Την ατυχία του να έχει γεννηθεί κανείς μια εικοσαετία πριν από μια περίοδο υψηλής ανεργίας, αναλύει ο αρθρογράφος του Bloomberg, Peter R. Orszag. Όπως αναφέρει, το τυχαίο αυτό γεγονός επηρεάζει φυσικά το εισόδημά σου όταν εισέρχεται στην αγορά εργασίας, αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Αντιθέτως, μπορεί να κρατήσει το εισόδημά σου σε σχετικά χαμηλά επίπεδα και να επηρεάσει αρνητικά την υγεία και την ευημερία σου για μια ολόκληρη ζωή!
Υπάρχουν πολλές έρευνες που έχουν μελετήσει τις επιπτώσεις στο εισόδημα. Μια τυπική εκτίμηση από μια έρευνα του 2010 αναφέρει πως κάθε ποσοστιαία μονάδα στα επίπεδα ανεργίας κατά τη διάρκεια του έτους από τότε που κάποιος εισέρχεται στην αγορά εργασίας, μειώνει το εισόδημά του κατά 6% με 7% κατά μέσο όρο. Η μείωση αυτή επιμένει, αν και σταδιακά μειώνεται κάπως με την πάροδο των ετών. Ακόμα και μετά από 15 χρόνια, ο μισθός είναι 2,5% χαμηλότερος για κάθε μια ποσοστιαία μονάδα αύξησης της ανεργίας που συντελέστηκε την εποχή που πήρε το πτυχίο του/της από το πανεπιστήμιο.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ ανθρώπων της ίδιας γενιάς. Για παράδειγμα, μπορούμε να συγκρίνουμε έναν άνθρωπο που γεννήθηκε το 1988 και αποφοίτησε το 2010, όταν η ανεργία βρισκόταν στο 9,6%, με έναν άνθρωπο γεννημένο το 1984, που αποφοίτησε το 2006 με την ανεργία στο 4,6%. Ο άτυχος ή η άτυχη που γεννήθηκαν το 1988 είχαν μισθό χαμηλότερο 30%-35% , εάν προσλαμβάνονταν αμέσως μετά την αποφοίτησή τους. Και στη μελλοντική επανασύνδεση με τους συναποφοίτους μετά 15 χρόνια, οι απόφοιτοι του 2010 αναμένεται να έχουν κερδίσει 12,5% λιγότερα από τους αποφοίτους του 2006.
Οσοι και όσες τελειώνουν το πανεπιστήμιο σε μία ασθενική αγορά εργασίας αποδεικνύεται στην πορεία ότι είναι λιγότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους απ’ ό,τι όσοι αποφοίτησαν σε χρονιές με δυναμική αγορά εργασίας. Τα αποτελέσματα αυτά προέκυψαν από νέα έρευνα σε διάρκεια πενήντα ετών που εκπόνησαν για την Ευρώπη οι οικονομολόγοι David Cutler και Wei Huang του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και η Adriana Lleras-Muney του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί τείνουν να είναι παχύσαρκοι και να καπνίζουν.
Υπάρχουν όμως και επιμέρους διαφοροποιήσεις. Οσοι είναι σχετικά υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου υποφέρουν λιγότερο. Για όσους δεν έχουν λάβει οργανωμένη εκπαίδευση η είσοδός τους στην αγορά εργασίας σε μία χρονιά με ανεργία 5 μονάδες υψηλότερη από το συνηθισμένο αυξάνει τις πιθανότητες να γίνουν καπνιστές 2,5%- 5,5%, ενώ όσοι έχουν παρακολουθήσει πανεπιστημιακή εκπαίδευση τριών ετών έχουν πιθανότητες κάτω του 1%. Με άλλα λόγια, οι δύσκολες εποχές σήμερα αυξάνουν τις πιθανότητες καπνίσματος αύριο μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων, αλλά σε βαθμό μικρότερο για όσους έχουν καλύτερη μόρφωση και υψηλότερα έσοδα. Κάποιες παλιότερες έρευνες υποστήριζαν ότι οι άνθρωποι σε περιόδους ύφεσης έχουν την τάση να είναι πιο υγιείς κι αυτό επειδή οδηγούν λιγότερο, επειδή δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν αλκοόλ ή γιατί η ποιότητα στελέχωσης των υπηρεσιών υγείας αναβαθμίζεται. Η ομάδα του Cutler όμως διαπιστώνει μια πιο βαθιά σχέση μεταξύ ύφεσης και υγείας: ότι οι κακουχίες οδηγούν σε χειρότερη υγεία κι αυτό γιατί δείχνει τη σύνδεση μεταξύ των τρεχουσών οικονομικών συνθηκών και της υγείας μελλοντικά.
Στη συνέχεια, οι οικονομολόγοι συνέδεσαν τα εισοδήματα ή την εκπαίδευση με την υγεία, συμπεριλαμβανομένου του προσδόκιμου ζωής. Συνολικά σε όλες τις χώρες και εντός κάθε μίας από αυτές οι μορφωμένοι και υψηλότερα αμειβόμενοι άνθρωποι ζουν καλύτερα και απολαμβάνουν ποιοτικότερη υγεία από τους λιγότερο μορφωμένους και χαμηλότερα αμειβόμενους. Έτσι, όπως συνιστά η έρευνα, πρέπει κανείς να επιδιώκει τη μόρφωση καθώς όχι μόνο σε βοηθά να αυξάνεις τα εισοδήματα σου, αλλά προστατεύει και την υγεία από τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της αυξημένης ανεργίας.