Οι περισσότεροι πωλούν τα ρούχα τους στη νέα πλατφόρμα ή δωρίζουν τα υπόλοιπα.
Στην πρώτη κινηματογραφική εκδοχή της τηλεοπτικής σειράς «Sex and the City» που καθήλωσε εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο, η Κάρι Μπράντσο πριν μετακομίσει με τον αγαπημένο της Mr. Big στο υπερπολυτελές διαμέρισμά του με την τεράστια walk in closet που κάθε γυναίκα ονειρεύεται, αποφασίζει να απαλλαγεί από περιττά ρούχα. Βέβαια, για μια περσόνα όπως η Κάρι, τίποτα που ανήκει στον μαγικό κόσμο της μόδας δεν είναι περιττό. Ωστόσο, καλεί τις αγαπημένες φίλες της, Σαμάνθα, Μιράντα και Σάρλοτ και διαλέγει τι θα κρατήσει, τι θα πετάξει και τι θα αποθηκεύσει. Κανείς δεν έμαθε πόσα τελικά αποφάσισε να αποχωριστεί με βαριά καρδιά…
Δεύτερη ζωή;
Στην πραγματική ζωή, η εκκαθάριση μιας ντουλάπας δεν έχει ούτε τη λάμψη ούτε την ανεμελιά μιας σκηνής του Χόλιγουντ. Συνήθως ρούχα που κάποτε αγαπήσαμε και πλέον μένουν στοιβαγμένα στο ράφι καταλήγουν σε σακούλες. Κάποια από αυτά περιμένουν καρτερικά πότε θα φορεθούν, αφού διατηρούμε ακόμα την ελπίδα ότι θα έρθει η στιγμή τους. Η ανάγκη για επιπλέον χώρο και οι τάσεις της εκκαθάρισης -βλέπε μέθοδο KonMari της Μαρί Κοντό- που συχνά πυκνά αναδεικνύονται από τον Τύπο και τις ψηφιακές πλατφόρμες, μας οδηγούν να πετάξουμε όσα δε μας εξυπηρετούν πια. Εκεί, γεννιέται η ιδέα της δωρεάς. Είναι πιθανό σε κάποιον άλλο να αρέσει το πουλόβερ με τις ρίγες που πριν λίγα χρόνια φορούσαμε σχεδόν μια φορά την εβδομάδα. Έτσι, μπορεί να αποκτήσει μια δεύτερη ζωή. Μόνο που αυτή η δεύτερη ζωή δεν είναι δεδομένη. Τι συμβαίνει όταν οι σακούλες με τα ρούχα που καταλήγουν στα καταστήματα, τα οποία με τα έσοδά τους χρηματοδοτούν φιλανθρωπικές οργανώσεις, περιέχουν είδη που δεν μπορούν να φορεθούν, να επιδιορθωθούν ή να πουληθούν;
Οι πλατφόρμες και η έννοια της προσφοράς
Τελευταία, οι πλατφόρμες μεταπώλησης, όπως το Vinted, έχουν ιδιαίτερη θέση στη ζωή των καταναλωτών, ιδίως μετά τις διαφημιστικές καμπάνιες που μεταδίδονται από τους τηλεοπτικούς δέκτες. «Πούλησε τα ρούχα που δεν φοράς. Πούλησε ό,τι δεν χρειάζεσαι» προσκαλεί η πλατφόρμα. Με λίγα απλά βήματα, ένα ρούχο που έμενε κρεμασμένο στη ντουλάπα τώρα μπορεί να αποφέρει κέρδος στον κάτοχό του και να αδειάσει χώρο. Αυτή η τάση, ωστόσο, προσθέτει μια νέα παράμετρο, καθώς όσα κομμάτια έχουν εμπορική αξία βρίσκουν εύκολα αγοραστή, αλλά όσα δεν είναι τόσο ελκυστικά καταλήγουν στη σακούλα. Το αποτέλεσμα είναι τα καταστήματα με μεταχειρισμένα να κατακλύζονται από ρούχα. Οι αρμόδιοι όχι μόνο δεν καταφέρνουν να διαχειριστούν τον όγκο, αλλά πολλά από αυτά είναι στην κυριολεξία για πέταμα: λερωμένα, φθαρμένα και φθηνά κομμάτια μαζικής παραγωγής.
