Ένας οικονομολόγος έσωσε από την εξαφάνιση την αρχαία ποικιλία Margherito, χάρη στα λιγοστά στάχυα που είχε διατηρήσει ο παππούς του πριν 40 χρόνια.
Οι αποχρώσεις του λευκού από τα ηφαιστειακά πετρώματα, το τιρκουάζ της θάλασσας, το κίτρινο από τα αγριολούλουδα που «βάφουν» τους βράχους, το κόκκινο από τις στέγες των ιστορικών κατοικιών και οι παστέλ προσόψεις τους, συνθέτουν μια ξεχωριστή παλέτα. Το Λίπαρι είναι ένας ζωντανός καμβάς που γοητεύει με τη φυσική του ομορφιά τους επισκέπτες. Το μεγαλύτερο από τα επτά κατοικημένα νησιά των Αιολίδων Νήσων, στη Νότια Ιταλία, είναι γνωστό για την εξόρυξη ελαφρόπετρας, το εντυπωσιακό κάστρο και τον γλυκό οίνο Malvasia. Αυτό που λίγοι, ωστόσο, γνωρίζουν, είναι ότι κρύβει στα σπλάχνα του ένα καλά φυλαγμένο μυστικό: το αρχαίο σιτάρι Margherito.
Αναβίωσε ένα όνειρο που έμοιαζε να έχει σβήσει
Σε υψόμετρο 300 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, οι καταπράσινες εκτάσεις όπου καλλιεργούνται η κάπαρη ΠΟΠ και το λεγόμενο «κουκούντσι», σαρκώδεις καρποί με το κοτσάνι, εναλλάσσονται με το χρυσοκίτρινο των σιτηρών. Στο Πιάνο Γκράντε, μια από τις μεγαλύτερες και πιο επίπεδες περιοχές του νησιού, όμως, δεν καλλιεργούνται κοινά σιτηρά, αλλά μια αρχαία ποικιλία που αναβίωσε χάρη στην προσπάθεια ενός ντόπιου. Ο Αντονέλο Τσινκότα, σύμβουλος χρηματοοικονομικών, έσωσε από εξαφάνιση το αρχαίο σιτάρι Margherito χάρη σε μόλις 20 στάχυα που βρίσκονταν κρυμμένα σε ένα βάζο στην κουζίνα για 40 χρόνια.
Όπως αναφέρει η «κόκκινη βίβλος» της γαστρονομίας στην Ιταλία, Gambero Rosso, o Τσινκότα με σπουδές Οικονομικών και καριέρα στις αγορές του Μιλάνου, αποφάσισε να επιστρέψει στη γενέτειρά του και να δώσει πνοή σε ένα όνειρο που έμοιαζε να έχει σβήσει. Ο παππούς του, Αντονίνο, φρόντιζε τις καλλιέργειες Margherito μέχρι το θάνατό του. Όταν έφυγε από τη ζωή, κανείς δε μπορούσε να αναλάβει, κι έτσι το μόνο που είχε απομείνει από δεκαετίες κόπου και μόχθου ήταν 20 στάχυα που είχε διατηρήσει, ως φυλαχτό, σε ένα γυάλινο δοχείο, το οποίο διακοσμούσε την κουζίνα τα τελευταία 40 χρόνια.
Από 20 στάχυα σε 100 στρέμματα Margherito
Ο Τσινκότα έθεσε ως στόχο ζωής να «αναστήσει» το αρχαίο σιτάρι. Αφού ο Πειραματικός Συνεταιριστικός Σταθμός Σιτηροκαλλιέργειας της Σικελίας επιβεβαίωσε ότι οι σπόροι που ελήφθησαν από τα 20 στάχυα ήταν βιολογικά ενεργοί, ζωντανοί και γενετικά καθαροί, το επόμενο βήμα ήταν να βρει γη για να τους καλλιεργήσει. Συζητώντας με τους ντόπιους για το σχέδιό του, εξασφάλισε με παραχώρηση μια μικρή έκταση. Ο μικρός χρυσοκίτρινος θησαυρός που με τόση αγάπη φυλούσε ο παππούς του, είχε βρει τη θέση του κάτω από το εύφορο χώμα του Πιάνο Κόντε.
Έπειτα από οκτώ χρόνια, τα 20 στάχυα μετατράπηκαν σε 100 στρέμματα σιταριού Margherito. Στο μεταξύ, ο Τσινκότα με τη μητέρα του, Πιετρίνα Μανταράνο, αγόρασαν έναν μικρό πετρόμυλο και ίδρυσαν το Αγροκτήμα Mandarano όπου παράγονται αλεύρι, ζυμαρικά, η μπίρα Margherì καθώς και κάπαρη που εφοδιάζουν τα τοπικά εστιατόρια. Η παραγωγή εστιάζει στην ποικιλία Margherito, που οι ντόπιοι αναφέρουν ως «il barbuto» επειδή μοιάζει με γενειάδα, με 700 κιλά ετησίως, αλλά και στο μαλακό σιτάρι Maiorca.
Στόχος η γνωριμία με τη γαστρονομική κουλτούρα του νησιού
Μιλώντας στον ιταλικό Τύπο και το Vinodabere.it, ο Τσινκότα δήλωσε υπερήφανος για τα προϊόντα που παράγονται στην επιχείρησή του και πρόσθεσε ότι πρόκειται για μια γλυκιά ανάμνηση από τον παππού του που με αυτόν τον τρόπο παραμένει ζωντανή. Όπως είπε, στόχος δεν είναι να ανταγωνιστεί μεγάλες εταιρίες δημητριακών, αλλά να προσφέρει στους ταξιδιώτες τα κατάλληλα εργαλεία για να γνωρίζουν από μία άλλη οπτική το νησί. Δεν πρόκειται μόνο για τη θάλασσα, αλλά και για τη γαστρονομική κουλτούρα και την ιστορία.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα διαφορετικά άλευρα που παράγονται, ξεχωρίζουν για το άρωμά τους και είναι ιδανικά όχι μόνο για την παρασκευή ζυμαρικών, αλλά και για γλυκά και πίτσες με εύπεπτη ζύμη. Μερικά από τα προϊόντα του αγροκτήματος μπορούν να τα γευθούν οι επισκέπτες σε μια μοναδική οινογαστρονομική εμπειρία. Επισκέπτονται τις καλλιέργειες το ηλιοβασίλεμα και απολαμβάνουν το απεριτίβο τους με κόκκινο κρασί, μπίρα, μπισκότα και σφολιατέλε με τραγανή σφολιάτα. Και όλα αυτά, ενώ ο ήλιος χάνεται αργά στο απέραντο γαλάζιο.
Εξωτερική φωτογραφία: Pixabay