Στη γειτονική Ιταλία, το βουβάλι αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες βασική μονάδα της πρωτογενούς παραγωγής, αφού από το βουβαλίσιο γάλα παράγεται η μοτσαρέλα. Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κερκίνη, το ξεχασμένο κάποτε βουβάλι, που θεωρείτο για χρόνια κρέας β’ κατηγορίας έχει μπει δυναμικά στον ”χάρτη” την τελευταία 25ετία, μεταμορφώνοντας την Κερκίνη από το πιο παραμελημένο μέρος του νομού Σερρών, στον πιο δημοφιλή προορισμό του, με δυνατό σημείο την γαστρονομία.
Οι Ζέλιος Μπόρας, ιδιοκτήτης της ”ΜΠΟΡΑΣ” και Βασίλης Παπαδόπουλος, ιδιοκτήτης της Kerkini Farm, μιλούν στο newmoney, για την buffalo-driven οικονομία της περιοχής και τα πλάνα για την εξάπλωση του βουβαλίσιου κρέατος σε περισσότερους προορισμούς.
Οι ”τρελές αγελάδες” έφεραν στο προσκήνιο το βουβάλι
”Η ενασχόλησή μας με το βουβάλι ξεκίνησε το 1999, λίγο μετά το σκάνδαλό των τρελών αγελάδων”, αναφέρει στο newmoney, ο Ζέλιος Μπόρας. ”Ήταν μια εποχή, που ο κόσμος κατάλαβε ότι το εισαγόμενο κρέας δεν είναι της ίδιας ποιότητας με τα ελληνικά κρέατα. Ο κόσμος ήθελε ο Έλληνας να στραφεί σε τοπικά προϊόντα, σε ελληνικά ζώα, για να αποφύγει τα εισαγόμενα.
Έτσι, με αφορμή αυτό, εμείς είπαμε ότι στην περιοχή μας τι άλλο έχουμε εκτός από το μοσχάρι και το χοιρινό; Kαι είδαμε ότι είναι το βουβάλι. Στην αρχή βέβαια, ήταν πολύ δύσκολο, γιατί ήταν ένα ζώο που ποτέ δεν το είχε βάλει ο καταναλωτής στη διατροφή του.
Κάναμε καβουρμά το 2005, τον δοκίμασε ο καταναλωτής. Μετά βγάλαμε και άλλα προϊόντα. Και σιγά-σιγά άρχισε να μπαίνει σε κάποια delicatessen, σε κάποια παντοπωλεία, σε κάποια σούπερ μάρκετ, και σιγά-σιγά ανέβηκε η κατανάλωση.
Όταν ξεκινήσαμε, ήταν γύρω στα 400 ζώα και αυτή τη στιγμή είναι γύρω στα 5.000 ζώα. Εμείς παίρνουμε την πρώτη ύλη. Έχουμε κάνει συμβολαιακή με μια ομάδα παραγωγών, που θέλουμε να προσέχουν τα ζώα, να τρέφονται σωστά, να βοσκούν σε σωστούς χώρους, σε καλές συνθήκες, έτσι ώστε να βγάλουν ένα ποιοτικό κρέας και να μπορούμε εμείς να το πάρουμε και να το βάλουμε σε προϊόντα.
Πλέον έχουμε μεγάλη γκάμα προϊόντων, βγάλαμε καβουρμάδες, βγάλαμε καπνιστά, βγάλαμε λουκάνικα, κρέας, κιμά βουβαλίσιο, σουτζουκάκια, μπιφτέκια κ.α.”, σημειώνει ο κ. Μπόρας.
Ζήτηση υπάρχει, αλλά η πρώτη ύλη είναι συγκεκριμένη
”Έχουμε ένα πολύ καλό επίπεδο, συνεργαζόμαστε με τους τοπικούς παραγωγούς”. Όμως, ο κ. Μπόρας, εντοπίζει ως πρόβλημα το μοντέλο των επιδοτήσεων και τα κίνητρα που δεν δίνονται στους παραγωγούς. ”Η ζήτηση είναι μεγάλη, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να την καλύψουμε και ο λόγος είναι ότι μια μεγάλη μερίδα παραγωγών δεν έχει ασχοληθεί με το να προσέξει αυτό το ζώο, έτσι ώστε να μπορεί να γίνει και κρέας. Τους ενδιαφέρει μόνο η επιδότηση. Αυτό είναι λάθος.
