Στο κάδρο των ονομάτων της διαδρομής της μίζας για τα εξοπλιστικά τοποθετείται το όνομα του επιχειρηματία Πάνου Γερμανού. Όπως έγραφε το “Πρώτο Θέμα” ο Π. Γερμανός εκ των ισχυρών εκπροσώπων της ελληνικής επιχειρηματικής τάξης, είχε λάβει στους προσωπικούς του λογαριασμούς ποσά εκατομμυρίων σε ευρώ και αμερικανικά δολάρια και είναι μεταξύ των κατηγορουμένων στην υπόθεση των μιζών που διακινήθηκαν ως «αντίδωρο» για το πρόγραμμα των ρωσικών αντιαεροπορικών TOR-M1.
Το «άγνωστο» πρόσωπο που συνδέει τον Π. Γερμανό με τον Γ. Σμπώκο και τον Θ. Λιακουνάκο είναι ο 81χρονος Γιώργος Καμάρης, ο οποίος την προηγούμενη εβδομάδα επέστρεψε στο Ελληνικό Δημόσιο το ιλιγγιώδες ποσό των 7,5 εκατ. ευρώ, που ήταν ένα μέρος από τις μίζες που διακινήθηκαν για μία μόνο από τις υποθέσεις που ερευνώνται. Ο Γ. Καμάρης, επιστήθιος φίλος του Γ. Σμπώκου, κατηγορείται ότι μετέφερε εκατομμύρια ευρώ που προέρχονταν από μίζες των εξοπλιστικών σε προσωπικό λογαριασμό του επιχειρηματία Π. Γερμανού. Μάλιστα, ο Γ. Καμάρης είχε διατελέσει μη εκτελεστικός πρόεδρος της εταιρείας του Π. Γερμανού Multirama. Πέντε χρόνια αφού εισέπραξε ποσά 2 εκατ. δολαρίων και 1 εκατ. ευρώ, ο Π. Γερμανός έστειλε έμβασμα 2 εκατ. δολαρίων προς λογαριασμό που διατηρούσε εταιρεία του καταδικασθέντος Γιώργου Σαχπατζίδη στην Ιταλία, χρήματα τα οποία εικάζεται ότι στη συνέχεια διοχετεύθηκαν προς τον Α. Τσοχατζόπουλο.
Παράλληλα με την αναζήτηση των χρημάτων που διανεμήθηκαν για τα γερμανικά υποβρύχια και τα ρωσικά όπλα, οι δικαστικές αρχές ανοίγουν και άλλες υποθέσεις εξοπλιστικών – συνολικά 10 νέους φακέλους!
Δίνοντας το μέτρο του… κανιβαλισμού του δημοσίου χρήματος που γινόταν στο πεδίο των αμυντικών εξοπλισμών, ανώτατη δικαστικός ρωτήθηκε από τους «New York Times» ποιο είναι το συνολικό ποσό που έχει πάει σε μίζες στα εξοπλιστικά. «Θα πάρω σύνταξη και ακόμα δεν θα έχω μάθει!», απάντησε η δικαστικός, η οποία πάντως δεν κατονομάζεται.
Οπως προκύπτει από έγγραφα που δημοσιεύει σήμερα το «ΘΕΜΑ», τον Ιανουάριο του 2008 το Πρωτοδικείο Αθηνών είχε απαντήσει αρνητικά στο αίτημα της Εισαγγελίας του Μονάχου I για δικαστική συνδρομή προκειμένου να διερευνηθεί αν στο πλαίσιο της προμήθειας των γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard συνολικού προϋπολογισμού 1,7 δισ. ευρώ, σύμβαση που υπεγράφη το 2003 επί υπουργίας του Γιάννου Παπαντωνίου, διαπιστώθηκαν ποινικές πράξεις ή έγιναν παράνομες πληρωμές…
Την υπόθεση δημοσίευσε η ιστοσελίδα kentri.gr και σήμερα το «ΘΕΜΑ» δημοσιεύει την απάντηση του Πρωτοδικείου Αθηνών στην Εισαγγελία του Μονάχου I, από 16 Ιανουαρίου του 2008, όπου αναφερόταν: «Σας επιστρέφουμε τα έγγραφά σας, ανεκτέλεστα, προκειμένου να λάβετε γνώση και αν επιθυμείτε να επανέλθετε με περισσότερα στοιχεία». Εξι χρόνια μετά -ίσως λόγω της επιτακτικής ανάγκης που έχει δημιουργηθεί από την οικονομική κατάρρευση να εντοπιστούν οι υπαίτιοι της διασπάθισης δημοσίου χρήματος- οι ανακριτές και οι εισαγγελείς που έχουν επιφορτιστεί με τη διερεύνηση των δύσοσμων υποθέσεων για τα εξοπλιστικά ερευνούν σχολαστικά και αναζητούν όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να τους βοηθήσουν ώστε να αποκαλυφθούν όλες οι παράνομες συναλλαγές που έγιναν στην πλάτη του ελληνικού λαού, τον οποίο φόρτωσαν με δυσβάστακτο χρέος.
Κολλητός του Σμπώκου
Το νέο πρόσωπο που άθελά του βοηθά τους ανακριτές να σπάσουν την ιδιότυπη ομερτά περί τα εξοπλιστικά και να συνεχίσουν την προσπάθεια να ξηλώσουν το πουλόβερ με τις μίζες, τις παράνομες συναλλαγές και την πραγματική απαλλοτρίωση κρατικού χρήματος με όχημα τους αμυντικούς εξοπλισμούς είναι ο Γιώργος Καμάρης. Ο 81χρονος «δεινός κολυμβητής», όπως τον περιγράφει στο απολογητικό του υπόμνημα ο επιχειρηματίας Π. Γερμανός, ήταν παλιός φίλος του φυλακισμένου Γιάννη Σμπώκου. Ο Γ. Σμπώκος, πρώην γενικός διευθυντής Εξοπλισμών, θεωρείται από τα κεντρικά πρόσωπα του συστήματος που αποσπούσε μίζες για κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα που υπέγραφε. Η αλήθεια είναι ότι επί θητείας του Γ. Σμπώκου το υπουργείο Εθνικής Αμυνας αγόραζε όπλα λες και προετοιμαζόταν για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο…
Η επιμέλειά του στην προετοιμασία της μίζας περιγράφεται με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από τους ανακριτές κυρίους Γαβριήλ Μαλλή και Γιάννη Σταυρόπουλο στο συμβόλαιο αγοράς των 21 ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων TOR-M1.
Η σύμβαση υπεγράφη στις 26 Φεβρουαρίου του 1999 από τον Γ. Σμπώκο και τον Μιχαήλ Βορόμπιεφ, εκπρόσωπο της εταιρείας Antey. Ηδη από τον Νοέμβριο του 1997 οι Α. Τσοχατζόπουλος και Γ. Σμπώκος είχαν συμφωνήσει στο ποσό των «ωφελημάτων» που θα εισπράξουν. «Για τον μεν υπουργό τουλάχιστον στο ποσό των 32.404.000 ελβετικών φράγκων, 1.748.000 δολαρίων ΗΠΑ, 98.500.000 δραχμών και 75.285.041 δραχμών, ενώ για τον ίδιο ως άνω υπουργό, από κοινού με τον Ιωάννη Σμπώκο, τουλάχιστον στο ποσό των 12.247.918,73 ευρώ», όπως αναφέρεται στη δικογραφία. Ούτε καν στρογγυλοποίηση δεν είχε γίνει στις μίζες. Το εξωφρενικό είναι ότι τα συγκεκριμένα ποσά ο Α. Τσοχατζόπουλος και ο Γ. Σμπώκος, που την εποχή εκείνη ήταν το alter ego του πρώην υπουργού, τα είχαν απαιτήσει και τελικώς τα εισέπραξαν από ένα και μόνο εξοπλιστικό πρόγραμμα προϋπολογισμού 509,5 εκατ. ευρώ. Αναλογιζόμενοι πόσες είναι οι μίζες απ’ όλα τα προγράμματα που υλοποιήθηκαν από το 1996, οπότε ο Α. Τσοχατζόπουλος ανέλαβε υπουργός Αμυνας, μέχρι το 2005 που μπήκε φρένο στις μεγάλες αγορές όπλων, οι ανακριτές παθαίνουν ίλιγγο…
Το επόμενο και κυριότερο μέλημα των Γ. Σμπώκου και Α. Τσοχατζόπουλου ήταν πώς θα κρύψουν τα ίχνη τους, μεταβιβάζοντας τις μίζες που είχαν εισπράξει από εταιρεία σε εταιρεία και από πρόσωπο σε πρόσωπο ώστε να νομιμοποιήσουν το βρόμικο χρήμα από τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Στην προσπάθειά τους αυτή χρησιμοποίησαν μια σειρά από πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο καταδικασθείς Γιώργος Σαχπατζίδης, ο Βλάσιος Καμπούρογλου, που βρέθηκε νεκρός στην Τζακάρτα της Ινδονησίας τον Οκτώβριο του 2012 υπό συνθήκες που ακόμη δεν έχουν διευκρινιστεί, ο επίσης καταδικασθείς Ιωάννης Ζήγρας, αλλά και ο 81χρονος σήμερα Γιώργος Καμάρης, φίλος του Γ. Σμπώκου από τη δεκαετία του 1980.
