Της Μαίρης Λαμπαδίτη
Πληθαίνουν τα «μαγαζάκια » που στήνονται στην Αθήνα για να πουλήσουν ελπίδες για μια καλύτερη ζωή στους απελπισμένους ανέργους. Με το αζημίωτο φυσικά, αφού η διαμεσολάβηση για την απόκτηση της χρυσής βίζας προς τις χώρες της ευδαιμονίας, κυρίως τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Σουηδία και τη Γερμανία, χρεώνεται πολλά, χωρίς να εξασφαλίζει την καλοπληρωμένη δουλειά που υπόσχονται οι δουλέμποροι με τα άσπρα κολάρα. Mέσω αγγελιών και ύποπτων sites ομογενείς και δικηγόροι με… γνωριμίες πείθουν τους υποψήφιους μετανάστες ότι θα τους βοηθήσουν να βγάλουν άκρη με τη γραφειοκρατία για να ξεφύγουν από την Ελλάδα της ανεργίας, ζητώντας όμως υψηλό αντίτιμο. Οι τιμές κυμαίνονται από 3.500 έως 4.500 ευρώ το κεφάλι.Το Διαδίκτυο έχει κατακλυστεί από «παραμυθένιες» προσφορές εργασίας έναντι αδρού τιμήματος. Παραλίγο θύμα που γλίτωσε την τελευταία στιγμή το «δάγκωμα» μας εξομολογήθηκε ότι του έκλειναν μέσω mail ραντεβού με εργοδότη σε ξενοδοχείο του Τορόντο που δεν υπήρχε, για να δουλέψει τελικά σε μια εταιρεία ηλεκτρονικών που αποδείχτηκε… γήπεδο τένις.
Μία ακόμα άνεργη με μεταπτυχιακά μάς έλεγε ότι την είχαν προσλάβει μέσω mail σε τέσσερις μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες οι οποίες ήταν ανύπαρκτες και της ζητούσαν τον αριθμό του τραπεζικού της λογαριασμού για να αρχίσει η καταβολή της… μισθοδοσίας.Ακόμα και ηλεκτρονική βάση δεδομένων του EURES, που λειτουργεί υπό την αιγίδα της Ε.Ε. σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, παραδέχεται ότι δεν μπορεί να εμποδίσει την ανάρτηση αγγελιών-μαϊμού για εργασία στο εξωτερικό. Συμβουλεύει ωστόσο όσους ψάχνουν δουλειά να μη συνεργάζονται με πράκτορες που ζητούν χρήματα και να μη γνωστοποιούν ποτέ τα τραπεζικά τους στοιχεία.
Eπιχείρηση αρπαχτής
Aίσθηση έκανε πριν από λίγους μήνες η «γοητεία» που άσκησε σε πολύ κόσμο μια επιχείρηση αρπαχτής στο κέντρο της Αθήνας η οποία δεν είχε διάρκεια ζωής ούτε έξι μήνες. Η προβολή που επεδίωξε από τον Τύπο και την τηλεόραση τράβηξε την προσοχή των αρμοδίων, με αποτέλεσμα οι επιτήδειοι να εξαφανιστούν εν μια νυκτί. Εξηγήσεις τούς ζήτησε και η ΓΣΕΕ όταν διαπίστωσε ότι στα διαφημιστικά τους φυλλάδια υποστηρίζουν ότι το γραφείο τελεί υπό την αιγίδα της. Μάλιστα το νομικό τμήμα της Συνομοσπονδίας που μελέτησε τις συμβάσεις τις οποίες υπογράφουν οι υποψήφιοι μετανάστες επεσήμανε ότι περιλαμβάνει όρους που δεν απέχουν και πολύ από την εξαπάτηση. Το συγκεκριμένο γραφείο υποστήριζε ότι εκπροσωπούσε δικηγορική εταιρεία στο Μόντρεαλ και προωθούσε Ελληνες, Κύπριους και Αλβανούς μετανάστες στον Καναδά αντί 6.250 καναδέζικων δολαρίων (περίπου 4.000 ευρώ) το κεφάλι. Υποσχόταν ότι θα τους εξασφαλίσει όχι μόνο άδεια εισόδου και παραμονής εγγυημένη με συμβόλαια, αλλά και συγκεκριμένη εργασία με άμεσο μισθό. Φυσικά μετά την ολοκλήρωση της «παραστατικής» ενημέρωσης που είχε ως στόχο να «τσιμπήσει» ο απελπισμένος, ερχόταν και η ώρα που έπρεπε να περάσει από το ταμείο.
