Κάτοχος του Euro στα 17, αποφασισμένος να κατακτήσει το Μουντιάλ στα 19. Το «αγόρι από τη Ροκαφόντα» κάνει το δύσκολο να μοιάζει αυτονόητο και είναι έτοιμος να καθορίσει τη νεότερη εποχή του ποδοσφαίρου
Ο Λιονέλ Μέσι είναι απόλυτος. Όταν κατά την παρουσίαση διαφημιστικής καμπάνιας για το Παγκόσμιο Κύπελλο, κλήθηκε να κατονομάσει τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της νέας γενιάς, η απάντησή του ήταν άμεση: «Ο Λαμίν. Χωρίς καμία αμφιβολία. Είναι ο καλύτερος». Το ίδιο διάστημα το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS ρώτησε τον Γιαμάλ αν η Ισπανία θα κατακτήσει το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Εκείνος μπροστά στις κάμερες, με το γνωστό χαμόγελο της σιγουριάς και της ανωτερότητας που τον διακρίνει, απάντησε μονολεκτικά: «Ναι!»
Το μεγάλο αστέρι του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν έχει κληρονομήσει τυχαία τη φανέλα με το νούμερο 10 στην Μπαρτσελόνα, την οποία φορούσε ο Μέσι επί σχεδόν 15 χρόνια και ο Ροναλντίνιο Γκάουσο μια πενταετία νωρίτερα. «Ο Μέσι κι εγώ γράψαμε ιστορία και τώρα είναι η σειρά του Γιαμάλ. Όσα έχει δείξει σε τόσο νεαρή ηλικία είναι πραγματικά εκπληκτικά», δήλωσε ο 46χρονος Βραζιλιάνος στην ιστοσελίδα της FIFA τον περασμένο Μάρτιο. Ο Γιαμάλ κλείνει τα 19 στις 13 Ιουλίου, μία μέρα πριν από τον πρώτο ημιτελικό του Μουντιάλ και έξι μέρες πριν από τον μεγάλο τελικό. Έχει ήδη 151 συμμετοχές με την Μπαρτσελόνα, ενώ ο Μέσι στην ίδια ηλικία είχε καταγράψει 41. Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη, παρότι δεν οδηγεί πουθενά. Είναι αριστεροπόδαροι, έχουν παρόμοια αντίληψη στον τρόπο που ντριμπλάρουν τον αντίπαλο, ενώ κάνουν το δύσκολο να μοιάζει αυτονόητο.
Νωρίτερα και από τον Πελέ
Με την εθνική Ισπανίας ο Γιαμάλ έκανε ντεμπούτο 16 ετών και 57 ημερών με αντίπαλο τη Γεωργία πετυχαίνοντας μάλιστα το πρώτο του γκολ. Δύο μοναδικά ρεκόρ σε παρθενική εμφάνιση και από τότε μέχρι σήμερα κατέγραψε άλλα 30(!) που αξίζουν ξεχωριστό αφιέρωμα. Είναι ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που κατέκτησε μεγάλη διοργάνωση (Euro 2024), βασικός σε όλο το τουρνουά, μία μέρα μετά τα 17α γενέθλιά του. Το έπραξε νωρίτερα και από τον Πελέ που έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής στη Σουηδία το 1958 σε ηλικία 17 ετών και 249 ημερών. Οι χαρακτηρισμοί που τον συνοδεύουν μπορεί να ακούγονται υπερβολικοί, όμως αποτυπώνουν σε απόλυτο μέγεθος τον ενθουσιασμό που προκαλεί ακόμη και στους προπονητές του, οι οποίοι θεωρούν ότι μπορεί να καθορίσει μια ολόκληρη εποχή.
«Ευλογημένος από τον Θεό»
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Ισπανίας, Λουίς ντε λα Φουέντε, είναι πεπεισμένος ότι πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από ένα σπάνιο ταλέντο. «Είναι ένας παίκτης ευλογημένος από τον Θεό. Έχει αυτή τη σπάνια ποδοσφαιρική ευφυΐα. Διαθέτει τη μαγεία των μεγάλων παικτών που προορίζονται για κάτι μοναδικό» είχε δηλώσει πρόσφατα. Παρόμοια και η άποψη του προπονητή της Μπαρτσελόνα, Χάνζι Φλικ: «Στα μεγάλα παιχνίδια εμφανίζεται πάντα όταν η ομάδα τον χρειάζεται. Συνήθως οι ποδοσφαιριστές δεν φτάνουν σε τέτοιο επίπεδο ωριμότητας πριν από τα 24 ή τα 25. Αν ένα τέτοιο ταλέντο εμφανίζεται μόνο μία φορά κάθε πενήντα χρόνια, τότε είμαι ευτυχής που τον έχω στην ομάδα μου».
