Τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια και η αγορά ομολόγων από ορισμένες προηγμένες οικονομίες μπορεί να έχουν βελτιώσει ορισμένους δείκτες των κεντρικών τραπεζών , ωστόσο το γεγονός αυτό μπορεί να επιφέρει σοβαρούς κινδύνους σε άλλους τομείς του χρηματοπιστωτικού συστήματος
σύμφωνα με τελευταία έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Στην τελευταία Έκθεση Παγκόσμιας Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναλύει τις επιπτώσεις των κεντρικών πολιτικών τράπεζας για τις τράπεζες και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα από την παγκόσμια κρίση.
«Οι κεντρικές τράπεζες έχουν λάβει τολμηρά μέτρα πολιτικής που μείωσαν τα τρωτά σημεία του τραπεζικού τομέα και σταθεροποιήθηκαν ορισμένες αγορές, όπως η διατραπεζική και η υποθήκη των αγορών κινητών αξιών. Αλλά οι πολιτικές μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες που θα μπορούσαν να θέσουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε κίνδυνο», τονίζεται στην έκθεση.
Στα ρίσκα που εντοπίζει το ΔΝΤ περιλαμβάνεται ο υψηλότερος πιστωτικός κίνδυνος, οι καθυστερήσεις στην εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών καθώς και οι δυσκολίες στην επανέναρξη του δανεισμού μεταξύ των ιδιωτικών τραπεζικών ιδρυμάτων.
Η έκθεση επισημαίνει πως οι κίνδυνοι στη χρηματοοικονομική σταθερότητα ενδεχομένως να μετατοπίζονται σε άλλα μέρη του χρηματοοικονομικού συστήματος, όπως τα hedge funds, τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με το ΔΝΤ τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια ενθαρρύνουν τις εταιρείες αυτές να αναλαμβάνουν ριψοκίνδυνες επενδύσεις καθώς αναζητούν υψηλότερες αποδόσεις.
Κατά το ΔΝΤ οι πολιτικές των κεντρικών τραπεζών πρέπει να συνεχίσουν να παράσχουν στήριξη στην οικονομία και στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα μέχρι να παγιωθεί η ανάκαμψη.
Στην έκθεση σημειώνεται ότι η απαγόρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαπραγμάτευση ορισμένων συμβολαίων αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου (CDS) ενδέχεται να προκαλεί την αποσταθεροποίηση αντί την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγόρευσε στους επενδυτές να αγοράζουν ή να πουλάνε CDS κρατικών ομολόγων εκτός και αν ο στόχος τους είναι να προστατευτούν έναντι των ενδεχόμενων ζημιών από μια στάση πληρωμών.
Είναι μία “κίνηση προς τη λάθος κατεύθυνση”, τονίζει το ΔΝΤ στην έκθεσή του.