Έναν νέο “τεμπέλη” έχει στις τάξεις της η ΕΕ κι αυτός δεν είναι πια η Ελλάδα, αλλά η Κροατία. Αυτό γράφει η βρετανική εφημερίδα Financial Times και αναλύει το γιατί ο Νο 1 οικονομικός κίνδυνος για την Ένωση είναι πλέον αυτή η μικρή χώρα των 4,3 εκατ. ανθρώπων που δεν απαρτίζουν καλά καλά ούτε το 1% των 506 εκατ. κατοίκων της ΕΕ των 28. Η Κροατία εισήλθε στην Ένωση τον περασμένο Ιούλιο και δεν είναι μέλος της Ευρωζώνης, έχει εκπληκτικά νησιά όπου η ζωή φαίνεται να κυλά ευχάριστα, χωρίς προβλήματα. Έχει και ηλιόλουστες παραλίες, η οικονομία της όμως δεν είναι και τόσο… ηλιόλουστη.
Η χώρα διανύει ήδη τον έκτο χρόνο ύφεσης και στο διάστημα αυτό έχει χάσει περίπου το 13% του ΑΕΠ της. Η ανεργία είναι στο 17%, ενώ το ποσοστό στους νέους φθάνει το 50%.
Οι FT σημειώνουν ότι εδώ πρόκειται για μια οικονομική καταστροφή, όχι και πολύ διαφορετική από εκείνη που τα προηγούμενα 5 χρόνια μάστιζε την Ελλάδα και την Ισπανία. Όπως και στην Ελλάδα, σημειώνει η εφημερίδα, η Κροατία έχει έναν αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα με υπαλλήλους που στην ουσία δεν εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Δεν υπάρχει επαρκής αριθμός ιδιωτικών εταιρειών ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Εν πολλοίς, η γενικότερη αδυναμία της οικονομίας της ΕΕ εξηγεί μέρος των δυσκολιών της Κροατίας, αλλά δεν είναι μόνον εκείνη υπεύθυνη. Όταν πέρυσι η Moody’s υποβάθμισε τη χώρα στην κατηγορία junk μνημόνευσε ως βασικό λόγο την αδυναμία της κεντροαριστερής κυβέρνησης να κάνει μεταρρυθμίσεις. Η κυβέρνηση συνασπισμού δίχως ενέργεια και προθυμία, αποτυγχάνει να εφαρμόσει ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις, όπως ο δημόσιος τομέας και η προσέλκυση επενδύσεων. “Το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης παραπαίει” αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.
Η Κροατία απέτυχε παταγωδώς στην ορθή διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Βέβαια, πέραν του οικονομικού σκέλους, η βαλκανική χώρα χρήζει και ενός νέου πολιτικού προσωπικού, το οποίο θα ωθήσει τη χώρα στον εκσυγχρονισμό και τον εξ-ευρωπαϊσμό.
Εξάλλου, όπως και οι άλλες χώρες που κάποτε απάρτιζαν την κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία – όπως τα Σκόπια, η Σερβία και η Σλοβενία – το βρίσκει δύσκολο να προχωρήσει σε αλλαγές οικονομικής πολιτικής τα τελευταία 20 χρόνια. Κι αυτό γιατί η διασύνδεση της εύρεσης θέσεων εργασίας στο Δημόσιο με κόμματα και ψηφοφόρους δύσκολα καταλύεται στη ΝΑ Ευρώπη…