Για εμάς η επιδότηση θα πρέπει να περνάει μέσα από την παραγωγή, για να έχουν κίνητρο οι παραγωγοί να παράγουν προϊόν. Αν υπήρχε κίνητρο για τους παραγωγούς μέσα από τις επιδοτήσεις και μέσα από την παραγωγή, σίγουρα θα μπορούσε να αυξηθεί κατά πολύ το ελληνικό κρέας και γενικά τα ελληνικά προϊόντα και να μην έχουμε τόσα εισαγόμενα.
Έχουμε κάνει εξαγωγές, αλλά όχι κάτι σε μεγάλες ποσότητες για το λόγο ότι η πρώτη ύλη είναι συγκεκριμένη. Προσπαθούμε να πείσουμε και άλλους παραγωγούς, να ενταχθούν στην ομάδα που έχουμε, έτσι ώστε να μπορούμε να βγάλουμε περισσότερα προϊόντα και να κάνουμε εξαγωγές.
Εμείς όταν ξεκινήσαμε τον πρώτο χρόνο πουλήσαμε ένα βουβαλάκι που ήταν 150 κιλά. Σήμερα, μετά από όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε φτάσει να πουλάμε γύρω στους 80 τόνους τον χρόνο. Και αυτή η τάση είναι αυξανόμενη. Αν είχαμε 120 θα τους δίναμε και τους 120, αλλά αυτή τη στιγμή η παραγωγή δεν προχωράει όπως θα θέλαμε εμείς να προχωρήσει”, σημειώνει ο κ. Μπόρας.
Από οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της Horeca με συνεργάτη τον Μιράν
Για τα πλάνα του, ο κ. Μπόρας, σημειώνει ότι υπάρχουν σχέδια για να μεγαλώσει η εταιρεία. ”Όταν ξεκινήσαμε ήμασταν οικογενειακή επιχείρηση εγώ και ο αδερφός μου, αυτή τη στιγμή απασχολούμε περισσότερα από 20 άτομα. Μόνο στο εργαστήριο και στη μεταποίηση που κάνουμε.
Μαζί με τον συνεργάτη που έχω στην Αθήνα, τον Μιράν, δημιουργήσαμε πρόσφατα μια νέα εταιρεία, για να προμηθεύει με βουβαλίσιο κρέας εστιατόρια, ψητοπωλεία, κινείται δηλαδή στο κομμάτι horeca”. Από τις 14 Οκτωβρίου του 2025, έχει συσταθεί η εταιρεία MB Gourmet, με διαχειριστές τους κ. Ζέλιο Μπόρα (50%) και τον Μιράν Κουρουνλιάν (50%).
Πώς έγινε η Κερκίνη γαστρονομικός προορισμός των Βαλκανίων
”H περιοχή μας ήταν η πιο παραμελημένη του νομού Σερρών. Παρά το ότι είχαμε φύση, είχαμε τη λίμνη, δεν ερχόταν κανένας”, θυμάται ο κ. Μπόρας. ”Με το που εντάξαμε το βουβάλι, η περιοχή μας έχει γίνει γαστρονομικός προορισμός, έχει γίνει τουριστικός προορισμός.
Έχουν ανοίξει εστιατόρια, μικροί ξενώνες, μικρά ξενοδοχεία και από εκεί που ήμασταν το τελευταίο σημείο, που θα επισκεπτόταν κάποιος στον νομό είμαστε το νούμερο ένα, που επισκέπτεται κάποιος, που θέλει να έρθει στις Σέρρες.
