ΚΕΠΕ: Προβλέπει ανάπτυξη 0,6% το 2014

1) Η ποσοστιαία μεταβολή για το πρώτο τρίμηνο δεν αποτελεί πρόβλεψη, αλλά το πραγματικό προσωρινό στοιχείο σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση της ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Σημείωση: Εποχική διόρθωση με τη χρήση του φίλτρου TRAMO/SEATS. Οι τιμές στις αγκύλες δείχνουν το κάτω και άνω όριο του διαστήματος εμπιστοσύνης της πρόβλεψης στο επίπεδο 95%.

Το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) δημοσιοποιεί σήμερα τις προβλέψεις για τις βραχυπρόθεσμες εξελίξεις του ρυθμού μεταβολής του πραγματικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ). Οι εν λόγω προβλέψεις προκύπτουν από την εφαρμογή ενός δυναμικού υποδείγματος παραγόντων (dynamic factor model) και ενσωματώνουν στοιχεία για την οικονομική δραστηριότητα μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2014.

Με βάση τις προβλέψεις του υποδείγματος για το 2014 σε τριμηνιαία βάση (εκτός του πρώτου τριμήνου, για το οποίο είναι ήδη διαθέσιμο το προσωρινό στοιχείο από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.), επιβεβαιώνεται η προηγούμενη πρόβλεψη του ΚΕΠΕ για μετάβαση της ελληνικής οικονομίας από την μακροχρόνια ύφεση σε τροχιά ανάπτυξης από το δεύτερο τρίμηνο του 2014. Ειδικότερα, η εκτιμώμενη τριμηνιαία εξέλιξη του πραγματικού ΑΕΠ, χαρακτηρίζεται από θετικούς ρυθμούς μεταβολής για τρία συνεχόμενα τρίμηνα, ως προς τα αντίστοιχα τρίμηνα του προηγούμενου έτους, από 0,4% στο δεύτερο σε 1,2% στο τρίτο και 1,9% στο τελευταίο τρίμηνο του έτους.

Η επιβεβαίωση της εκτίμησης έναρξης περιόδου ανάπτυξης για την Ελλάδα εντός του 2014 αντανακλά τις συνθήκες σταθεροποίησης που επικρατούν στην ελληνική οικονομία. Οι συνθήκες αυτές απορρέουν κυρίως από τη σταδιακή εδραίωση της δημοσιονο-μικής πειθαρχίας, την υλοποίηση μιας σειράς καίριων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, αλλά και την προοδευτική ομαλοποίηση της λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Οι ως άνω εξελίξεις συνέβαλαν καθοριστικά στη βελτίωση του εγχώριου οικονομικού κλίματος, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την ενδυνάμωση της αξιοπιστίας της χώρας.

Η εκτιμώμενη πορεία του ΑΕΠ της χώρας, η οποία παρουσιάζεται βελτιωμένη ως προς την προηγούμενη πρόβλεψη, αντικατοπτρίζει την ευνοϊκή πορεία ενός σημαντικού αριθμού μεταβλητών, οι οποίες αφορούν είτε σε πραγματικά οικονομικά στοιχεία (τουρισμός, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, ορισμένες κατηγορίες των λιανικών πωλήσεων, τα ΙΧ, επιμέρους δείκτες ανταγωνιστικότητας, όπως οι δείκτες πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας, οι εναρμονισμένοι δείκτες ανταγωνιστικότητας και ο δείκτης μοναδιαίου κόστους εργασίας) ή σε έρευνες αγοράς (δείκτες επιχειρηματικών προσδοκιών στη βιομηχανία, το εμπόριο και τις κατασκευές, και δείκτης οικονομικού κλίματος). Παράλληλα αντανακλά την ενίσχυση των σταθεροποιητικών τάσεων σε άλλες μεταβλητές (δείκτες στις κατασκευές, μεμονωμένοι κλάδοι της βιομηχανικής παραγωγής και κατηγορίες του δείκτη κύκλου εργασιών στη βιομηχανία). Ωστόσο, ενσωματώνει και τις συνεχιζόμενες δυσμενείς συνθήκες που επικρατούν αναφορικά με τις επενδύσεις, αν και με εξασθενούμενη αρνητική δυναμική και όχι πλέον σε όλες τις κατηγορίες, αλλά κυρίως με την απασχόληση και την ανεργία.

Η εκτιμώμενη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ εντός του 2014 δύναται να διευρυνθεί περαιτέρω βασιζόμενη (α) σε μια περισσότερο ευνοϊκή πορεία των εξαγωγών, τόσο από την πλευρά των υπηρεσιών, κυρίως μέσω του τουρισμού, όσο και από την πλευρά των αγαθών, μέσω της περαιτέρω ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και ενδυνάμωσης της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας, (β) στη μετάβαση από αρνητικούς σε θετικούς ρυθμούς μεταβολής των επενδύσεων, μέσω κυρίως της αποκατάστασης των συνθηκών ρευστότητας και χρηματοδότησης, αλλά και της περαιτέρω βελτίωσης του επιχειρηματικού κλίματος βάσει της προώθησης των σχετικών μεταρρυθμίσεων,  και (γ) στη σταδιακή ανάσχεση των ιδιαίτερα δυσμενών συνθηκών αναφορικά με την ανεργία, μετά και τις πρώτες διαφαινόμενες τάσεις σταθεροποίησης στο εν λόγω μέγεθος. Επιπρόσθετες θετικές επιδράσεις δύνανται να προκληθούν από την ενίσχυση των ευνοϊκών προοπτικών αναφορικά με την πορεία της οικονομικής δραστηριότητας στην Ευρωζώνη.

Προς την αντίθετη κατεύθυνση ενδέχεται να λειτουργήσουν παράγοντες που αφορούν τόσο στο εξωτερικό όσο και το εγχώριο περιβάλλον. Στην πρώτη περίπτωση, ως ιδιαίτερα κρίσιμοι αξιολογούνται οι γεωπολιτικοί παράγοντες, όπως η κρίση στην Ουκρανία και η κλιμάκωση των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή. Στη δεύτερη περίπτωση, καίριο ρόλο θα διαδραματίσουν τυχόν εγχώριες εξελίξεις που θα σηματοδοτήσουν καθυστερήσεις και αγκυλώσεις στην προώθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και θα θέσουν σε κίνδυνο τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, την εξομάλυνση της χρηματοδότησης της οικονομίας και την πολιτική σταθερότητα.