Από ένα μικρό μαγαζί με βίδες σε μια παγκόσμια αυτοκρατορία. Ο Ράινχολντ Βουρτ είναι μια ξεχωριστή ιστορία επιχειρηματικότητας.
Η ιστορία της Würth, μια από τις παγκόσμιες εταιρείες κολοσσούς στο χώρο των στερεωτικών υλικών, δεν ξεκινά με ένα μεγάλο όραμα ή μια τεχνολογική επανάσταση. Ένας νεαρός που πιάνει δουλειά στα 14 του χρόνια σε μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση στη μεταπολεμική Γερμανία δεν μπορούσε να φανταστεί το μέλλον. Το επεδίωξε, όμως, με προσήλωση και σκληρή δουλειά 75 ολόκληρων χρόνων.
Ο Ράινχολντ Βουρτ, ο οποίος πριν λίγες ημέρες έκλεισε τα 91 του χρόνια, δεν είχε μπει καν στην εφηβεία όταν κλήθηκε να πιάσει δουλειά στην επιχείρηση του πατέρα του, ένα τοπικό μαγαζί στο Κουντσεσλάου της νότιας Γερμανία, που εμπορευόταν βίδες και εξαρτήματα στερέωσης. Η συγκυρία δεν ήταν ευνοϊκή: Η Γερμανία προσπαθούσε να ξανασταθεί στα πόδια της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Würth δεν μπήκε στη δουλειά ως «διάδοχος», αλλά σαν παιδί που έπρεπε να βοηθήσει τον πατέρα του. Η πρώτη καθοριστική στιγμή ήρθε νωρίς και απότομα. Το 1954, σε ηλικία μόλις 19 ετών, αναγκάστηκε να αναλάβει την εταιρεία μετά τον θάνατο του πατέρα του, Αντολφ. Η επιχείρηση είχε λίγους εργαζόμενους και έναν περιορισμένο κύκλο πελατών. Το ερώτημα δεν ήταν πώς θα μεγαλώσει, αλλά αν θα επιβιώσει.
Η ιστορική διαδρομή
Ο Ράινχολντ δεν προσπάθησε να αλλάξει το προϊόν. Οι βίδες παρέμειναν στο επίκεντρο. Εκείνο που άλλαξε ήταν ο τρόπος που τις πουλούσε. Αντί να περιμένει τον πελάτη, πήγε ο ίδιος στον πελάτη. Έχτισε ένα δίκτυο πωλητών που ταξίδευαν διαρκώς, επισκέπτονταν συνεργεία, εργοστάσια, τεχνίτες. Η πώληση έγινε προσωπική υπόθεση. Αυτό το μοντέλο, δηλαδή η άμεση επαφή με τον επαγγελματία μάστορα, έγινε το θεμέλιο της εταιρείας. Και σε αυτό το σημείο άρχισε η πραγματική διαφοροποίηση. Η Würth δεν ήταν απλώς ένας προμηθευτής υλικών. Στα μάτια των πελατών ήταν αυτός που λύνει ένα πρόβλημα.
Σταδιακά, η εταιρεία άρχισε να επεκτείνεται. Από τις απλές βίδες πέρασε σε μια τεράστια γκάμα προϊόντων: παξιμάδια, εργαλεία, χημικά προϊόντα για συναρμολόγηση, εξοπλισμό συνεργείων. Κάθε νέο προϊόν δεν ήταν μια τυχαία προσθήκη. Ήταν απάντηση σε ανάγκες που εντόπιζαν οι ίδιοι οι πωλητές στο πεδίο. Έτσι χτίστηκε μια λογική «τα παίρνω όλα από έναν προμηθευτή», που έδεσε τους πελάτες με την εταιρεία.
Η γεωγραφική επέκταση ήρθε επίσης βήμα-βήμα. Πρώτα εντός Γερμανίας, μετά στην Ευρώπη και στη συνέχεια παγκοσμίως. Δεν υπήρξε μια απότομη στιγμή που η Würth κατέκτησε τον κόσμο. Υπήρξε μια διαρκής προσθήκη αγορών, μια συνεχής παρουσία σε όλο και περισσότερες χώρες. Κάθε νέα αγορά λειτουργούσε με το ίδιο μοντέλο: τοπική παρουσία, δίκτυο πωλητών, σχέση με τον πελάτη.
