Η ΕΕ αντιμετωπίζει τεράστια κοινωνικά προβλήματα αναφέρει άρθρο των Zsolt Darvas και Guntram B. Wolff του Ινστιτούτου Bruegel. Πάνω από έξι εκατομμύρια θέσεις εργασίας χάθηκαν την πενταετία 2008 – 2013 και σημειώθηκε αύξηση των δεικτών φτώχειας.
Η δημοσιονομική εξυγίανση όντως επιχείρησε να παράσχει κοινωνική προστασία από τις περικοπές των δαπανών, όμως η κατανομή του κόστους τη προσαρμογής μοιράστηκε ανισομερώς μεταξύ νεότερων και μεγαλύτερων. Προφανές είναι ένα ολοένα και αυξανόμενο χάσμα γενεών εις βάρος πάντα των νέων.
Η αποτελεσματικότητα των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στην ΕΕ ποικίλει έντονα. Οι χώρες με μεγαλύτερη ανισότητα έτειναν να έχουν μεγαλύτερο δανεισμό πριν από την κρίση, με αποτέλεσμα να σημειώνουν πιο υποτονική αύξηση της κατανάλωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Το υψηλό ιδιωτικό χρέος, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, η φτώχεια και η περιορισμένη πρόσβαση στην εκπαίδευση υποσκάπτουν την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, καθώς και την πολιτική και κοινωνική σταθερότητα.
Οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τρεις βασικές προκλήσεις: α) η αντιμετώπιση της ανεργίας και της φτώχειας πρέπει να παραμείνει υψηλή προτεραιότητα, αφού τέτοια θέματα βάζουν βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής σταθερότητας, β) απαιτούνται τολμηρές πολιτικές σε κάποιους τομείς. Κυρίως, η εργασία, οι κοινωνική και φορολογική πολιτική είναι ευθύνη των κρατών μελών και απαιτούν μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, είναι απαραίτητος είναι ο καλύτερος συντονισμός στη διαχείριση της ζήτησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και γ) τα συστήματα φορολογίας και παροχών θα έπρεπε να επανεξετασθούν ώστε να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ισότητα από γενιά σε γενιά και δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ φτωχών και πλουσίων.