Τα προϊόντα της τα έχουμε συναντήσει και τα συναντάμε όλοι καθημερινά. Στους χώρους εργασίας, στα σούπερ μάρκετ, στα καταστήματα λιανικής, στις τράπεζες, σε κέντρα διασκέδασης, σε κάθε είδους μεγάλες και μικρότερες επιχειρήσεις, στα ηχοπετάσματα των εθνικών οδών, ακόμη και στα ταξί ή… οι πιο τυχεροί στα σκάφη αναψυχής. Ο λόγος για την Kanakis Plexiglass 1949, που όπως δηλώνει και η επωνυμία της ξεκίνησε τη διαδρομή της το μακρινό 1949 και ήταν η πρώτη που έφερε στην Ελλάδα το μέχρι τότε άγνωστο στη χώρα μας πλεξιγκλάς. Αυτό το διάφανο και ανθεκτικό υλικό που με τα χρόνια μπήκε στη ζωή μας με διάφορες μορφές. Μάλιστα, έγινε είδος πρώτης ανάγκης στη διάρκεια της πανδημίας, καθώς χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στο πλαίσιο των αυστηρών μέτρων ασφαλείας για την αποτροπή διάδοσης του κορωνοϊού.
Το πλεξιγκλάς
Ο πολυμεθακρυλικός μεθυλενεστέρας (PMMA), κατά την επιστημονική ονομασία του, είναι διαφανές θερμοπλαστικό που ανήκει στα πλαστικά μηχανικής. Οπως αναφέρεται από την Kanakis Plexiglass 1949, ο λόγος που αυτό το υλικό έχει καθιερωθεί στη ζωή μας είναι οι πολυάριθμες δυνατότητες που έχει τόσο στην επεξεργασία και μορφοποίησή του όσο και στις ιδιότητές του. Αυτές είναι, μεταξύ άλλων, ότι το διάφανο πλεξιγκλάς διαθέτει μεγαλύτερη καθαρότητα από το γυαλί, ενώ τα έγχρωμα φύλλα ποικίλους χρωματισμούς, έχει μεγάλη αντοχή κατά τη χρήση και σε πάχη άνω των 30 mm είναι αλεξίσφαιρο. Ακόμη, είναι θερμομονωτικό και ηχομονωτικό, έχει αντοχή στην ηλιακή ακτινοβολία και σε όλα τα φυσικά φαινόμενα. Γι’ αυτό άλλωστε χρησιμοποιείται στα πλοία, στα σκάφη και τα αεροπλάνα. Επιπλέον, βγαίνει σε διάφορες μορφές, όπως φύλλα, σωλήνες, ράβδοι (στρογγυλές, τετράγωνες), καθρέπτες, μορφή μαρμάρου, glitter κ.ά., ενώ έχει το μισό βάρος σε σχέση με γυαλί ίδιου πάχους.
Οκτώ δεκαετίες
Η οικογένεια Κανάκη είναι αυτή που πριν 77 χρόνια «σύστησε» αυτό το υλικό στους Ελληνες επαγγελματίες και καταναλωτές και συνεχίζει αδιάλειπτα τη δραστηριότητά της, με την τρίτη γενιά πλέον στο τιμόνι της επιχείρησης. Σήμερα, η Kanakis Plexiglass 1949 δραστηριοποιείται στην εισαγωγή και εμπορία πλεξιγκλάς (φύλλα, ράβδους, σωλήνες), πολυκαρβονικών, PVC και πολυστερίνων. Μέσα στους χώρους της εταιρείας υπάρχουν διάφορες εκπλήξεις. Και τούτο καθώς άμεσα αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν πρόκειται απλώς για μια εμπορική δραστηριότητα που αφορά το πρωτογενές υλικό. Είναι, εκτός από την ποιότητα, η επεξεργασία του και η κατασκευή του τελικού προϊόντος σύμφωνα με τις εκάστοτε απαιτήσεις των πελατών που κάνουν τη διαφορά. Και αυτοί είναι πολλοί, δεδομένου ότι το πλεξιγκλάς απευθύνεται σε πάνω από 220 διαφορετικά επαγγέλματα. Ετσι, τόσο στα εργαστήρια όσο και στους άλλους χώρους της επιχείρησης κυριαρχούν αντικείμενα που απαιτούν ιδιαίτερες δεξιότητες, καλλιτεχνική προσέγγιση και επιμονή στη λεπτομέρεια.
