Το παράδειγμα της ιταλικής Enel ανέφερε ο Γιάννης Μανιάτης στη Βουλή, μιλώντας στην Επιτροπή για το νομοσχέδιο που «ανοίγει» το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και την απελευθέρωση της αγοράς.
Σημειώνεται ότι 19 από τις 27 χώρες – μέλη έχουν απελευθερώσει την αγορά ενέργειάς τους, με την ιταλική να είναι από τις πιο «ανοιχτές» στην Ευρώπη, αφού έχει πάνω από 100 μονάδες να δραστηριοποιούνται, με τις μεγαλύτερες εταιρείες να έχουν μερίδια εκεί, όπως η γαλλική EDF, η GDF Suez, η γερμανική E.ON, η RWE, οι σουηδικές Atel και Retia, και η αυστριακή Verbund.
Ποια είναι λοιπόν η Enel και ποιο το μέγεθος της;
To 1999 ξεκίνησε η μερική αποκρατικοποιήσή της, με το 30% των μονάδων της να πωλείται. Από τότε έχει επεκταθεί σε πολλές χώρες, και λίγο μετά την ιδιωτικοποίησή της κατάφερε να αυξήσει κατά 70% την παράγωγή της και κατά 40% τους καταναλωτές της. Σήμερα δραστηριοποιείται σε 40 χώρες, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ευρώπη, με εγκατεστημένη ισχύ 98.000 MW και 74.000 εργαζομένους και ένα δίκτυο πελατών άνω των 61 εκατομμυρίων. Ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι το ιταλικό υπουργείο Οικονομικών, κατέχοντας το 31,2%. Θυμίζουμε ότι η ιταλική εταιρεία Enel έχει εκφράσει το ενδιαφέρον της για έρευνες υδρογονανθράκων σε ελληνικές περιοχές και έχει θυγατρική που δραστηριοποιείται με ΑΠΕ.
Είναι ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών στον τομέα της ενέργειας σε 7 κράτη (Enel-Ιταλία / Endesa-Ισπανία-Περού-Χιλή-Αργεντινή / Slovenske Elektrarne-Σλοβενία / OGK 5-Ρωσία).
Στον τομέα της έρευνας και παραγωγής Υδρογονανθράκων, δραστηριοποιείται στην Ιταλία ως διαχειριστής παραγωγής (operator), ενώ συμμετέχει ως επενδυτής (investor-non operator) σε παραχωρήσεις της Αλγερίας και της Αιγύπτου.
Ελένη Στεργίου