Eβδομήντα χρόνια πέρασαν από τότε που η Γερμανία ηττήθηκε στον Β’ ΠΠ. Τώρα, η κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ δείχνει πως θέλει να αναλάβει έναν παγκόσμια ηγετικό ρόλο στην ανάληψη της διαχείρισης των παγκόσμιων κρίσεων, χωρίς τον φόβο… πρόκλησης συμμάχων όπως οι ΗΠΑ.
Με το προσφυγικό να έχει επηρεάσει την πολιτική κινητικότητα, η Μέρκελ ανέφερε την Τετάρτη πως η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μία πιο δυναμική εξωτερική πολιτική, με μεγαλύτερη έμφαση στο να δώσει τέλος στον εμφύλιο της Συρίας, ο οποίος έχει εκδιώξει εκατομμύρια προσφύγων. Εκτός του ότι η Μέρκελ θέλει τη συνδρομή χωρών όπως η Τουρκία, η Ρωσία και το Ιράν, η ίδια ανέφερε πως είναι έτοιμη να κάνει διάλογο με τον Bashar al-Assad. Πρόκειται για την πρώτη ηγέτη δυτικής χώρας που το κάνει.
Η ισχυρή θέση της Μέρκελ ως καγκελάριος της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης και αυτή του ΥΠΟΙΚ της, Wolfgang Schaeuble, είχε χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος, αλλά άλλαξε ρότα, επικεντρωνόμενη προς το προσφυγικό πρόβλημα.
Η Μέρκελ θα μιλήσει από το πόντιουμ των Ηνωμένων Εθνών την Παρασκευή στη Νέα Υόρκη. Έχοντας ήδη πρωτοστατήσει στις διαπραγματεύσεις για το ουκρανικό θέμα, η Μέρκελ μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει ως «χαρτί» το γεγονός πως έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά του Ιράν και τις προσπάθειες για την αναστροφή του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής.
Αν και η καγκελάριος πολλές φορές οδηγείται από την εσωτερική πολιτική της γερμανικής ομοσπονδίας, έχει παραμείνει σταθερή όσον αφορά στη κριτική της ενάντια στα βιομηχανικά λόμπι της χώρας της το 2014, ασκώντας πίεση και τελικά κερδίζοντας σε ό,τι αφορά την άποψη πως η πολιτική υπερκεράζει των επιχειρηματικών εσόδων, στο θέμα της Κριμαίας.
Ο στόχος της κυρίας Μέρκελ είναι να προασπιστεί του Ευρωπαϊκού ιδεώδους του νόμου, της τάξης και της δημοκρατίας, και να επεκτείνει τις εξαγωγικές προσπάθειες της χώρας τη στιγμή που υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός από την Κίνα.
Με τους Γερμανούς πολίτες να μην έχουν καταλάβει ακόμη τον ρόλο τους στην παγκόσμια πολιτική, οι παγκόσμιες δυνάμεις θέτουν το ζήτημα πως η Γερμανία πρέπει «να αναλάβει το ρόλο της και να αφήσει ασπροπρόσωπη τη ν Ευρώπη των χρόνων της κρίσης».
Η Μέρκελ γνωρίζει πολύ καλά πως το «παιχνίδι» με τους Πούτιν, Ερντογάν και Άσαντ έχει πολλά ρίσκα και μπορεί να προκαλέσει και διπλωματικές υποχωρήσεις. Αλλά μία τέτοια διπλωματική κίνηση είναι τεράστιας σημασίας για την Ευρώπη.