Τα τελευταία χρόνια, έχουμε πάρα πολλούς επισκέπτες από Βουλγαρία και Ρουμανία, έρχονται για βόλτα, ψωνίζουν στην περιοχή μας, έρχονται στα εστιατόρια, μένουν στα ξενοδοχεία, κάνουν δραστηριότητες και έχει ανοίξει εν ολίγοις μια καινούργια αγορά δίπλα μας”, καταλήγει ο κ. Μπόρας.
Από την οικογενειακή ταβέρνα, στο κρεοπωλείο ο Μπίλης και στην Kerkini Farm
Tην ιστορία του για τη δημιουργία της Kerkini Farm που ειδικεύεται στο βουβαλίσιο κρέας, μοιράστηκε με το newmoney και ο Βασίλης Παπαδόπουλος. ”Εμείς το 1999 ξεκινήσαμε να ανοίξουμε ένα κρεοπωλείο στο χωριό Κερκίνη. Πιο μπροστά είχαμε μια ταβέρνα για 2-2,5 χρόνια, που πήγαινε πολύ καλά. Εκείνα τα χρόνια δεν είχε τουρισμό, τα παιδιά μας ήταν μικρά και η δουλειά δύσκολη. Έτσι αποφασίσαμε να ανοίξουμε ένα κρεοπωλείο στο χωριό, το τρίτο τότε.
Έτσι ξεκινήσαμε με το κρέας επαγγελματικά. Μετά πάμε στο βουβάλι, με το οποίο δεν είχαμε σχέση. Να τονίσω ότι και εγώ και η σύζυγος μου είμασταν από αγροκτηνοτροφικές οικογένειες. Όμως με το κρέας ήταν πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε. Από τους πρώτους μήνες, το κρεοπωλείο πήγαινε πολύ καλά. Δίναμε κρέας στις ταβέρνες της περιοχής, στο χωριό και στα ξενοδοχεία.
Εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολα για το βουβάλι, αφού οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούσαν να διοχετεύσουν στην αγορά το κρέας, επειδή τα βουβάλια τα θεωρούσαν β’ κατηγορίας, ήταν και πιο μικρόσωμα, δεν ήταν τόσο αποδοτικά. Δεν τα προτιμούσαν και οι τιμές ήταν πολύ χαμηλές.
Και έτσι σκεφτήκαμε να βάλουμε στο κρεοπωλείο μας και το βουβαλίσιο κρέας και να το δοκιμάσουμε, να το προσθέσουμε σαν τοπικό προϊόν, στην Κερκίνη άλλωστε το έβρισκες σε μεγάλες ποσότητες. Το έπαιρναν στην αρχή επισκέπτες, το έβαλαν κάποιες ταβέρνες. Γενικά είναι ένα πολύ ευεργετικό κρέας, με λιγότερη χοληστερίνη και λιπαρά σε σχέση με τα άλλα κρέατα”, σημειώνει ο κ. Παπαδόπουλος.
Τα δύσκολα χρόνια που δεν έφεραν ”εκπτώσεις” στην ποιότητα
”Στην αρχή, ζοριστήκαμε πολύ”, παραδέχεται. ”Σφάζαμε ένα ζώο, που έδινε 200 κιλά κρέας και δεν ξέραμε τι να το κάνουμε. Μετά άρχισε σιγά σιγά να διαδίδεται και άρχισε να ισορροπεί η αγορά. Μετά από δυο-τρία χρόνια, άρχισε να το συνηθίζει ο κόσμος, να του αρέσει. Αρχίσαμε να πιστεύουμε στο βουβάλι και θέλαμε να επενδύσουμε σε αυτό.
Και έτσι, από το 2005, αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε κάποιες εκθέσεις, σαν κρεoπωλείο ακόμα τότε, και να διαφημίζουμε το βουβαλίσιο κρέας. Άρχισε να υπάρχει κάποια ζήτηση. Και σκεφτόμασταν να επενδύσουμε, να κάνουμε ένα μικρό εργαστήριο, για να μπορούμε να κάνουμε διάφορα προϊόντα από βουβάλι και να τα διακινούμε νόμιμα στην αγορά.
