Του Εμμανουήλ Ξιώνη
Η S&P δεν μοιάζει να δικαιώνεται ως προς την υψηλότερη κατηγορία ρίσκου που τοποθετεί τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο στην ομάδα “10”, στο πλαίσιο της αξιολόγησης για τον κίνδυνο του τραπεζικού συστήματος (BICRA).
Ο οίκος χρησιμοποιεί ένα σύστημα από το 1 μέχρι το 10 με το 1 να αντιπροσωπεύει το χαμηλότερο ρίσκο. Άλλες χώρες στην ομάδα “10” είναι η Αίγυπτος και η Λευκορωσία.
Παρά την υπερεκατονταετή παρουσία εγκυρότητα κι αξιοπιστία του ΟΙΚΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ οι συγκεκριμένοι αναλυτές του κάνουν λάθος σχετικά με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
Τα λάθη αφορούν τόσο σε ASSUMPΤΙΟΝ FAILURE όσο και METHODOLOGY FAILLURE!
ΑSSUMPTION FAILLURE
Δεν μπορούν να παίρνουν το data base των NPL’s της επίμαχης τριετίας 2010-2013 όταν ο συστημικός κίνδυνος όπως αποτυπώνεται στα cds και στις αποδόσεις των Greek Bonds έχει μειωθεί δραστικά και ιδιαίτερα μετά την έξοδο στις αγορές!
Δεν μπορούν να παίρνουν στοιχεία της περιόδου της βαθιάς ύφεσης και ακόμα μεγαλύτερης μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος για να κάνουν μελλοντικές προβολές σε συνθήκες ανάπτυξης, έστω και αναιμικής στην αρχή.
Η κυρία παράμετρος για την αποπληρωμή των ΝPLs είναι το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ κι όχι το θεωρητικό είτε το κατακεφαλήν εισόδημα είτε η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ.
Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα λόγο της μεγάλης παραοικονομίας που στην πράξη ξεπερνά το 40% δεν μπορεί να προσδιοριστεί και σίγουρα είναι μεγαλύτερο από εκείνο των στατιστικών!
Το σημαντικότερο όλων είναι ο μη ακριβής συνυπολογισμός στις παραμέτρους του μοντέλου του παράγοντα της ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΥΞΙΑΣ των παρελθόντων ετών που δημιουργεί σοβαρές στρεβλώσεις σε κάθε άλλη παραδοχή .
Ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα βίωσε τόσο μεγάλη περίοδο πιστωτικής ασφυξίας σε συνθήκες ειρήνης;
METHODOLOGY FAILLURE
Ποια γραμμική μεθοδολογία χρησιμοποιούν οι εν λόγω αναλυτές για μια άκρως ασυμμετρική μη γραμμική κατάσταση όπως ένα turn around story σαν το ελληνικό ?
Για ποιες ανισορροπίες μιλούν και πως τις υπολογίζουν;
Φυσικά υπάρχουν πάντα ανισορροπίες σε ένα σύστημα που με δυσκολία επανέρχεται στην κατάσταση ισορροπίας του, όπως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα που δεν είναι παρά ένα υποσύστημα της διαταραγμένης ελληνικής οικονομίας.
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα εξυγιάνθηκε κι απαλλάχτηκε από πολλές παλιές αμαρτίες και πρακτικές στην διάρκεια της κρίσης.
Ας μην ξεχνάμε ότι η ελληνική κρίση δεν ήταν συνέπεια τραπεζικής κρίσης όπως συνέβη στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και στην Κύπρο. Αντιθέτως η κρίση χρέους συμπαρέσυρε και τις ελληνικές τράπεζες.
Δεν ήταν οι ελληνικές τράπεζες που αγόραζαν τα τοξικά assets με τα οποία φορτώθηκαν οι Βορειοευρωπαϊκές τράπεζες στην περίοδο της «παγίδας ρευστότητας» 2003-2007.
Χάριν οικονομίας χώρου δεν επεκτεινόμαστε σε δομικά προβλήματα τραπεζικών συστημάτων άλλων χωρών ωστόσο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα χρήζει καλύτερης αντιμετώπισης .
Οι Έλληνες τραπεζίτες οφείλουν να διαψεύσουν τις Κασσάνδρες ακόμα μια φορά και να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην δημιουργία κι ενίσχυση ειδικών τμημάτων που θα αναφέρονται αποκλειστικά στο top management με αντικείμενο την στενή παρακολούθηση των οίκων αξιολόγησης και των κατά καιρούς αναλύσεων τους. Τα τμήμα αυτά πρέπει να είναι επανδρωμένα με εξειδικευμένα στελέχη και εξωτερικούς σύμβουλους και να μην αφήνουν στα τμήματα I.R (Investors relations) τον ζωτικό αυτό ρόλο.
Πάνω από όλα απαιτείται έξοδος από την πεπατημένη των γραφικών και γραμμικών EXCELL και η υιοθέτηση εκ μέρους των τραπεζών σύγχρονης ΜΗ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ μεθοδολογίας
με έμφαση στα future projections των NPL’S που δεν θα είναι τόσο απαισιόδοξα όσο θέλουν να τα παρουσιάζουν ορισμένοι αναλυτές με ελάχιστη γνώση της ελληνικής πραγματικότητας.
Ας ελπίσουμε ότι τον δρόμο της S&P δεν θα ακολουθήσουν και άλλοι σοβαροί οίκοι αξιολόγησης.
Ο Εμμανουήλ Ξιώνης, είναι μέλος Δ.Σ. ελληνικών και διεθνών επιχειρήσεων, μέτοχος και σύμβουλος