Από τον παππού στον εγγονό
Πρόκειται άλλωστε για μια εταιρεία με μεγάλη ιστορία, που «έζησε» πολλές κρίσεις, αλλά κατάφερε να σταθεί όρθια φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας. Ο σημερινός επικεφαλής της Αγαμέμνων Κανάκης, μιλώντας στο «business stories», δίνει το ιστορικό στίγμα της εταιρείας. Οπως τονίζει, «ο παππούς μου Αγαμέμνων Κανάκης έβαλε τον θεμέλιο λίθο, καθώς ήταν ο πρώτος που εισήγαγε πλεξιγκλάς το 1949 από την Αγγλία, αλλά και ο πρώτος που στη συνέχεια το παρήγαγε εδώ, κατέχοντας τη σχετική τεχνογνωσία εκείνης της εποχής. Ηταν ο πρώτος επίσης που ξεκίνησε στη χώρα μας τις κατασκευές με πλεξιγκλάς. Μάλιστα η πρώτη μεγάλη δουλειά του ήταν το σήμα της Shell με την αχιβάδα για τα πρατήρια καυσίμων. Ακόμη, ήταν ο πρώτος που έφτιαξε στηρίγματα βιτρινών για παπούτσια και άλλα καταναλωτικά είδη. Επειδή η διαδικασία παραγωγής του πλεξιγκλάς ήταν ιδιαίτερα ακριβή, όταν ανέλαβε την επιχείρηση ο πατέρας μου Βασίλης ξεκίνησε τις εισαγωγές αντιπροσωπεύοντας μεγάλους κατασκευαστές του εξωτερικού». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αγαμέμνων Κανάκης έχει αναλάβει επικεφαλής της εταιρείας εδώ και περίπου 15 χρόνια. Ωστόσο, ο πατέρας του, Βασίλης Κανάκης, εξακολουθεί να είναι απόλυτα ενεργός, παίζοντας καθοριστικό ρόλο με τη συσσωρευμένη εμπειρία του.
Γυρνώντας πάλι προς τα πίσω το ρολόι του χρόνου, ο παππούς Αγαμέμνων Κανάκης περί το 1970 δημιούργησε το πρώτο εργοστάσιο ακρυλικών στην Ελλάδα, την Κανακρυλική, που παρήγαγε φύλλα και προϊόντα πολύ εξελιγμένα ακόμη και για σήμερα, όπως δίχρωμα, σαγρέ και πολλά άλλα. Ηταν μια εποχή όπου αναπτύχθηκε μια σειρά παραγωγικών μονάδων στη χώρα, που αν και είχαν απήχηση, δεν είχαν υποστήριξη από πουθενά και έτσι ούτε και τη δύναμη να σταθούν απέναντι στον ξένο ανταγωνισμό. Οταν πήρε τη σκυτάλη ο γιος του Βασίλης, ξεκίνησε ως αντιπρόσωπος μιας μεγάλης ισπανικής εταιρείας, για να ακολουθήσουν και άλλες ιταλικές και γερμανικές εταιρείες (αντιπροσώπευε επί χρόνια τη γερμανική Basf κ.ά.). Ετσι, άνοιξε τον δικό του δρόμο, ιδρύοντας παράλληλα -τη δεκαετία του ’80- μια δεύτερη εταιρεία με παραγωγή και εμπορία μεγάλης γκάμας προϊόντων. Σήμερα, ωστόσο, δεν έχει απομείνει κανένα από τα μεγάλα εργοστάσια στην Ελλάδα.
Κολωνάκι και Βρυξέλλες
Η Kanakis Plexiglass 1949, όμως, συνέχισε τα επόμενα χρόνια σε αναπτυξιακή τροχιά. Εχοντας το κεντρικό της κατάστημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, διέθετε υποκατάστημα στο Κολωνάκι επί της Πατριάρχου Ιωακείμ αποκλειστικά για έπιπλα από πλεξιγκλάς και ένα ακόμη στις Βρυξέλλες, επίσης με έπιπλα και φωτιστικά. Ο νυν επικεφαλής Αγαμέμνων Κανάκης μεγάλωσε μέσα στην εταιρεία και έζησε την εξέλιξή της. Θήτευσε μάλιστα σε μικρή ηλικία στο κατάστημα των Βρυξελλών όπου απέκτησε σημαντική εμπειρία. Την τελευταία δεκαετία η έδρα της εταιρείας έχει μεταφερθεί επί της οδού Πειραιώς, ενώ οι αποθηκευτικές εγκαταστάσεις της βρίσκονται στην Αυλίδα.
«Συνεχίζουμε τις εισαγωγές και είμαστε οι πρώτοι σε μερίδιο αγοράς», τονίζει ο Αγαμέμνων Κανάκης, διευκρινίζοντας ότι οι άλλες μεγάλες ομοειδείς επιχειρήσεις μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού, αλλά και ότι η εταιρεία του είναι η μοναδική στην Ελλάδα που εισάγει σωλήνες και μασούρια πλεξιγκλάς, καθώς και κάποια ειδικά χρώματα από την Κίνα. Αναφέρεται στην ανάπτυξη της Kanakis Plexiglass 1949 μέσα από επενδύσεις «σε σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό, με μηχανήματα λέιζερ και φούρνους τελευταίας τεχνολογίας».
Η πανδημία και τα μεγάλα έργα
Οπως σημειώνει, «υπήρξε πράγματι μια έκρηξη της ζήτησης για πλεξιγκλάς για λόγους ασφαλείας την περίοδο της πανδημίας. Σε εκείνη τη φάση εμφανίστηκαν στην αγορά και διάφοροι “αλεξιπτωτιστές” που στη συνέχεια, με την έξοδο από την πανδημία και την ομαλοποίηση της κατάστασης, χάθηκαν. Λίγο μετά τον κορωνοϊό έρχονταν σε εμάς διάφοροι που είχαν κάνει εισαγωγές ποσοτήτων για να μας τις πουλήσουν, καθώς δεν ήταν η δουλειά τους. Ασφαλώς δεν τα αγοράσαμε». Τονίζει, παράλληλα, ότι στη δική του εταιρεία εισάγουν μόνο πρώτης ποιότητας υλικά.
Οσον αφορά στη μετά κορωνοϊό εποχή, εξηγεί πως «επειδή απευθυνόμαστε σε περισσότερα από 220 επαγγέλματα και τα καλύπτουμε, δηλαδή δεν φέρνουμε απλώς ένα φύλλο και το πουλάμε, αλλά το επεξεργαζόμαστε ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε πελάτη, έχουμε μια ισορροπία. Δηλαδή, όταν υποχωρεί η ζήτηση σε μια κατηγορία, όπως η οικοδομή, αυξάνεται σε κάποια άλλη και έτσι υπάρχει μια σχετική σταθερότητα». Ο ίδιος υπολογίζει το συνολικό μέγεθος της ελληνικής αγοράς πλεξιγκλάς σε τζίρο γύρω στα 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο, ενώ δηλώνει ικανοποιημένος από τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας.
Ιδιαίτερα μεγάλο είναι άλλωστε και το εύρος των αναγκών που καλύπτουν τα προϊόντα της. Ετσι, ξεχωρίζει για παράδειγμα τα ηχοπετάσματα στις εθνικές οδούς, όπου η Κanakis έχει εκτελέσει μεγάλα έργα χρησιμοποιώντας μασίφ πολυκαρβονικά φύλλα.
Οπως αναφέρει, το πολυκαρβονικό είναι καινούριο υλικό και ο κόσμος άρχισε να το μαθαίνει από την περίοδο του κορωνοϊού και μετά. «Ημασταν από τους πρώτους που το φέραμε στην Ελλάδα. Εχει την ίδια διαφάνεια με το πλεξιγκλάς, είναι άθραυστο, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες τις εφαρμογές. Είναι κατάλληλο κυρίως για εξωτερικούς χώρους, όπως τα υαλοπετάσματα και ηχοπετάσματα που βλέπουμε στις εθνικές οδούς, σε σκάφη, πέργκολες (στέγαστρα) και άλλες εξωτερικές κατασκευές».
Μια μεγάλη κατηγορία έργων της εταιρείας αφορά τα σκάφη αναψυχής, όπου το πολυκαρβονικό και το πλεξιγκλάς χρησιμοποιούνται για παρμπρίζ, κουπαστές, διαφανή πατώματα, έπιπλα κ.ά. Από εκεί και πέρα, είναι εκατοντάδες οι επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στο πελατολόγιο της Κanakis, αναφέροντας ενδεικτικά τη συμμετοχή σε έργα του Ελληνικού, καθώς και βαριά ονόματα της αγοράς, όπως Famar, MEGA CHANNEL, Seajets, Aegean, KFC, Gelato, Poseidon, Grecotel, «Principote Hotel Mykonos», Emperio Yachting, MPP Ceriers, αλλά και κρατικές υπηρεσίες, όπως η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας κ.ά.
