Υπήρξε μια εποχή που η Ιταλία δεν έχανε τα μεγάλα ραντεβού. Το brand της «Σκουάντρα Ατζούρα» ήταν συνώνυμο της σταθερότητας, της ποιότητας και κυρίως της παρουσίας στις κορυφαίες διοργανώσεις. Σήμερα, όμως, το αφήγημα αυτό έχει ραγίσει και η απουσία μετατρέπεται σε μοτίβο.
Όλες οι διατυπώσεις όμως συγκλίνουν πλέον στο ίδιο συμπέρασμα και συνοδεύουν κάθε συζήτηση γύρω από τη νέα αποτυχημένη προσπάθεια της Ιταλίας να εξασφαλίσει συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του καλοκαιριού σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό.
Μουντιάλ 2026: Εκτός τρίτης διαδοχικής διοργάνωσης η Ιταλία
Το 2018, η Σουηδία ήταν εκείνη που έκλεισε τον δρόμο προς τη Ρωσία για την τετράκις παγκόσμια πρωταθλήτρια, αποκλείοντάς την σε διπλούς αγώνες μπαράζ (1-0 στη Σόλνα, 0-0 στο Μιλάνο).
Το 2022, η Βόρεια Μακεδονία έκανε το σοκ ακόμη μεγαλύτερο, επικρατώντας 1-0 στο Παλέρμο και αφήνοντας εκτός Κατάρ μια ομάδα με ιστορική βαρύτητα, που είχε κατακτήσει δύο διαδοχικά Μουντιάλ το 1934 και το 1938.
Στο μεταξύ, το ίδιο το προϊόν «Μουντιάλ» άλλαξε. Η διοργάνωση διευρύνθηκε, οι ομάδες αυξήθηκαν σε 48 και η Ευρώπη απέκτησε 16 εισιτήρια, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η συμμετοχή και η εμπορική αξία του τουρνουά.
Και όμως, ακόμη και σε αυτό το πιο «ανοιχτό» σύστημα, η Ιταλία απέτυχε. Στη φάση των ομίλων τερμάτισε δεύτερη πίσω από τη Νορβηγία, γνωρίζοντας βαριές ήττες στο Όσλο (0-3) και στο Μιλάνο (1-4), επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό αλλά βαθύτερο.
Στα μπαράζ, η ομάδα του Τζενάρο Γκατούζο – που ανέλαβε στη διάρκεια της προκριματικής πορείας αντί του Λουτσιάνο Σπαλέτι – πέρασε δύσκολα τη Βόρεια Ιρλανδία στο Μπέργκαμο (2-0), αλλά στον τελικό αυτοϋπονομεύτηκε.
Η αποβολή του Αλεσάντρο Μπαστόνι στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου άλλαξε τις ισορροπίες. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ισοφάρισε, οδήγησε το παιχνίδι στην παράταση και τελικά στα πέναλτι, όπου οι αστοχίες των Πίο Εσπόζιτο και Μπράιαν Κριστάντε «κλείδωσαν» τον τρίτο διαδοχικό αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή, το νέο φορμάτ επέτρεψε σε χώρες όπως η Ιορδανία, το Κουρασάο, το Ουζμπεκιστάν και το Πράσινο Ακρωτήρι να βρεθούν για πρώτη φορά στο Μουντιάλ, ενώ άλλες – όπως το Ιράκ, η Αυστρία και η Τουρκία – επιστρέφουν μετά από δεκαετίες.
Η εικόνα είναι αποκαλυπτική καθώς το παγκόσμιο ποδόσφαιρο ανοίγει, αλλά η Ιταλία μένει εκτός.
«Ζητώ συγγνώμη από την Ιταλία», δήλωσε ο Γκατούζο, με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας, Γκαμπριέλε Γκραβίνα, να του δίνει ψήφο εμπιστοσύνης. Ωστόσο, η πίεση μεταφέρεται πλέον και στη διοίκηση, καθώς τα αποτελέσματα δεν δικαιολογούν τις επιλογές.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο αγωνιστικό. Είναι και οικονομικό. Η απουσία από το Μουντιάλ σημαίνει απώλεια περίπου εννέα εκατομμυρίων ευρώ από τη FIFA, ενώ σε περίπτωση πορείας μέχρι τον τίτλο τα συνολικά έσοδα θα μπορούσαν να φτάσουν τα 43 εκατομμύρια.
Σε αυτά προστίθενται περίπου δέκα εκατομμύρια ευρώ από χαμένες χορηγίες, αλλά και η πτώση της εμπορικής δυναμικής του brand της εθνικής ομάδας.
Το πλήγμα επεκτείνεται και στην πραγματική οικονομία καθώς λιγότεροι φίλαθλοι σε μπαρ και εστιατόρια, χαμηλότερη κατανάλωση και περιορισμένη κινητικότητα γύρω από τη διοργάνωση, σε μια χώρα που ζει για το ποδόσφαιρο.
Το συνολικό κόστος αυτού του ποδοσφαιρικού φιάσκου ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια ευρώ, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι δομικό.
Η Ιταλία φαίνεται να αντιμετωπίζει κρίση παραγωγής ταλέντων και προσωπικοτήτων, με την απόσταση από την εποχή των Μπουφόν, Γκατούζο, Πίρλο και Καναβάρο να μεγαλώνει.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η επιστροφή σε ένα Μουντιάλ, αλλά η αναδόμηση ενός ολόκληρου οικοσυστήματος που κάποτε παρήγαγε πρωταθλητές και σήμερα αναζητά ξανά την ταυτότητά του.
Διαβάστε ακόμη
POLITICO: Αυτοί είναι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η Ευρώπη λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή
«Στο συρτάρι» 7,72 δισ. παλιά χρέη προς την εφορία
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα