«Η Ελλάδα έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο στο πεδίο της εξυγίανσης των δημοσιονομικών της, αλλά και σε άλλα διαρθρωτικά ζητήματα εκπλήττοντας πολλούς», αναφέρει στη Deutsche Welle το μέλος του προεδρείου του οικονομικού ινστιτούτου RWI, καθηγητής Βίμ Κέστερς.
Ο Γερμανός καθηγητής μακροοικονομίας υπογραμμίζει ότι η Αθήνα «κατάφερε να σημειώσει πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της και σύμφωνα με τις προγνώσεις του RWI, η χώρα θα έχει φέτος θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη της».
Όπως αναφέρει Γερμανός οικονομολόγος, οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα θα πρέπει να συνεχισθούν, καθώς «μόνον έτσι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών στην ελληνική οικονομία».
Ο Βιμ Κέστερς θεωρεί πρόωρη ενδεχόμενη επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί το πρόγραμμα της και αναμένεται η έκθεση των ελεγκτών της τρόικας.
«Σε γενικές γραμμές, στην πρόσφατη έκθεσή μας, είμαστε αισιόδοξοι. Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, προβλέπουμε για φέτος ανάπτυξη με θετικό πρόσημο, βέβαια πάρα πολύ μικρή, στο 0,1%, ωστόσο για το 2015, εκτιμούμε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι της τάξεως του 1,8%. Όλα δείχνουν ότι η παρούσα ύφεση στην ευρωζώνη δεν θα επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη στην Ελλάδα», σημειώνει.
Το γερμανικό ινστιτούτο βλέπει την ανεργία στο 27,1% για το 2014 και 25,9% για το 2015.
Σύμφωνα με τον Βιμ Κέστερς δεν αναγκαίο ένα ονομαστικό «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, ενώ παραπέμπει στο ιρλανδικό παράδειγμα μείωσης του χρέους μέσω της ανάπτυξης και θεωρεί σημαντικό τον ρόλο της μείωσης των επιτοκίων καθώς και της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων.
«Μπορεί μια χώρα να βγει από την υπερχρέωση με την ενίσχυση της ανάπτυξης. Στην περίπτωση της Ελλάδας μπορεί η ανάπτυξη να μειώσει το βάρος του χρέους. Αυτό όμως επιτυγχάνεται και με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και την μείωση των επιτοκίων. Αυτό είναι ένα είδος «κουρέματος». Φυσικά και είναι πολύ υψηλό το ελληνικό χρέος, αλλά η εξυπηρέτησή του έχει διευκολυνθεί με τα χαμηλά επιτόκια και την επιμήκυνση», επισημαίνει ο Βιμ Κέστερς.
Η Ελλάδα κατέβαλε περισσότερες προσπάθειες σε σχέση με Ιταλία και Γαλλία, αναφέρει ο Γερμανός οικονομολόγος τονίζοντας ότι «στη Γαλλία και την Ιταλία, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις καρκινοβατούν, μολονότι είναι απολύτως αναγκαίες.
«Οι δύο αυτές χώρες θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους προς το συμφέρον όλης της Ευρώπης και όχι μόνο προς το δικό τους συμφέρον», υπογραμμίζει.