Αν οι φιγούρες της Lego ήταν αληθινός πληθυσμός, θα αποτελούσαν το πολυπληθέστερο έθνος στη γη, καθώς έχουν ήδη παραχθεί πάνω από 4 δισεκατομμύρια τέτοια «ανθρωπάκια».
Όλα ξεκίνησαν στις 28 Ιανουαρίου 1958, όταν ο Godtfred Kirk Christiansen υπέβαλε αίτηση για την κατοχύρωση της πατέντας ενός παιχνιδιού με τουβλάκια που συνδέονταν μεταξύ τους στη Δανία. Το 1999, τα Lego ανακηρύχθηκαν «παιχνίδι του αιώνα» και το 2014 το Time τα χαρακτήρισε ως το «σημαντικότερο παιχνίδι όλων των εποχών».
Σήμερα, υπολογίζεται πως κάθε άνθρωπος κατέχει κατά μέσο όρο 86 τέτοια κομμάτια, ενώ η εταιρεία είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ελαστικών παγκοσμίως. Πρόκειται βέβαια για μικροσκοπικούς τροχούς, όμως η παραγωγή αγγίζει τα 318 εκατομμύρια ετησίως, ξεπερνώντας τη Michelin και την Bridgestone μαζί.
Στην πραγματικότητα, η πορεία της Lego εκκινεί την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης. Ο Ole Kirk Christiansen, ξυλουργός στη Δανία, στράφηκε στην κατασκευή ξύλινων παιχνιδιών όταν η κρίση εξαφάνισε την πελατεία του. Ονόμασε το brand Lego, ενώνοντας τις λέξεις «Leg» και «Godt», που σημαίνουν «παίξε καλά». Χρόνια μετά, διαπιστώθηκε πως η λέξη σημαίνει επίσης «συναρμολογώ» στα λατινικά.
Η επιχείρηση αναπτύχθηκε ραγδαία μετά τον πόλεμο και το 1946 ο Ole επένδυσε σε μηχανή πλαστικού. Το 1958, μαζί με τον γιο του, τελειοποίησαν το τουβλάκι Lego στη σημερινή του μορφή. Είναι εντυπωσιακό πως όλα τα κομμάτια από τότε μέχρι σήμερα είναι συμβατά μεταξύ τους, καθώς ο σχεδιασμός παρέμεινε αναλλοίωτος. Ωστόσο, η κυριαρχία των video games έφερε την εταιρεία στα πρόθυρα της καταστροφής. Το 1998 καταγράφηκαν οι πρώτες ζημιές και το 2003 η πτώχευση φαινόταν αναπόφευκτη.
Η αιτία ήταν η ψηφιακή γενιά που δεν είχε πλέον την υπομονή για παραδοσιακό χτίσιμο. Στην προσπάθεια επιβίωσης, η Lego έκανε λάθος κινήσεις, όπως την παραγωγή ρούχων, χάνοντας 1 εκατ. δολάρια ημερησίως. «Βρισκόμαστε σε μια πλατφόρμα που φλέγεται», προειδοποιούσε ο τότε CEO, Jørgen Vig Knudstorp, καθώς οι επενδυτικοί όμιλοι περίμεναν την κατάρρευση για να εξαγοράσουν φθηνά τα εναπομείναντα τμήματα του θρύλου.
Ο Knudstorp έσωσε την κατάσταση κάνοντας περικοπές και επιστρέφοντας στο βασικό προϊόν: το πλαστικό τουβλάκι. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να πείσει το προσωπικό ότι το κέρδος δεν είναι «βρώμικη λέξη», αλλά απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης. Μέχρι τότε, η εταιρεία λειτουργούσε περισσότερο ως εκπαιδευτικό ίδρυμα παρά ως κερδοφόρα επιχείρηση.
Τελικά, ο Knudstorp πέτυχε τον συνδυασμό ποιότητας και κερδοφορίας, με τις πωλήσεις να υπερτριπλασιάζονται μέχρι το 2014. Η πανδημία έδωσε νέα ώθηση, καθώς η καραντίνα έκανε τους γονείς να αναζητούν τρόπους να απομακρύνουν τα παιδιά από τις ψηφιακές οθόνες. Η επιτυχία ήταν τέτοια, που η εταιρεία ανταμείβει πλέον πλουσιοπάροχα τους 20.000 εργαζομένους της.
Πέρυσι, νέες σειρές όπως τα λουλούδια και συνεργασίες με brands όπως η Formula 1 οδήγησαν τα έσοδα σε επίπεδα-ρεκόρ, αγγίζοντας τα 5,44 δισ. δολάρια το πρώτο εξάμηνο. Σήμερα, η Lego παραμένει στα χέρια της οικογένειας Christiansen, διαθέτοντας πάνω από 1.000 καταστήματα παγκοσμίως.
Διαβάστε ακόμη
Τα παιχνίδια που αλλάζουν τις επιχειρήσεις – Μια ιδέα της Deloitte που εξαπλώθηκε
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα