Μπορεί οι μάχες που εξελίσσονται τις τελευταίες εβδομάδες στην Υεμνένη και οι επιθέσεις των Χούθι στη Σαουδική Αραβία, να μην έχουν την ίδια διεθνή απήχηση που είχαν οι εχθροπραξίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν, ωστόσο το μέτωπο που έχει ανοίξει σε εκείνο το σημείο της Μέσης Ανατολής, είναι ιδιαίατερα αιματηρό και απρόβλεπτο ως προς την εξέλιξή του.
Τα πλήγματα των Χούθι στο Ριάντ και η στοχοποίηση πολιτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων αεροδρομίων, που έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 12 ανθρώπους και έχει προκαλέσει τον τραυματισμό εκατοντάδων, έχουν ως αποτέλεσμα να τίθενται πλέον υπό αμφισβήτηση οι «κόκκινες γραμμές» που μέχρι πρότινος καθόριζαν τα όρια της στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η συνέχιση των επιθέσεων από την φιλοϊρανική οργάνωση αποτελεί ένα εξαιρετικά επικίνδυνο στοίχημα για εκείνη, το οποίο δεν εξυπηρετεί τα ίδια τα συμφέροντά της. Και παρότι γνωρίζουν ότι τα αντίποινα μπορεί να είναι σφοδρά, εξακολουθούν να πλήττουν τη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο της στρατηγικής της Τεχεράνης για αύξηση της έντασης ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Με δεδομένη την τάση περαιτέρω κλιμάκωσης, διαμορφώνονται δύο βασικά σενάρια για τη συνέχεια: μια ευρείας κλίμακας περιφερειακή στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Χούθι ή ένας παρατεταμένος πόλεμος φθοράς, χωρίς σαφή και ξεκάθαρο νικητή.
Πρώτο σενάριο: Ενιαίο περιφερειακό μέτωπο κατά των Χούθι
Απέναντι στην κλιμάκωση των επιθέσεων, η Σαουδική Αραβία επιχειρεί να εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη δυνατή διεθνή υποστήριξη, ενισχύοντας παράλληλα τις περιφερειακές και διεθνείς συμμαχίες της.
Στόχος του Ριάντ είναι η συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου που θα μπορεί να αντιμετωπίσει τους Χούθι, οι οποίοι θεωρούνται πλέον απειλή για την ευρύτερη ασφάλεια της Μέσης Ανατολής.
Η σαουδαραβική ηγεσία αναμένεται να στραφεί πρωτίστως προς τις γειτονικές χώρες του Κόλπου, οι οποίες επίσης επηρεάζονται από τις συγκρούσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, ενισχύεται η κοινή αντίληψη ότι ο κίνδυνος δεν αφορά αποκλειστικά τη Σαουδική Αραβία, αλλά το σύνολο των κρατών της περιοχής.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι χώρες του Κόλπου, ενδεχομένως με εξαίρεση το Ομάν, εκτιμάται ότι θα υποστηρίξουν το Ριάντ, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Ο ρόλος της Τουρκίας και του Πακιστάν – Η συμφωνία της Μέκκας
Σημαντικό ρόλο σε μια ενδεχόμενη περιφερειακή συμμαχία θα μπορούσαν να διαδραματίσουν η Τουρκία και το Πακιστάν, οι οποίες έχουν υπογράψει με τη Σαουδική Αραβία αμυντική συμφωνία γνωστή ως «Σύμφωνο της Μέκκας».
Η συμφωνία αναμένεται να επικυρωθεί από το τουρκικό κοινοβούλιο μέσα στις επόμενες ημέρες, ανοίγοντας τον δρόμο για ενδεχόμενη ανάπτυξη τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων προς υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας.
Την ίδια ώρα, η έμμεση εμπλοκή τόσο της Τουρκίας όσο και του Πακιστάν, μέσω υλικοτεχνικής υποστήριξης και παροχής πληροφοριών, εκτιμάται ότι βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Στο τραπέζι βρίσκεται και το ενδεχόμενο αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης. στόσο, μια τέτοια εξέλιξη θεωρείται λιγότερο πιθανή πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η εμπλοκή της Ουάσινγκτον σε νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή παραμένει αντιδημοφιλής μεταξύ των Αμερικανών ψηφοφόρων.
Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr