Σε αναμονή βρίσκεται η ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σύμφωνα με την οποία η εταιρεία θα πρέπει να επιστρέψει στις ελληνικές αρχές 44 εκατ. Ευρώ εξαιτίας αντιδικίας που ξεκίνησε το 1999.
Συγκεκριμένα, το 1999, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι η κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε το 1986 στην Εταιρεία ήταν κατά ένα μέρος παράνομη και έδωσε εντολή στο Ελληνικό Δημόσιο να ανακτήσει από την Εταιρεία το ποσό των 7,3 εκ.Ευρώ πλέον τόκων.
Δυνάμει μεταγενέστερης επιστολής το 1999, η ΕΕ προσδιόρισε ένα ποσό που υπολογίστηκε επί τη βάσει ανατοκισμού με ποσοστό 18%. Το 2000, η Εταιρεία κατέβαλε το συνολικό ποσό (74 εκ. Ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ανατοκισμού) και άσκησε ανακοπή ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (ΔΠΑ).
Το 2001, το ΔΠΑ έκρινε ότι καθώς η απόφαση της ΕΕ δεν περιείχε μνεία για ανατοκισμό, οι ελληνικές Αρχές δεν μπορούσαν να προχωρήσουν στην αναγκαστική είσπραξη του ποσού συμπεριλαμβάνοντας ανατοκισμό, και περιόρισαν το προς ανάκτηση ποσό σε 25,6 εκ.ευρώ (που αντιστοιχούσε σε ποσό υπολογισμένο με απλό τόκο).
Το 2005, κατόπιν επικυρώσεως της αποφάσεως του ΔΠΑ κατ’ έφεση, οι ελληνικές Αρχές επέστρεψαν στην Εταιρεία 44 εκ.Ευρώ. Τα μέρη άσκησαν αναιρέσεις ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2012, το ΣτΕ ανέπεμψε την υπόθεση για την έκδοση νέας κατ’ έφεση απόφασης επί της ουσίας της διαφοράς σχετικά με το ποσό των 44 εκ.Ευρώ που είχε επιστραφεί στην εταιρεία.
Κατόπιν εκδίκασης της υπόθεσης που έλαβε χώρα στις 13 Φεβρουαρίου 2014, η Εταιρεία έλαβε γνώση της νέας κατ’ έφεση απόφασης που μόλις εκδόθηκε, η οποία εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση του 2001, βάσει της οποίας οι ελληνικές Αρχές είχαν επιστρέψει στην Εταιρεία 44 εκ.ευρώ ωστόσο η νέα κατ’ έφεση απόφαση δεν έχει ακόμη κοινοποιηθεί στην εταιρεία.
Η ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ εκτιμά ότι η έκβαση της αντιδικίας θα είναι θετική για την ίδια, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή της και προσθέτει ότι θα στραφεί σθεναρά εναντίον της πρόσφατης κατ’ έφεση απόφασης ασκώντας αναίρεση ενώπιον του ΣτΕ, εξετάζοντας και άλλες ενέργειες εναντίον της πιθανής εκτέλεσης της αποφάσεως.
“Σε περίπτωση που η κατ’ έφεση απόφαση όντως εκτελεστεί στο μέλλον κατά της Εταιρείας ενόσω η υπόθεση θα εκκρεμεί ενώπιον του ΣτΕ, η Εταιρεία φρονεί ότι δεν θα υπάρξει σημαντικός αρνητικός αντίκτυπος στην οικονομική της θέση” καταλήγει.