Όπως αναφέρει ο Guardian, κατά μέσο όρο τα καταστήματα που στηρίζουν φιλανθρωπικές οργανώσεις, πωλούν μόνο περίπου το 25% των ρούχων που δωρίζονται, ενώ για όσα τελικά πωλούνται η τιμή τους είναι σημαντικά χαμηλότερη. Αν πριν 10 χρόνια μια φιλανθρωπική οργάνωση μπορούσε να εισπράξει 0,59-0,71 ευρώ ανά κιλό, σήμερα θεωρούνται επιτυχία ακόμη τα 0,12 ευρώ! Η αλλαγή αυτή με τα ρούχα χαμηλής ποιότητας, προϊόντα της γρήγορης μόδας, επιταχύνθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας, όταν ο κόσμος περνούσε περισσότερες ώρες στο σπίτι και η ιδέα της μεταπώλησης άρχισε να καλλιεργείται πιο πολύ. Όσα δεν μπορούσαν να πουληθούν κατέληγαν συχνότερα σε δωρεά. Οι άνθρωποι του χώρου, αναφέρει το δημοσίευμα, επιβεβαιώνουν ότι η ποιότητα έχει υποχωρήσει δραματικά και το πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι καλούνται πλέον να διαχειριστούν έναν όγκο απορριμμάτων που διαρκώς μεγαλώνει, καθώς οι επιχειρήσεις αυτές δεν διαθέτουν απεριόριστο χώρο ή πόρους για τέτοιες ποσότητες.
Μια κρίση που απειλεί τον φιλανθρωπικό σκοπό
Τα έσοδα από τις πωλήσεις μεταχειρισμένων ειδών χρηματοδοτούν σημαντικές δράσεις, όπως η έρευνα για τον καρκίνο και η υποστήριξη ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα υγείας, μέχρι την παροχή ανακουφιστικής φροντίδας σε ασθενείς στο τέλος της ζωής τους. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, στο St Raphael’s Hospice, η ετήσια δαπάνη για την απόρριψη ακατάλληλων δωρεών φτάνει τις 35.000 ευρώ. Αυτό το ποσό «θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει έναν μήνα εξειδικευμένης φροντίδας όλο το 24ωρο για έναν ασθενή», ενώ παρόμοια είναι η κατάσταση και σε άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματα. «Η γενναιοδωρία του κοινού είναι ο τρόπος με τον οποίο στηρίζουμε το έργο μας», εξηγεί η Λίμπι Γκόρντον, διευθύνουσα σύμβουλος της βρετανικής οργάνωσης Fara που λειτουργεί 39 καταστήματα με είδη από δεύτερο χέρι. Καλεί το κοινό, μάλιστα, να προσφέρει αντικείμενα που θα ήταν πρόθυμο να χαρίσει σε έναν φίλο του, δηλαδή ρούχα καθαρά και σε καλή κατάσταση. Μια ακόμα προβληματική συμπεριφορά είναι όταν οι πολίτες αφήνουν σακούλες έξω από κλειστά καταστήματα. Αυτές εκτίθενται σε όλες τις καιρικές συνθήκες, ενώ μπορεί να φθαρούν από ζώα. Έτσι, ακόμη και ρούχα που αρχικά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καθίστανται ακατάλληλα.
Πώς μπορούμε να προσφέρουμε πιο υπεύθυνα
Δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τη συνήθεια της δωρεάς, αλλά να την αντιμετωπίσουμε πιο υπεύθυνα, επισημαίνουν οι άνθρωποι του χώρου. Το δημοσίευμα δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για πιο σωστή δωρεά. Ανάμεσα σε αυτές, ο περιορισμός της αγοράς καινούριων ρούχων χαμηλής ποιότητας, η δωρεά αφού τα είδη έχουν πλυθεί και έχει ελεγχθεί η κατάστασή τους, η ανακύκλωση υφασμάτων και ειδών που δε μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν, η αποφυγή εγκατάλειψης αντικειμένων δίπλα σε γεμάτους κάδους. Η ουσιαστική αλλαγή δεν βρίσκεται μόνο στο πού δίνουμε τα ρούχα που δε θέλουμε πια, αλλά και στο τι αγοράζουμε, πόσο τα χρησιμοποιούμε και πότε αποφασίζουμε ότι έχουν φτάσει στο τέλος της ζωής τους.
Εξωτερική φωτογραφία:123RF