από τουλάχιστον 60 διαφορετικές χώρες. Σε παλαιότερη συνέντευξή της στους New York Times είχε δηλώσει ότι είναι «πολύ σκληρή για να πεθάνει», όπως ακριβώς το Monowi. Παρότι δε γνωρίζει τι επιφυλάσσει το μέλλον για την πόλη της, η επιθυμία της είναι να συνεχίσει να λειτουργεί. Διαφορετικά, όπως είπε, θα είναι απλώς μερικά ερειπωμένα κτίρια παρατημένα στην άκρη του δρόμου. Μια πόλη-φάντασμα.
Εξωτερική φωτογραφία: ©Μonowi/ Googlemaps