Η σχέση Εταίρων – Ελλάδος μοιάζει λίγο με τη σχέση Φροντιστηρίου-Μαθητή.
Η Ελλάδα ήταν ένας κακός μαθητής που σταδιακά βελτιώθηκε. Άρχισε να παρακολουθεί με συνέπεια τα μαθήματά του και να κρατά σημειώσεις. Στη συνέχεια έγινε ένας καλός, επιμελής μαθητής που πέρναγε τη βάση.
Η εντατικοποίηση του φροντιστηρίου όμως την έκανε «φυτό». Με ευθύνη του καθηγητή έβλεπε πια μόνο αριθμούς και πετύχαινε στόχους.
Ένας από αυτούς τους στόχους ήταν αυτός του Πρωτογενούς Πλεονάσματος. Είναι αλήθεια πως πρόκειται για ανεπανάληπτη επιτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης. Και σε κάθε περίπτωση εξόχως δύσκολη.
Η εμμονή όμως των εταίρων για ακόμη μεγαλύτερα αποτελέσματα, ομολογουμένως, δεν έδωσε χώρο στην απελθούσα κυβέρνηση να τα ρευστοποιήσει στην κοινωνία.
Ένα από τα κρυφά χαρτιά της κυβέρνησης με άλλα λόγια θα πρέπει να θεωρείται η μείωση του στόχου για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από το 4.5% στο 3%.
Ήδη πολλοί αναλυτές από όλες τις πλευρές θεωρούν «εξωπραγματικό» τον στόχο του 4,5% ενώ μια ενδεχόμενη μείωση θα ανακουφίσει την κυβέρνηση.
Και σίγουρα κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια πολιτική διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους και όχι με την Τρόικα.
Για να το πετύχει θα πρέπει, βέβαια, να είναι άριστη στις υπόλοιπες εξετάσεις.
Τα δύσκολα μαθήματα μόλις άρχισαν.