Από κόσκινο θα περάσουν μία σειρά από 100 και πλέον επιδόματα που δίνονται σήμερα από τα υπουργεία Οικονομικών, Ανάπτυξης, Εργασίας, Υγείας και Παιδείας στα πλαίσια του σχεδίου αναδιάρθρωσης της κοινωνικής πολιτικής. Όπως καταγράφει η “Καθημερινή” στόχος είναι να καταγραφεί η αποτελεσματικότητά τους, οι στοχεύσεις και οι αλληλοεπικαλύψεις τους, ώστε στη συνέχεια να αξιολογηθούν, να κατηγοριοποιηθούν και να ξαναμοιραστούν αφού όμως ενταχθούν σε τρεις κεντρικούς πυλώνες, υπό τη σκέπη του υπουργείου Εργασίας.
Στον πρώτο πυλώνα του νέου κοινωνικού κράτους θα είναι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, στον δεύτερο οι πολιτικές στήριξης της οικογενείας και στον τρίτο τα ειδικά προγράμματα στήριξης για παράδειγμα αστέγων, μεταναστών κλπ.
Η αναδιάρθρωση των προνοιακών επιδομάτων καθώς και ο διαχωρισμός παροχών κοινωνικής ασφάλισης από τις παροχές αλληλεγγύης αποτελούν μνημονιακή υποχρέωση για την οποία τρέχουν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Ηδη, υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην πιλοτική εφαρμογή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, για το οποίο αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις εντός της επόμενης εβδομάδας. Οι δεκατρείς δήμοι στους οποίους θα εφαρμοστεί έχουν επιλεγεί, με στόχο να καλυφθεί το 7% του πληθυσμού τους. Η πιλοτική εφαρμογή του μέτρου, με κόστος 30 εκατ. ευρώ, θα κρατήσει έξι μήνες, ενώ στην πλήρη εφαρμογή του μέτρου οι ωφελούμενοι θα είναι 700.000 και το κονδύλι θα κυμαίνεται από 850 εκατ. έως 1 δισ. ευρώ.
Βάσει του σχεδιασμού, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα αποτελέσει τον πρώτο πυλώνα του νέου «κοινωνικού κράτους».
Κεντρικός φορέας ελέγχου και συντονισμού των δράσεων κοινωνικής πολιτικής θα είναι το υπουργείο Εργασίας, άσχετα με το ποιος ασκεί τη συγκεκριμένη πολιτική. Με τον τρόπο αυτό, εκτιμάται ότι θα υπάρξει ολοκληρωμένη και σαφής στρατηγική, με ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και γνώμονα τη διάθεση των διαθέσιμων κάθε φορά κονδυλίων, σε αυτούς που έχουν ανάγκη.
Μέχρι σήμερα, παρατηρείται το φαινόμενο (κάτι που καταγράφεται και στην έκθεση του ΟΟΣΑ) μόνο το 50% των δικαιούχων να ανήκει στο πιο φτωχό 30% του πληθυσμού. Και αυτό, όταν από το 2008 και μετά άρχισε να καταγράφεται ραγδαία αύξηση των δικαιούχων, την ίδια στιγμή που περιορίζονται δραστικά οι δαπάνες.
Εκτιμάται ότι συνολικά, 5 δισ. ευρώ δαπανώνται τον χρόνο για κοινωνική προστασία, 700 εκατ. ευρώ για αναπηρικά επιδόματα και 700 εκατ. ευρώ για επιδόματα τέκνων.