Ο Τζέιμς Κάμερον πλούτισε χωρίς να προσθέσει στην καριέρα του περισσότερους επαγγελματικούς ρόλους από εκείνον που όλοι γνωρίζουμε.
Για τον Κάμερον, είναι αρκετό να γυρίζει μόνο κινηματογραφικά έργα. Σύμφωνα με το Forbes -το περιοδικό-κοντέρ του πλούτου- η καθαρή του περιουσία εκτιμάται πλέον σε περίπου 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ποσό προέρχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις ταινίες του και τα ποσοστά τους στο παγκόσμιο box office. Η φιλμογραφία του, συνολικά, έχει ξεπεράσει τα 8 δισεκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις, καθιστώντας τον τον πιο εμπορικά επιτυχημένο σκηνοθέτη στην ιστορία του κινηματογράφου.
Σε μια βιομηχανία όπου η μεγάλη περιουσία συνδέεται συχνά με licensing, franchises, πωλήσεις εταιρειών ή επενδύσεις εκτός κινηματογράφου, ο Κάμερον αποτελεί εξαίρεση. Δεν ίδρυσε στούντιο για να τα πουλήσει, δεν έγινε μεγιστάνας της τεχνολογίας, δεν ενδιαφέρθηκε να μπει στη βιομηχανία των media. Ήταν και παραμένει σκηνοθέτης. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την οικονομική του επιτυχία τόσο ιδιότυπη.
Γεννημένος το 1954 στον Καναδά, ο Κάμερον δεν είχε καμία «κινηματογραφική» παρακαταθήκη. Σπούδασε φυσική, εργάστηκε σε άσχετες δουλειές, έμαθε μόνος του τα τεχνικά εργαλεία του σινεμά. Από νωρίς έδειξε ότι δεν τον ενδιέφερε απλώς να αφηγηθεί ιστορίες, αλλά να επεκτείνει τις δυνατότητες της εικόνας. Το “The Terminator” (Ο Εξολοθρευτής, 1984) δεν ήταν μόνο μια box office επιτυχία, ήταν η πρώτη ένδειξη ότι ένας σκηνοθέτης μπορούσε να ταιριάξει το εμπορικό ένστικτο με την τεχνολογία και το προσωπικό ύφος.
Ο “βασιλιάς” του box office
Ακολούθησαν ταινίες όπως τα “Aliens” (1986), “The Abyss” (1989) και Terminator 2: Judgment Day (1991), με τον Κάμερον να χτίζει μια φήμη δημιουργού που δουλεύει στα άκρα: πελώρια budgets, ακραία γυρίσματα, ακραίες σκηνογραφικές απαιτήσεις. Παράλληλα, κάθε ταινία του έσπρωχνε τη βιομηχανία ένα βήμα μπροστά τεχνολογικά. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές από τις καινοτομίες που σήμερα θεωρούνται δεδομένες στα blockbusters ξεκίνησαν ως πειράματα στα δικά του projects.
Το 1997, με τον “Τιτανικό” ο Κάμερον έφτασε σε ένα σημείο καμπής. Η ταινία θεωρήθηκε από πολλούς υπερβολικά ακριβή και επικίνδυνη επένδυση. Το αποτέλεσμα ήταν μια ιστορική εμπορική επιτυχία που άλλαξε τα δεδομένα του παγκόσμιου box office. Ο Κάμερον δεν κέρδισε απλώς χρήματα, κέρδισε διαπραγματευτική ισχύ. Από εκείνο το σημείο και μετά, κάθε του project αντιμετωπιζόταν ως παγκόσμιο γεγονός. Από τον “Τιτανικό” και μετά, ο σκηνοθέτης πληρώνεται με ποσοστά επί των εισπράξεων, όχι απλώς με αμοιβές. Αντί να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία του Τιτανικού με γρήγορες παραγωγές, επέλεξε να αποσυρθεί για χρόνια από τη μυθοπλασία. Ασχολήθηκε με ντοκιμαντέρ, υποθαλάσσιες εξερευνήσεις και την προσωπική του εμμονή με την τεχνολογία και τους ωκεανούς. Το “Deepsea Challenge 3D: Η Κάθοδος στην Τάφρο των Μαριανών” (2014) δεν ήταν απλώς ένα επιστημονικό εγχείρημα, ήταν η απόδειξη ότι ο Κάμερον αντιμετωπίζει τη ζωή του με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει και το σινεμά: ως πρόκληση εξερεύνησης.
Το “Avatar” (2009) σφράγισε οριστικά το οικονομικό αποτύπωμα του Κάμερον. Δεν ήταν απλώς μια επιτυχία, έγινε η πιο εμπορική ταινία όλων των εποχών και δημιούργησε ένα νέο κινηματογραφικό σύμπαν. Το έργο ξεπέρασε τα 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις και, με τις επανεκδόσεις του, διατήρησε για περισσότερα από δέκα χρόνια την κορυφή του παγκόσμιου box office. Οι συνέχειες που ακολούθησαν εδραίωσαν τον Κάμερον ως τον σκηνοθέτη με τη μεγαλύτερη μακροχρόνια επιρροή στα ταμεία των κινηματογράφων παγκοσμίως.
Σε αντίθεση με άλλους δισεκατομμυριούχους σκηνοθέτες -όπως ο Τζορτζ Λούκας, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ή ο Πίτερ Τζάκσον- ο Κάμερον δεν βασίστηκε σε εξαγορές ή παράλληλες δραστηριότητες. Τα έσοδά του προέρχονται κυρίως από ποσοστά επί των εισπράξεων και από μακροχρόνιες συμφωνίες που ανταμείβουν τη δημιουργική επιτυχία. Με άλλα λόγια, πληρώθηκε επειδή τις ταινίες του τις είδε ο κόσμος. Πάρα πολύς κόσμος, σε κάθε γενιά του πλανήτη.
Mia προσωπική ζωή χαμηλών τόνων
O Kάμερον ζει μεταξύ Νέας Ζηλανδίας και ΗΠΑ, έχει υιοθετήσει έναν βιώσιμο τρόπο ζωής και επενδύει χρόνο και χρήμα σε περιβαλλοντικές δράσεις. Δεν επιδεικνύει τον πλούτο του· τον χρησιμοποιεί για να εξασφαλίσει τον χρόνο και την ελευθερία που χρειάζεται για να δημιουργεί με τους δικούς του όρους.
Είναι ο Τζέιμς Κάμερον ένας ακόμη βαρετός δισεκατομμυριούχος; Ένας ακόμη άνθρωπος που η όρεξή του για business είναι μεγαλύτερη από το συνηθισμένο; Σίγουρα όχι. Έφτασε στην κορυφή χωρίς να εγκαταλείψει την ίδια την τέχνη που τον ανέδειξε. Και αυτό, στη σημερινή εποχή, είναι ίσως το πιο σπάνιο επίτευγμα απ’ όλα.
Φωτογραφίες: Getty Images / Ideal Image