Κρίση ταυτότητας για 7 στους 10 άνδρες που αισθάνονται αποτυχημένοι επειδή δεν μπορούν να προσφέρουν όσο οι πατεράδες τους.
«Ο άνδρας είναι κουβαλητής. Αυτή είναι η δουλειά του». Αυτή η πεποίθηση είχε εδραιωθεί στην ελληνική -και όχι μόνο- κοινωνία. Ο άνδρας έπρεπε να εργάζεται για να στηρίζει την οικογένεια και η γυναίκα έπρεπε να μένει σπίτι και να ασχολείται με τα οικιακά και την ανατροφή των παιδιών. Τα πράγματα -ευτυχώς- έχουν αλλάξει, αλλά δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανδρών που ακόμα και σήμερα… κουβαλούν το βάρος του «κουβαλητή».
Τη στιγμή που η οικονομική πίεση έχει αυξηθεί σημαντικά, πρόσφατη αμερικανική μελέτη δείχνει ότι οι άνδρες αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες αυτού του τύπου όχι μόνο ως πρακτικό πρόβλημα, αλλά ως αιτία αμφισβήτησης της προσωπικής τους αξίας. Παρότι οι οικονομικές δυσκολίες επηρεάζουν όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου, η συγκεκριμένη έρευνα αναλύει τη σύνδεση της οικονομικής επιτυχίας με την ανδρική ταυτότητα. Για αρκετούς, η οικονομική κατάσταση σχετίζεται άμεσα με την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, τον ρόλο τους στην οικογένεια και την αναγνώρισή τους από την κοινωνία.
Η έρευνα που διεξήχθη από την Talker Research για λογαριασμό της Beyond Finance πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 2.000 ανδρών διαφορετικών ηλικιών στις ΗΠΑ και αποκαλύπτει ότι οι περισσότεροι από τους μίσους «δε νιώθουν άνδρες». Αναλυτικότερα, το 42% των συμμετεχόντων περιέγραψε τα οικονομικά του άθλια, με το 17% εξ αυτών να δηλώνει ότι δε μπορεί να τα βγάλει πέρα, ενώ το 25% μόλις καταφέρνει να επιβιώσει.
Το βάρος του ρόλου του «στυλοβάτη»
Για πολλές γενιές είχε παγιωθεί μια συγκεκριμένη προσδοκία: ο άνδρας οφείλει να εξασφαλίζει οικονομικά την οικογένειά του. Πολλοί συμμετέχοντες δήλωσαν ότι μεγάλωσαν ακούγοντας πως βασική τους υποχρέωση ήταν να λειτουργούν ως ο στυλοβάτης της οικογένειας. Πιο συγκεκριμένα, περίπου τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων (77%) ανέφεραν ότι γαλουχήθηκαν πιστεύοντας ότι ο πρωταρχικός ρόλος ενός άνδρα στην οικογένεια είναι αυτός που φέρνει το εισόδημα, αλλά επτά στους δέκα (70%) δήλωσαν ότι το να ζουν σύμφωνα με αυτό το πρότυπο σήμερα είναι πιο δύσκολο από ό,τι ήταν για τη γενιά των γονιών τους. Οι λόγοι που επικαλούνται σχετίζονται με το κόστος ζωής που αυξάνεται ταχύτερα από τους μισθούς (54%), την έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγασης (43%), την οικονομική αβεβαιότητα (39%) και την αυξανόμενη αστάθεια στην εργασία (35%).
Ψυχική υγεία και οικονομική ανασφάλεια
Οι οικονομικές δυσκολίες δεν επηρεάζουν μόνο το επίπεδο διαβίωσης, αλλά και την ψυχική υγεία. Περισσότερο από το ένα τρίτο των συμμετεχόντων δήλωσε ότι οι οικονομικές ανησυχίες επιβαρύνουν την ψυχική κατάσταση σε καθημερινή βάση. Το φαινόμενο εμφανίζεται εντονότερο στους νεότερους άνδρες, ιδίως στους εκπροσώπους της Γενιάς Ζ, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλά ενοίκια και αβέβαιες επαγγελματικές προοπτικές. Επιπλέον, η έρευνα δείχνει ότι πολλοί άνδρες εκδηλώνουν άγχος, απογοήτευση, αίσθημα αδιεξόδου και ντροπή από χρέη και οικονομικές υποχρεώσεις. Περισσότεροι από τους μισούς (56%) δήλωσαν, μάλιστα, ότι έχουν αποφύγει να αναφέρουν οικονομικές ανησυχίες στο παρελθόν επειδή ένιωθαν ότι ήταν υποχρεωμένοι να έχουν την κατάσταση υπό έλεγχο. Έτσι, εντείνεται το αίσθημα μοναξιάς και απομόνωσης με σοβαρές συνέπειες για την ψυχική υγεία. Καθώς πολλοί ερωτηθέντες θεωρούν ότι η κοινωνία έχει προσδοκίες από τους άνδρες, οι ίδιοι προτιμούν τη σιωπή και δε μοιράζονται τις ανησυχίες τους με οικογένεια, φίλους ή ειδικούς, αφού πιστεύουν πως έχουν αποτύχει.
Μια διαφορετική αντίληψη της επιτυχίας
Από την άλλη, η έρευνα καταγράφει μια σημαντική μετατόπιση. Όταν οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ορίσουν τι σημαίνει επιτυχία στη ζωή, το υψηλό εισόδημα δεν βρέθηκε στις πρώτες θέσεις. Πιο σημαντικά θεωρήθηκαν η καλή ψυχική υγεία, οι ισχυρές ανθρώπινες σχέσεις, η αίσθηση σκοπού, η ισορροπία ανάμεσα στην εργασία και την προσωπική ζωή. Το υψηλό εισόδημα κατέλαβε την ένατη από τις 10 θέσεις, με μόλις 31%. Παρόμοια αλλαγή παρατηρείται και στην έννοια του «κουβαλητή». Πολλοί άνδρες δεν θεωρούν πλέον ότι η προσφορά προς την οικογένεια εξαντλείται στα οικονομικά. Τη συνδέουν με τη συναισθηματική παρουσία, τη φροντίδα, την υποστήριξη και τη συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών.
Εισαγωγική φωτογραφία: Pexels