Τα πράγματα, όσο περνούν οι εβδομάδες, γίνονται όλο και πιο δραματικά αλλά εξίσου ξεκάθαρα για τη χώρα και τους νέους κυβερνήτες της. Και όταν λέμε κυβερνήτες δεν εννοούμε μόνο τον πρωθυπουργό, αλλά και τους δεκάδες υπουργούς, τα στελέχη, τις συνιστώσες και… δεν ξέρω γω ποιοι άλλοι τελικά αποφασίζουν ή νομίζουν ότι πρέπει να αποφασίζουν για όλους εμάς
Τα λεφτά τέλειωσαν, η χώρα βρίσκεται σχεδόν σε στάση πληρωμών και για να πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι στραγγίζεται ολόκληρο το κράτος μέχρι τελευταίο ευρώ. Κι αυτό, όμως, τελειώνει σε λίγες μέρες, άντε να βρεθούν μισθοί και συντάξεις μέχρι τον Ιούνιο.
Ο Σόιμπλε, όπως διαβάζετε σήμερα, επανέφερε τη… φιλική πρόταση-συμβουλή του στον Βαρουφάκη, παρόμοια με εκείνη που είχε κάνει και στον τότε υπουργό Οικονομίας Βενιζέλο: Φύγετε από την Ευρωζώνη, σας κλειδώνουμε την ισοτιμία της δραχμής με το ευρώ για να μην καταρρεύσετε, σας κλειδώνουμε και το χρέος κάπου στο σημερινό ύψος για να μας πληρώνετε και κάτι, άντε… επειδή σας αγαπάμε σας δίνουμε και μερικά δισ. ευρώ για οδοιπορικά να βγείτε στον δρόμο (ή στο πεζοδρόμιο;) και καλή τύχη…
Τι περιμένει, λοιπόν, ο Τσίπρας, που ως φαίνεται γνωρίζει καλά τα σχέδια του Σόιμπλε αλλά και τη δυστυχία που θα έρθει στην Ελλάδα αν φύγουμε από το ευρώ, και δεν υπογράφει μια συμφωνία; Σημασία έχει τι θα πει η Ζωή, ο Πάνος, οι «53» και μια κυρία βουλευτής που κάνει το μαλλί της σαν πτηνό ή πώς… θα τους μαδήσει ο ελληνικός λαός όταν θα χρεοκοπήσουμε κανονικά; Τι θα πει στη γιαγιά ο Βαρουφάκης που τώρα κάνει τον αντιστασιακό και λέει «δεν υπογράφω μια συμφωνία που δεν βγαίνει» όταν εκείνη θα στηθεί στην ουρά για να πάρει τη σύνταξή της και σύνταξη δεν θα βλέπει; Θα της γράφει από το Τέξας ή θα μοιραστεί τις καταθέσεις της οικογένειας Στράτου που μπορεί και να βρίσκονται (δεκαετίες τώρα) στο εξωτερικό;
Επειδή, λοιπόν, όλα αυτά τα ξέρει πολύ καλά ως φαίνεται ο πρωθυπουργός και όσο καθυστερεί τόσο κοντοζυγώνει το κακό, και επειδή ο ίδιος δεν θέλει να γραφτεί στην Ιστορία ως ένας από τους πρωθυπουργούς που χρεοκόπησαν τη χώρα, καλό είναι να τελειώνει. Οι τρεις προκάτοχοί του το σκέφτηκαν πιο έξυπνα. Από τη μια ο Κώστας Καραμανλής την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια και δεν χρεώθηκε ούτε χρεοκοπία ούτε μνημόνια και από την άλλη ο ΓΑΠ αλλά και ο Σαμαράς προτίμησαν τα μνημόνια από τη χρεοκοπία. Αυτός τι θέλει να γίνει, ένας από τους λίγους πρωθυπουργούς που χρεοκόπησαν την Ελλάδα; Αντέχει να τον γράψει έτσι η Ιστορία;
Ας υπογράψει, λοιπόν, τη συμφωνία και όποιος δεν θέλει ας πάει σπίτι του, στην Κουμουνδούρου ή όπου αλλού επιθυμεί. Αλλιώς ας φύγει ο ίδιος και ας αφήσει να χρεοκοπήσουν την Ελλάδα η Ζωή, ο Βαρουφάκης, ο Παναγιώτης με τα BRICS, τους Ρώσους, τους Κινέζους και τα παραμύθια της Χαλιμάς. Ελεος πια με το φρενοκομείο!