Ωστόσο, εκείνο που διαφοροποιεί τον Λαμίν από τους περισσότερους νεαρούς «θαυματοποιούς» δεν είναι μόνο οι ικανότητές του. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει το βάρος των συγκρίσεων. «Για μένα, ο Μέσι είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία. Ένας θρύλος. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο να συγκρίνεται μαζί του» έχει πει με απόλυτη επίγνωση και όχι απλώς για να δείξει ταπεινός. Ούτε με τον Ρονάλντο θέλει να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά. «Το καλύτερο είναι να μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με κανέναν. Θέλω να παίζω το δικό μου ποδόσφαιρο και να κάνω τον κόσμο να με αναγνωρίζει γι’ αυτό που είμαι», τόνισε σε πρόσφατη βράβευσή του.
«Η χαρά του παιχνιδιού»
Η απλότητα του Γιαμάλ φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις μεγάλες απαιτήσεις και την πίεση για το αποτέλεσμα. «Αν απολαμβάνεις αυτό που κάνεις, δεν υπάρχει πίεση. Είναι μια δικαιολογία. Θέλω να χαίρομαι το ποδόσφαιρο και να κερδίζω τίτλους με την Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα», έχει πει αρκετές φορές. Αν γυρίσουμε στο παρελθόν, μόνο ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε μιλήσει τόσο ξεκάθαρα για τη χαρά που ένιωθε παίζοντας ποδόσφαιρο. Ένας παίκτης πάντως που έχει έντονη επιρροή στο ποδοσφαιρικό μυαλό του είναι ο Λούκα Μόντριτς. «Επειδή είχα από νωρίς καλή αντίληψη μέσα στο γήπεδο, παρατηρούσα τον τρόπο που πάσαρε με το εξωτερικό του ποδιού. Η αλλαγή του ρυθμού στο παιχνίδι και η δημιουργία. Μου φαινόταν πάντοτε πιο ενδιαφέρον από μια ντρίμπλα» είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες που έχει ξεστομίσει.
Ο παλιός προπονητής του στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα, Άλμπερτ Πούιγ, είχε διακρίνει αυτή τη διάσταση στο παιχνίδι του Γιαμάλ. «Είναι βέβαιο ότι μπορεί να πλησιάσει περισσότερο στον πυρήνα του παιχνιδιού. Να έχει περισσότερες επαφές με την μπάλα και να συμμετέχει πιο ενεργά στη δημιουργία» είχε πει. Γι’ αυτό και τις δύο τελευταίες σεζόν κινείται συχνότερα ως εσωτερικός χαφ, εκτός από εξτρέμ, σαν δεύτερος οργανωτής στο παιχνίδι της Μπαρτσελόνα.
Η γειτονιά που μεγάλωσε και η αγαπημένη γιαγιά
Ο Γιαμάλ μεγάλωσε στη φτωχική Ροκαφόντα της περιοχής Ματαρό στη Βαρκελώνη, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μετανάστες. Έπαιζε από πολύ μικρός ποδόσφαιρο στη γειτονιά του με πολύ μεγαλύτερους σε ηλικία και αυτό αποτέλεσε, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος, το «διαβατήριό» του για τη σύντομη διαδρομή από τις ακαδημίες στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Κάθε φορά που σκοράρει, σχηματίζει με τα δάχτυλα τον αριθμό 304. Είναι τα τρία τελευταία νούμερα από τον ταχυδρομικό κώδικα της Ροκαφόντα. Είναι μια συμβολική κίνηση με την οποία αναγνωρίζει τις αξίες της κοινότητας που αποτέλεσε το βασικό θεμέλιο της επιτυχίας του. Λατρεύει τη γιαγιά του, ονόματι Φατίμα, που ουσιαστικά τον ανέθρεψε, καθώς οι γονείς του χώρισαν νωρίς και εργάζονταν ατέλειωτες ώρες. Την έκανε γνωστή διότι μόνο υπό την παρουσία της δεχόταν ο ίδιος να υπογράψει την ανανέωση του συμβολαίου του με την Μπαρτσελόνα.
Λαμίν Γιαμάλ είναι το όνομά του και προέρχεται από ένα ζευγάρι που φιλοξένησε τους γονείς του στην περιοχή Ροκαφόντα, πριν εκείνος έρθει στη ζωή και ενώ οι ίδιοι προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν οικονομικά. Λαμίν ονομάζεται ο άνδρας και Γιαμάλ η γυναίκα που στήριξαν εκείνη τη δύσκολη περίοδο τον πατέρα του και τη μητέρα του. Το επώνυμό του είναι Νασραουί (από τον μπαμπά) Εμπανά (από τη μαμά) αλλά αυτό ελάχιστοι το γνωρίζουν. Το πιο εντυπωσιακό στην περίπτωσή του δεν είναι η πρόωρη εκτόξευσή του στην κορυφή. Είναι η σπάνια εσωτερική ισορροπία που αποπνέει καθώς δείχνει να γνωρίζει, με ακρίβεια, ποιος είναι και πού θέλει να φτάσει.
Eισαγωγική φωτογραφία: AFPForum