Τα νέα απογοητευτικά νούμερα σχετικά με την ανάπτυξη την κινεζικής οικονομίας δεν αποτελούν το τέλος του κόσμου, γράφει ο Economist στο νέο τεύχος του.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Economist, τα νέα νούμερα που δείχνουν ότι η οικονομία της Κίνας αναπτύχθηκε με ρυθμούς 7,7% στο πρώτο τρίμηνο αυτού του χρόνου, δεν ξεκαθαρίζουν το τοπίο όσο χρειάζεται.
Αυτό διότι η αγορά εργασίας παραμένει ακόμα καλή. “Υπάρχει 1,1 θέση εργασίας για κάθε υποψήφιο”, λέει ο Ζάνγκ Ζιγουέι, αναλυτής της Nomura, το υψηλότερο ποσοστό από το 2001 (όταν και άρχισαν να τηρούνται αρχεία).
Εν τω μεταξύ, οι πιστώσεις εμφανίζονται απίστευτα χαλαρές: η ευρεία ροή της χρηματοδότησης προς την οικονομία της Κίνας (συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών δανείων, των εταιρικών δανείων και εταιρικών ομολόγων μεταξύ άλλων) έκανε μηνιαίο ρεκόρ τον Ιανουάριο, ενώ στη συνέχεια, το Μάρτιο, ισοφαρίστε το ρεκόρ αυτό.
Όπως σημειώνει ο Economist, η σχέση του “τριγώνου” πιστώσεις-ανάπτυξη-θέσεις εργασίας απαιτεί χρόνο για να παγιωθεί και δεν μπορεί να φτιαχτεί από την μία στιγμή στην άλλη. Απαιτείται χρόνος για να μεταφραστεί μια απογοητευτική ανάπτυξη σε “αδύναμη” απασχόληση. Παρομοίως λοιπόν, οι χαλαρές πιστώσεις μετατρέπονται σε γρήγορη ανάπτυξη μετά από μία καθυστέρηση (έως και εννέα μήνες, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις).
Η καθυστερημένη ανάπτυξη της οικονομίας μπορεί επίσης να οφείλεται και στην αλλαγή σκυτάλης στο τιμόνι της χώρας από τον Χί Ζινπίνκ, καθώς ο πρόεδρος της Κίνας ακολουθεί μια στρατηγική λιτότητας. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (NBS), τα έσοδα από τα μεγάλα εστιατόρια μειώθηκαν (από έτος σε έτος) τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο, για πρώτη φορά από το 1978. Αυστηρότερα εμπόδια στην κερδοσκοπία των ακινήτων, συμπεριλαμβανομένης και της αναβίωσης του φορολογικού συντελεστή 20% των εισοδημάτων κεφαλαίου, έχουν επιβραδύνει επίσης την κατασκευή.
Αυτές οι αλλαγές στη σύνθεση των δαπανών της Κίνας αντικατοπτρίζονται από τις αλλαγές στη σύνθεση της παραγωγής. Οι υπηρεσίες συνέβαλαν περισσότερο στο ΑΕΠ από τη βιομηχανία για τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο. Ο τομέας (που περιλαμβάνει μεταφορές, χονδρικό εμπόριο, λιανικό εμπόριο, τη χρηματοδότηση και την ιδιοκτησία) παραμένει ασυνήθιστα υπανάπτυκτος για μια χώρα με το επίπεδο της κινεζικής ευημερίας. Αλλά αυτό το έτος οι υπηρεσίες μπορούν να γίνουν το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας.
Πάντως, το οικονομικό μέλλον της Κίνας συνόψισε στην ομιλία του, όταν ανέλαβε, ο πρωθυπουργός Λί Κικουάνγκ λέγοντας πως “η οικονομία θα πρέπει να ανέβει λόφους και κορυφογραμμές”. Με άλλα λόγια, ο δρόμος προς την ανάπτυξη είναι γεμάτος λακκούβες, καταλήγει ο Economist.