Την προηγούμενη εβδομάδα ο Γ. Καμάρης, πρώην γενικός διευθυντής της Pirelli Hellas, επέστρεψε στον ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχτεί από το Ελληνικό Δημόσιο για τη συγκέντρωση των «κλεμμένων» το ποσό των 7,5 εκατ. ευρώ.
Ο Γ. Καμάρης κατηγορείται για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Μέσω της εταιρείας Clavis, την οποία είχε ιδρύσει περί το 1996 έπειτα από παρότρυνση του Γ. Σμπώκου, διακινήθηκαν πολλά εκατομμύρια που κατετίθεντο από εξωχώριες εταιρείες άλλων ενδιάμεσων κρίκων στη διαδικασία «λεύκανσης» των χρημάτων από τις μίζες, αλλά και χρήματα που έστελνε ο Γ. Καμάρης σε άλλους.
Μέσω Clavis τα εμβάσματα στον Γερμανό
Ο 81χρονος υποστηρίζει ότι κάποια στιγμή η εταιρεία Clavis International Limited Liability Company πέρασε στους αδελφούς Γιώργο και Πιερ Χριστοδουλίδη, asset managers από τη Γενεύη, οι οποίοι ανέλαβαν και τη διαχείρισή της.
Μέσω της εταιρείας Clavis, την οποία ο Γ. Καμάρης είχε ιδρύσει αλλά ισχυρίζεται ότι δεν χρησιμοποιούσε, οι αδελφοί Χριστοδουλίδη πέρασαν 2 εκατ. δολ. ΗΠΑ και ακόμη 1 εκατ. ευρώ σε προσωπικό λογαριασμό του ισχυρού επιχειρηματία Π. Γερμανού. Τα χρήματα αυτά στάλθηκαν με έμβασμα τα έτη 2001 και 2002. Η πρώτη δόση προς τον Π. Γερμανό ήταν στις 17 Δεκεμβρίου του 2001 (1 εκατ. δολ.), ακολούθησε ακόμη 1 εκατ. δολ. στις 6/3/2002, ενώ στις 4/7/2002 κατατέθηκε ακόμη 1 εκατ. ευρώ, και πάλι σε προσωπικό λογαριασμό του Π. Γερμανού, στο υποκατάστημα της τράπεζας EFG Eurobank Ergasias στην Πλάκα.
Τα χρήματα αυτά προέρχονταν από την εταιρεία Clavis του Γ. Καμάρη, διοχετεύτηκαν όμως στον Π. Γερμανό μέσω των εταιρειών Husky International και Rea International οι οποίες ανήκουν στους αδελφούς Χριστοδουλίδη.
Περίπου πέντε χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2007, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο Π. Γερμανός, ο διαχειριστής Πιερ Χριστοδουλίδης ζήτησε από τον κορυφαίο επιχειρηματία να του επιστρέψει το ποσό των 2 εκατ. δολαρίων σε ευρώ. Ο Π. Γερμανός επέστρεψε τα χρήματα (το ισόποσο ήταν 1.470.000 ευρώ), και μάλιστα τα κατέθεσε στην άγνωστη -όπως υποστηρίζει- σε αυτόν εταιρεία SDG SRL, ιδιοκτησίας του καταδικασθέντος και ευρισκόμενου στη φυλακή Γ. Σαχπατζίδη, ο οποίος λειτουργούσε ως ενδιάμεσος και ταμίας του Α. Τσοχατζόπουλου. «Εάν γνώριζα ότι τα χρήματα αυτά σχετίζονταν με δωροδοκία κρατικών αξιωματούχων και έπρεπε να αποδοθούν σε αυτούς, θα έπρεπε να είμαι είτε ανόητος, είτε αυτοκαταστροφικός για να δεχτώ να τα λάβω σε προσωπικό μου λογαριασμό, και δη στην Ελλάδα, και να τους τα εμβάσω επίσης από λογαριασμό μου σε υποδειχθέντα από αυτούς λογαριασμό», επισημαίνει στο απολογητικό του υπόμνημα ο Π. Γερμανός.
Ο κορυφαίος επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης σήμερα των καταστημάτων Public, που τον περασμένο Ιούνιο βραβεύτηκαν ως το ταχύτερα αναπτυσσόμενο δίκτυο λιανικής στην Ελλάδα, κατηγορείται από τη Δικαιοσύνη ότι «απέκρυψε, κατείχε και χρησιμοποίησε περιουσία με σκοπό να συγκαλύψει την αληθινή της προέλευση, γνωρίζοντας ότι αποτελεί προϊόν εγκλήματος από την παθητική δωροδοκία των Ιωάννη Σμπώκου και Ακη Τσοχατζόπουλου».
Υπερασπιζόμενος τον εαυτό του, ο Π. Γερμανός επισημαίνει: «Εάν ήθελα τα 1.470.000 ευρώ να καταλήξουν στα διωκόμενα πολιτικά πρόσωπα στην Ελλάδα, θα έπρεπε να είμαι ανόητος να τους τα εμβάσω στην Ιταλία, σε λογαριασμό εταιρείας ιδιοκτησίας αχυράνθρωπου, ο οποίος εν συνεχεία να τα μεταφέρει στην Ελλάδα, να αγοράσει ακίνητα για να τα ξεπλύνει, να πωλήσει τα ακίνητα εν συνεχεία και να λάβει το αντίτιμο, ώστε αυτό να φτάσει στους τελικούς παραλήπτες!». Αντιλαμβανόμενος ωστόσο ότι στον λογαριασμό του είχε λάβει 2 εκατ. δολ. και επιπλέον 1 εκατ. ευρώ από μίζες που είχε εισπράξει ο Α. Τσοχατζόπουλος, ο κορυφαίος επιχειρηματίας προέβη «αυθορμήτως» σε επιστροφή όλου του ποσού στο Ελληνικό Δημόσιο.
Μάλιστα, ο Π. Γερμανός έκανε δωρεά στο Ελληνικό Δημόσιο όλο το ποσό καταβάλλοντας ακόμη και τους τόκους. Ο πρώην ιδιοκτήτης των καταστημάτων «Γερμανός» γνωρίζει ότι δεν αθωώνεται ούτε και σβήνει την εμπλοκή του στην υπόθεση δωρίζοντας τις μίζες που είχαν εισπράξει οι Σμπώκος και Τσοχατζόπουλος, αλλά προφανώς επιδιώκει να ισχυροποιήσει την υπερασπιστική του θέση και να καταδείξει τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος δεν γνώριζε την άνομη προέλευση των χρημάτων. «Δεν είχα λόγο να εμπλακώ σε ξέπλυμα», τονίζει ο Π. Γερμανός, ο οποίος αποκαλύπτει πως την τελευταία 10ετία δήλωσε στο Ελληνικό Δημόσιο φορολογητέα έσοδα συνολικού ύψους 760 εκατ. ευρώ.
Ο Γ. Καμάρης θεωρείται από τους ανακριτές ότι είχε «multi» ρόλο στην υπόθεση των μιζών. Ο 81χρονος συνδέει τον Γ. Σμπώκο με τους Θ. Λιακουνάκο και Π. Γερμανό. Ο ανακριτής, κατά τη διάρκεια της απολογίας του Γ. Καμάρη, επισημαίνει στον κατηγορούμενο ότι η εταιρεία του με την επωνυμία Clavis είχε συναλλαγές με διάφορες εταιρείες όπως η AXON, συμφερόντων του Θ. Λιακουνάκου. Με την αποκάλυψη αυτή, ο ανακριτής επισημαίνει ότι από τα τραπεζικά έγγραφα της Clavis προκύπτει ότι η εταιρεία (την οποία επί της ουσίας ήλεγχε ο Γ. Σμπώκος) είχε συναλλαγές με την εταιρεία του Θ. Λιακουνάκου. Από το σημείο αυτό οι ανακριτές επαληθεύουν όσα είχε πει στην απολογία του ο Αντώνης Κάντας.
«Τα χρήματα στον Τσοχατζόπουλο θα τα έδιναν οι κατασκευάστριες εταιρείες τις οποίες εκπροσωπούσε ο Λιακουνάκος. Τα χρήματα στον Σμπώκο θα τα έδινε ο κ. Λιακουνάκος», έχει πει ο προφυλακισμένος Α. Κάντας, πρώην αναπληρωτής διευθυντής Εξοπλισμών, που έχει καταγγείλει ότι ο ιδιοκτήτης της AXON τού παρέδωσε 600.000 ευρώ σε μετρητά μέσα σε ένα σακ βουαγιάζ.