Πριν την έναρξη της γενικευμένης ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022, η Κοστιαντίνιβκα (κεντρικό σημείο της «ζώνης του φρουρίων» των Ουκρανών στα ανατολικά) ήταν περισσότερο γνωστή ως μια πόλη περίπου 66.000 κατοίκων με ανθηρή βιομηχανία υαλουργίας, στρατηγική θέση στη διασταύρωση δύο μεγάλων αυτοκινητοδρόμων και έναν πολυσύχναστο σιδηροδρομικό κόμβο.
Από τα γεγονότα του 2014 και μετά, ξεκίνησε να αποτελεί σημαντικό σταυροδρόμι για την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, καθώς οι κοντινές πόλεις Τορέτσκ και Χορλίβκα βρίσκονταν στη γραμμή επαφής με τις, υποστηριζόμενες από τη Ρωσία, κατοχικές δυνάμεις.
Στα πρώτα χρόνια της ρωσικής εισβολής, η πόλη απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την Ουκρανία, καθώς μαίνονταν οι εξαντλητικές μάχες φθοράς στο γειτονικό Μπαχμούτ. Κατά τη διάρκεια του 2024, η γραμμή του μετώπου πλησίασε επικίνδυνα από δύο πλευρές, αφού οι ρωσικές δυνάμεις προωθήθηκαν στο Τορέτσκ στα νοτιοανατολικά και στο Τσάσιβ Γιαρ στα βορειοανατολικά, με τις αστικές μάχες να είναι σκληρές.
Σε όλο αυτό το διάστημα, η Κοστιαντινίβκα και οι κάτοικοί της συνέχισαν μια ολοένα και πιο επικίνδυνη καθημερινότητα, με ένα πρατήριο καυσίμων στην είσοδο της πόλης να μετατρέπεται σε θρυλικό σημείο συνάντησης για στρατιώτες, εθελοντές και δημοσιογράφους.
Σταδιακή επιδείνωση περιμετρικά από το 2025
Το 2025, η κατάσταση άρχισε σταδιακά να επιδεινώνεται, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν την κατάληψη του Τορέτσκ και πέρασαν το κανάλι Σιβέρσκι Ντονέτς – Ντονμπάς ανατολικά της Κοστιαντινίβκα, το οποίο για χρόνια αποτελούσε ευνοϊκή φυσική αμυντική γραμμή για την Ουκρανία. Την ίδια στιγμή, οι σφοδρές μάχες σε άλλα σημεία του μετώπου οδήγησαν την ουκρανική διοίκηση να δώσει χαμηλότερη προτεραιότητα στην Κοστιαντινίβκα, μεταφέροντας επίλεκτες ομάδεςγ ια να αντιμετωπίσουν τη ρωσική επίθεση στην Ντομπροπίλια, δυτικά της πόλης.
Όπως συνέβη και στο Ποκρόφσκ, το 2025 χαρακτηρίστηκε από δραματική επιδείνωση των ουκρανικών γραμμών ανεφοδιασμού στο μέτωπο, κυρίως εξαιτίας της επίλεκτης ρωσικής μονάδας drones Rubicon, που αναπτύχθηκε στην περιοχή. Έτσι, τα πρώτα FPV drones με καθοδήγηση μέσω οπτικής ίνας άρχισαν να πετούν μέσα στην πόλη — μια εικόνα που σύντομα έγινε γνώριμη σε ολόκληρη τη γραμμή του μετώπου.
Ως το τέλος της χρονιάς, η κατάσταση στον ανεφοδιασμό συνέχισε να χειροτερεύει και μέχρι τον χειμώνα, όπως ανέφεραν στρατιώτες που πολεμούσαν στην περιοχή, σχεδόν κανένα όχημα και ελάχιστα μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους (UGV) μπορούσαν να μπουν ή να βγουν από την πόλη χωρίς να χτυπηθούν.
Σε εκείνο το σημείο, το ουκρανικό πεζικό εξακολουθούσε να κρατά θέσεις στα ανατολικά και νότια περίχωρα της πόλης, όμως – όπως και σε άλλα «καυτά» σημεία του μετώπου – πολλές από αυτές οι θέσεις είχαν απομονωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η τύχη τους έμοιαζε σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Οι εναλλαγές στρατιωτών με οχήματα είχαν καταστεί αδύνατες, όπως και η απομάκρυνση τραυματιών, ενώ ακόμη και τα βαρέα βομβαρδιστικά drones που χρησιμοποιούσε η Ουκρανία για τον ανεφοδιασμό των στρατιωτών στην πρώτη γραμμή αναχαιτίζονταν όλο και συχνότερα από τις ομάδες Rubicon.
Κρανίου τόπος – Την κατακτήσαμε, λέει το Κρεμλίνο, διαψεύδει το Κίεβο
Σήμερα, η Κοστιαντίνιβκα έχει μετατραπεί σε κρανίου τόπο, με – μόλις και μετά βίας 2.000 ηρωικούς κατοίκους – γεμάτη κρατήρες από εκρήξεις και ερείπια που καπνίζουν, ισοπεδωμένη από επιθέσεις με drones, πυροβολικό και, τις τελευταίες εβδομάδες, από τις καταστροφικές ρωσικές κατευθυνόμενες βόμβες ολίσθησης (glide bombs).
Οι ρωσικές δυνάμεις είναι αποφασισμένες τους τελευταίους μήνες να καταλάβουν την πόλη, η οποία αποτελεί κρίσιμο τμήμα της λεγόμενης «ζώνης των φρουρίων» (fortress belt), της βασικής ουκρανικής αμυντικής γραμμής στην ανατολική περιφέρεια του Ντονέτσκ.
Διαβάστε περισσότερα στο Protothema.gr