Έτσι το 2008 αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε να κάνουμε ένα εργαστήριο. Αν και στην αρχή πήρα αρνητική απάντηση από τις τράπεζες, εγώ είχα κάνει επένδυση, είχα πάρει και ζώα για να έχω ένα μέρος αυτονομίας, να μην εξαρτώμαι από άλλους κτηνοτρόφους. Και έτσι περίπου έως τα τέλη του 2009 φτιάξαμε το εργαστήριο.
Μπήκαμε κανονικά στην αγορά με προδιαγραφές, με ISO. Λεγόμασταν ‘’ο Μπίλης’’, όμως μετά το 2010 και την οικονομική κρίση, το Μπίλης δεν ήταν πολύ πιασάρικο, δεν είχε βαρύτητα. Έτσι αλλάξαμε την ονομασία μας, την κάναμε Kerkini Farm. Μετά από το 2013 άρχισαμε να πηγαίνουμε πάρα πολύ καλά. Όλα αυτά τα χρόνια, δίνουμε προτεραιότητα στην ποιότητα και μετά ακολουθούν όλα τα άλλα.
Αν δεν μας αρέσει κάτι είτε γευστικά είτε ποιοτικά, δεν το βγάζουμε στην αγορά. Μετά μεγαλώσαμε και τη μονάδα μας με τα βουβάλια. Στην επιχείρηση δουλεύουμε οικογενειακά. Εγώ, η σύζυγος μου η Ελένη και τα δύο αγόρια μας, ο Κλεάνθης και ο Σταύρος”.
Η πελατεία σε όλη την Ελλάδα, οι Έλληνες του εξωτερικού και το βουβάλι που έγινε συνώνυμο της Κερκίνης
”Η κίνηση στην αγορά πάει καλά, αλλά το βουβαλίσιο κρέας έχει συγκεκριμένη ζήτηση, γιατί είναι πιο εξειδικευμένο. Οι πελάτες μας είναι κυρίως στη Θεσσαλονίκη και Αθήνα, όμως σχεδόν σε όλη την Ελλάδα έχουμε πελάτες, κυρίως είναι επαγγελματίες οι πελάτες, κάποια καταστήματα είτε delicatessen. Στέλνουμε και κάποιες μικρές ποσότητες στο εξωτερικό, κυρίως είναι Έλληνες επιχειρηματίες, όπως ας πούμε σε Ολλανδία, Γερμανία, Πολωνία”.
Όσον αφορά την bufallo-driven, οικονομία της Κερκίνης, ο κ. Παπαδόπουλος, σημειώνει: ”Τα τελευταία 20 χρόνια, εκεί που ήταν χαμένο το βουβάλι, δεν το ήξερε κανείς, ήταν ξεχασμένο, αναδείχθηκε σαν ένα ισχυρό τοπικό προϊόν. Έχει βοηθήσει σίγουρα τους κτηνοτρόφους, γιατί παλαιότερα ήταν και πιο λίγοι και δεν μπορούσαν, παρόλο που ήταν μικρή η ποσότητα του βουβαλίσιου κρέατος, να τη διοχετεύσουν στην αγορά.
Μετά πάμε στο άλλο το κομμάτι, ότι στην περιοχή λειτουργούν δεκάδες ταβέρνες, που έχουν κρέας και άλλα βουβαλίσια προϊόντα στο μενού.
Έχει ανεβάσει την περιοχή το βουβάλι, ακόμα και τουριστικά, γιατί ο κόσμος έχει συνδέσει το βουβάλι με την Κερκίνη. Όπου και αν πάμε σήμερα στην Ελλάδα και να πούμε τη λέξη βουβάλι, κατευθείαν θα έρθει στο μυαλό του καθενός η Κερκίνη”, καταλήγει.
Διαβάστε ακόμη
Πόσο αμείβονται τα μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας
Η οικονομία του Super Bowl: Ποια είναι τα έσοδα από το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός στις ΗΠΑ (pics)
Aλλαγή των ΚΑΔ για 1,9 εκατομμύρια επιχειρήσεις
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα