search icon

Ο παλμός της οικονομίας

Πώς η Ελλάδα απέφυγε παρά τρίχα την έξοδο από το ευρώ – Η επιμονή Σόιμπλε, η στάση Αμερικανών​, Κινέζων και Ισραηλινών

Δραματικές λεπτομέρειες για το πώς η Ελλάδα “παρά τρίχα” να φύγει από το ευρώ το 2012 έρχονται στο φως με αφορμή τις αποκαλύψεις του πρώην αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τίμοθυ Γκάιτνερ ότι ο Γερμανός ομόλογός του Βόλφγκαγκ Σόιμπλε πίστευε ότι εάν άφηναν την Ελλάδα να “καεί” θα ήταν πιο εύκολο να οικοδομηθεί μια ισχυρή Ευρώπη.

Δραματικές λεπτομέρειες για το πώς η Ελλάδα “παρά τρίχα” να φύγει από το ευρώ το 2012 έρχονται στο φως με αφορμή τις αποκαλύψεις του πρώην αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τίμοθυ Γκάιτνερ ότι ο Γερμανός ομόλογός του Βόλφγκαγκ Σόιμπλε πίστευε ότι εάν άφηναν την Ελλάδα να “καεί” θα ήταν πιο εύκολο να οικοδομηθεί μια ισχυρή Ευρώπη.

Την περίοδο εκείνη, ο κ. Σόιμπλε πίστευε ότι η θυσία της Ελλάδας ως Ιφιγένειας θα τρόμαζε τις υπόλοιπες χώρες και θα τις οδηγούσε στις αναγκαίες αποφάσεις για να στηριχθεί ουσιαστικά το ευρώ, με σκληρές αποφάσεις, περιοριστικές πολιτικές, ενώ ταυτόχρονα θα έπειθε και τους πολίτες στο εσωτερικό του ευρωπαϊκού “πυρήνα” ότι η στήριξη του ευρώ είναι απαραίτητη.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις Γκάιτνερ, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Αντώνη Σαμαρά ο οποίος αμέσως μετά έσπευσε στο Βερολίνο όπου είχε συνάντηση με την Άνγκελα Μέρκελ.

Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, η Γερμανίδα καγκελάριος ταλαντευόταν μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού του 2012 αλλά όταν ζήτησε από τους οικονομικούς της συμβούλους να της εξηγήσουν τι ακριβώς θα συνέβαινε εάν η Ελλάδα εγκατέλειπε το ευρώ, εκείνοι (μεταξύ αυτών και ο Γιεργκ Άσμουσεν , τότε μέλος του συμβουλίου της ΕΚΤ και σήμερα υπουργός Εργασίας) της απάντησαν ότι ουδείς μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες. Έτσι η κυρία Μέρκελ κατέληξε στο ότι η Ελλάδα έπρεπε να παραμείνει στο ευρώ. Αντιθέτως, ο κ. Σόιμπλε, που ήταν εκ των υποστηρικτών του “σχεδίου Ιφιγένεια” δεν μετεπείσθη, παρότι βέβαια τελικά εφήρμοσε την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης.

Τα σχέδια των Γερμανών στην κατεύθυνση αυτή ήταν αρκετά επεξεργασμένα και ένα από αυτά μάλιστα προέβλεπε ένα “πακέτο” ενίσχυσης στην Ελλάδα της δεκάδων δισ. ευρώ, ώστε να καλυφθούν βασικές ανάγκες (εισαγωγές φαρμάκων, καυσίμων, τροφίμων) για ένα πρώτο χρονικό διάστημα, ώστε να μην περιέλθει η Ελλάδα σε κατάσταση πείνας και εξαθλίωσης και να “φορτωθεί” το στίγμα η Γερμανία.

Στην ίδια κατεύθυνση άλλωστε είχαν πιέσει τη Γερμανία τόσο οι Κινέζοι όσο και οι Ισραηλινοί. Οι μεν Κίνα εκτίμησε ότι σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ήταν πολύ πιθανό το ευρώ να διασπαστεί αλλά ακόμη και εάν τελικά κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε τελικά η παγκόσμια οικονομία, η οποία ακόμη δεν είχε σταθεροποιηθεί, θα οδηγείτο σε νέα πρωτοφανή αναταραχή με απρόβλεπτες διαστάσεις.

Οι Ισραηλινοί από την πλευρά τους είχαν διαμηνύσει ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ θα έμπαινε σε βαθιά αποσταθεροποίηση, κοινωνική, πολιτική και οικονομική ανεβάζοντας το γεωπολιτικό ρίσκο σε όλη την περιοχή, σε μια περίοδο που το κλίμα ήταν ήδη τεταμένο την επαύριο της “αραβικής άνοιξης” , με το μέτωπο της Συρίας να είναι ήδη ανοιχτό. Οι Ισραηλινοί εκτίμησαν ότι η απώλεια του πλέον σταθερού σημείου αναφοράς στην περιοχή, της Ελλάδας, θα είχε αρνητικές συνέπειες ευρύτερα στην περιοχή και για το λόγο αυτό ζήτησαν την παρέμβαση των ΗΠΑ, οι οποίες πίεσαν και αυτές τη Γερμανία για να εγκαταλείψει τις σκέψεις για αποπομπή της Ελλάδας.
 

Exit mobile version