Η Kanakis Plexiglass 1949 αναλαμβάνει έργα σε όλη την Ελλάδα, ενώ κάνει και εξαγωγές στη Γερμανία. Σήμερα συνεργάζεται σε επίπεδο προμηθευτών με κάποια από τα μεγαλύτερα εργοστάσια διεθνώς, όπως Ug-Oil Plast, Xintao, Ultraplast και Julang. Πρόκειται, πάντως, για μια ιδιαίτερα συγκεντρωμένη αγορά. Είναι χαρακτηριστικό, όπως λέει, το γεγονός ότι πλέον υπάρχουν μόνο δύο εργοστάσια στον κόσμο που φτιάχνουν την πρώτη ύλη για το πλεξιγκλάς (το PMMA). Το ένα είναι του ιαπωνικού κολοσσού Mitsubishi και το δεύτερο της Lucite International στην Ολλανδία, το οποίο το 2001 εξαγοράστηκε από τη Mitsubishi…
Ο πόλεμος και το μέλλον
Το ξέσπασμα του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν έχει σοβαρότατες συνέπειες και σε αυτή την αγορά. «Επικρατεί μεγάλη αναστάτωση. Για παράδειγμα, τώρα αναμένουμε μια παραγγελία και η τιμή στο τιμολόγιο δεν είναι ακριβής τόσο για τα υλικά όσο και για τη μεταφορά. Στα μεταφορικά έχουμε μια αύξηση 3% ως 5%, κάτι που δεν γινόταν ποτέ. Επί της ουσίας, δεν υπάρχει τιμοκατάλογος. Παίρνεις ένα εργοστάσιο στην Ευρώπη να κάνεις παραγγελία και η προσφορά που σου δίνει ισχύει μόλις για τρεις μέρες», τονίζει ο κ. Κανάκης. Ο μεγάλος «λογαριασμός» της γεωπολιτικής έντασης, ωστόσο, αφορά τη ραγδαία αύξηση των τιμών της πρώτης ύλης ακόμη και κατά 50% σε σχέση με την περίοδο πριν από τον Μάρτιο. «Το πού θα φτάσουμε κανείς δεν το ξέρει, καθώς το πλεξιγκλάς είναι παράγωγο του πετρελαίου», αναφέρει.
Οσο για τα μελλοντικά του σχέδια, ο Αγαμέμνων Κανάκης εκφράζει την προσδοκία «να μεγαλώσουμε όσο γίνεται περισσότερο, αλλά σε υγιείς βάσεις», αποκαλύπτοντας ότι υπάρχουν στα σκαριά κάποιες σκέψεις για μεταφορά των κεντρικών αποθηκών από την Αυλίδα σε κοντινό χώρο επί της οδού Πειραιώς. Από την άλλη, είναι ιδιαίτερα συγκρατημένος για τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην εγχώρια αγορά. «Η κατάσταση είναι δύσκολη και για μια σειρά επαγγελματιών υπάρχει κρίση εδώ και δύο χρόνια με πολλά μαγαζιά να έχουν κλείσει», όπως λέει, διαβλέποντας περαιτέρω «ξεσκαρτάρισμα» μέχρι το τέλος της χρονιάς. Διαπιστώνει επίσης οικονομική στενότητα ακόμη και από μεγάλες εταιρείες που στο παρελθόν πλήρωναν απευθείας και τώρα ζητούν πίστωση. «Στη δική μας εταιρεία ερχόμαστε σε επαφή με όλη την αγορά, από εφοπλιστές μέχρι τεχνικούς και κάθε είδους επαγγελματίες. Από παντού βλέπω μεγάλη δυσκολία», επισημαίνει. Ετσι, κατά την άποψή του, «μετά την πανδημία υπήρξε ένα ξέφωτο, αλλά τώρα έχουμε μπει πάλι σε στενωπό».
Διαβάστε επίσης
ΑΑΔΕ: Αιφνιδιαστικοί έλεγχοι χωρίς τοπικές… γνωριμίες
Ancient Greek Sandals: Πώς το ελληνικό σανδάλι έγινε διεθνές brand και έφτασε στην Camper
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