Αν υπάρχει κάτι που μοιάζει με οικονομικό άλμα, αυτό έγινε τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Εκεί η εταιρεία άρχισε να αποκτά πραγματικό μέγεθος, επωφελούμενη από την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ακόμη και τότε, όμως, η ανάπτυξη δεν είχε τη μορφή εντυπωσιακής εκτόξευσης.
Ο ίδιος ο Ράινχολντ Βουρτ παρέμεινε στο κέντρο αυτής της πορείας για δεκαετίες. Δεν ήταν ο κλασικός επιχειρηματίας με τον δημόσιο λόγο, την παρουσία σε εκδηλώσεις και γκαλά. Δεν επιδίωξε την προβολή, δεν έγινε πρόσωπο των media, δεν συνδέθηκε με lifestyle. Αντίθετα, διατήρησε μια απόσταση από τη δημόσια ζωή, κάτι που χαρακτηρίζει συνολικά και την οικογένεια.
Στην προσωπική του ζωή, ο Ράινχολντ Βουρτ κράτησε την ίδια διακριτικότητα που χαρακτήρισε και την επιχειρηματική του πορεία. Είναι παντρεμένος με τη σύζυγό του Carmen εδώ και δεκαετίες και απέκτησαν τρία παιδιά. Η οικογένεια παρέμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η επόμενη γενιά έχει ρόλο κυρίως σε εποπτικά όργανα και στη διαχείριση των ιδρυμάτων που ελέγχουν τον όμιλο, χωρίς να εμπλέκεται άμεσα στην καθημερινή διοίκηση, η οποία έχει περάσει σε επαγγελματικά στελέχη.
Το 2024 ο Βουρτ αποφάσισε να αφήσει και τυπικά την προεδρία της εταιρείας, λίγο πριν κλείσει τα 89 του χρόνια. Ήταν μια συμβολική κίνηση: Συμπλήρωσε 75 χρόνια δουλειάς, στα οποία ασχολήθηκε με τα πάντα και έλλειψε σπάνια. Και τώρα ακόμα κρατάει έναν εμβληματικό ρόλο του επίτιμου προέδρου, δίνει συμβουλές, αλλά δεν διοικεί.
Ενας παγκόσμιος ηγέτης
Σήμερα η Würth δεν είναι απλώς μια μεγάλη εταιρεία, αλλά ένας παγκόσμιος οργανισμός με εντυπωσιακά μεγέθη. Ο κύκλος εργασιών της ξεπερνά τα 20,4 δισεκατομμύρια ευρώ στη χρήση του 2024, με λειτουργικά κέρδη που κινούνται κοντά στο 1-1,5 δισ. ευρώ. Ο όμιλος απασχολεί περισσότερους από 85.000 εργαζομένους παγκοσμίως και δραστηριοποιείται σε πάνω από 80 χώρες μέσω ενός δικτύου άνω των 400 εταιρειών. Διαθέτει χιλιάδες σημεία πώλησης και ένα τεράστιο δίκτυο πωλητών στο πεδίο, που αποτελεί τη “ραχοκοκαλιά” του μοντέλου του. Δεν λειτουργεί ως κλασικός βιομηχανικός όμιλος με λίγα μεγάλα εργοστάσια, αλλά ως πολυκεντρικό δίκτυο παραγωγής, logistics και διανομής, με δεκάδες μονάδες σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική.
Η εταιρεία δεν πέρασε ποτέ στη λογική της χρηματιστηριακής πίεσης. Ο έλεγχος διατηρήθηκε μέσω της οικογένειας και αργότερα μέσω ιδρυμάτων, εξασφαλίζοντας ότι η στρατηγική δεν θα καθορίζεται από βραχυπρόθεσμες αποδόσεις. Η Würth δεν άλλαζε κατεύθυνση ανάλογα με τις τάσεις. Δεν κυνηγούσε την αγορά, αλλά επέκτεινε σταθερά αυτό που ήδη ήξερε να κάνει καλά.
Εισαγωγική φωτογραφία: Reinhold Würth, ©tm Studios, Mario Heinritz/news.wuerth.com