Έχει καταντήσει πλέον κουραστικό να ακούμε ειδήσεις και κατά ριπάς κουτσομπολιά., ότι η τάδε σεξοβόμβα “μαγνήτισε” με τα κάλλη της τον δείνα μεγαλοεπιχειρηματία, εφοπλιστή και γενικώς τον κάθε μεσόκοπο που το φυσάει το παραδάκι και που είναι έτοιμος να στρώσει στα πόδια της διαμάντια.
Τελευταίο και σοβαρό “χτύπημα” για τους θαυμαστές του “ωραίου φύλου”, η κατάκτηση της Μπελούτσι από τον μεσήλικα, μυστακοφόρο Αζέρο, πλην ζάμπλουτο Τελμάν Ισμαήλοφ. Δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να ψάξουμε τα κίνητρα της κας Μπελούτσι που από την αγκαλιά του άστατου Κασέλ, μεταπήδησε στο πλευρό του Ισμαήλοφ. Στο κάτω κάτω, πέραν από την απίστευτη οικονομική άνεση που μπορεί να της προσφέρει (αν και η Ιταλίδα σταρ δεν πεινούσε ακριβώς προτού τον γνωρίσει), μπορεί να της προσφέρει και μια άνεση άλλου είδους, πολυτιμότερη για κάποιες γυναίκες από κάθε πλούτο: την ασφάλεια ότι βρίσκεται δίπλα σε έναν άνδρα πολύ πιο άσχημο από την ίδια και που την κοιτά στα μάτια, παρά το κεφαλοκλείδωμα που κινδυνεύει να πάθει λόγω των 2-3 κεφαλιών που υπολείπεται σε ύψος. Για να μην ξεχάσουμε και το κύρος που, από καταβολής… χρήματος, προσφέρει ο πλούτος σε κάποιον που μπορεί να μη διαθέτει απολύτως τίποτε άλλο. (Χωρίς να αναφερόμαστε στον Ισμαήλοφ, τον οποίον στο κάτω κάτω δεν γνωρίζουμε…)
Αυτά προς επίρρωσιν – ψυχολογική και ηθική – κάποιων εδώδιμων (και όχι εγχώριων αφού πέφτουν σαν ώριμα φρούτα) πλούσιων επιχειρηματιών που ζηλεύουν την τύχη του Ρωσοαζέρου μεγιστάνα των εργοστασίων, των ακινήτων, των ποδοσφαιρικών ομάδων κ.ο.κ., ο οποίος, αν και ήδη πλούσιος χάριν στον μπαμπά του, έγινε μέγας και πολύς μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όπως πολλοί ολιγάρχες και που τελευταία έχει μπει στο στόχαστρο του “πατερούλη” Πούτιν για πιθανές οικονομικές ατασθαλίες.
Εάν υποτεθεί λοιπόν ότι τα παραπάνω αγγίζουν την αλήθεια, το να είναι κανείς και πλούσιος KAI άσχημος, αποτελεί μάλλον προσόν, παρά default για πολλές πανέμορφες υπάρξεις που ψάχνουν για ένα διπλά ασφαλές (συναισθηματικό και… επενδυτικό) καταφύγιο.
X.Ρ.