Ο υποψήφιος είχε υποχρέωση να καταβάλει 1.500 δολάρια Καναδά ως προκαταβολή, 1.750 δολάρια 45 μέρες μετά, επιπλέον 1.750 δολάρια στην περίπτωση που ένας εργοδότης προσφέρει θέση εργασίας και υποβληθεί αίτηση για γνωμοδότηση από τους φορείς απασχόλησης και άλλα 1.250 δολάρια μόλις η Service Canada δώσει θετική γνωμοδότηση για την πρόσληψη του υποψηφίου.
Δεσμεύονταν επίσης ότι θα βρουν δουλειά στον υποψήφιο με συμβόλαιο δύο ετών, το οποίο θα υπογράψει πριν από την αναχώρησή του, ενώ θα του εξασφάλιζαν προσωρινή άδεια εργασίας, σπίτι και σχολείο για τα παιδιά του. Το συγκεκριμένο συμβόλαιο, ωστόσο, είχε κάποια ψιλά γράμματα που έπρεπε να βάλουν σε υποψία τον άνεργο.
Οπως αναφερόταν επί λέξει, «η σύμβαση δεν αποτελεί εγγύηση ότι θα βρεθεί ο κατάλληλος εργοδότης ή ότι θα εκδοθεί άδεια για τον πελάτη. Η σύμβαση δεν εγγυάται τον τύπο του εργοδότη, αλλά θα γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια να βρεθούν κατάλληλοι εργοδότες που να αντιστοιχούν στα προσόντα του κάθε υποψηφίου». Εν τω μεταξύ, όμως, ο υποψήφιος είχε υποχρεωθεί να ξοδέψει και τα τελευταία του διαθέσιμα ευρώ ή να δανειστεί για να ταξιδέψει στον Καναδά για μία εβδομάδα προκειμένου να παρουσιαστεί στα ραντεβού που είχαν κλειστεί με υποψήφιους εργοδότες, όπως απαιτούσε η σύμβαση. Αλλά ακόμα κι αν προσλαμβανόταν με διετές συμβόλαιο τι θα του επεφύλασσε η μοίρα μόλις εξέπνεε η προθεσμία και βρισκόταν εκτός αγοράς εργασίας; Σύμφωνα με τον μεταναστευτικό νόμο, χωρίς δουλειά κανείς δεν μπορεί να παρατείνει τη διαμονή του στον Καναδά πέραν του εξαμήνου. Μετά τον περιμένει η απέλαση. Σε αυτή την περίπτωση η οικονομική επιβάρυνση είναι μεγαλύτερη από το όφελος της διετούς εργασίας.
Παγίδες για ανέργους
Το συγκεκριμένο γραφείο είτε έκλεισε είτε μετέφερε αλλού τη δραστηριότητά του κάτω από ψεύτικη παραπλανητική ταμπέλα για να μην μπορεί κανείς εύκολα να ελέγξει πόσους πρόλαβε να εξαπατήσει. Και αν αυτό έκλεισε, στη θέση του ανοίγουν δέκα άλλα τέτοια, καθώς ο απογοητευμένος άνεργος πέφτει στην παγίδα να δεχτεί το χέρι βοηθείας που του προσφέρεται προκειμένου να αντιμετωπίσει τα γραφειοκρατικά εμπόδια. Η πρώτη δυσκολία είναι ότι η πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα δεν έχει αρμόδιο τμήμα σε θέματα μετανάστευσης και παραπέμπει τους ενδιαφερομένους στην πρεσβεία του Καναδά στη Ρώμη, όπου λειτουργεί αγγλόφωνη υπηρεσία ειδικά για Ελληνες. Πάντως η υποβολή αίτησης βίζας γίνεται και μέσω Διαδικτύου (www.canadainternational.gc.ca/greece-grece).
Λιγότερα εμπόδια αντιμετωπίζουν όσοι έχουν συγγενείς στον Καναδά, όσοι ήταν παλαιότερα μετανάστες και επιστρέφουν, καθώς και οι νέοι ηλικίας 18-35 ετών που μπορούν μέσω του προγράμματος International Experience Canada να αποκομίσουν εμπειρίες εξασφαλίζοντας εργασία για διάστημα μέχρι και έναν χρόνο.
Πώς δαγκώνουν τους Ελληνες τα «κοράκια» στην Αυστραλία
Π ροσοδοφόρα «μαγαζάκια» έχουν στηθεί και στην Αυστραλία που «δαγκώνουν» τους Ελληνες νεομετανάστες. Σύμφωνα με πληροφορίες, με ευθύνη της ελληνικής πλευράς έχει παγώσει η συμφωνία για τουριστική βίζα με δικαίωμα εργασίας, με αποτέλεσμα να επωφελούνται τα «κοράκια» που βγάζουν έτσι λεφτά από τις φοιτητικές βίζες. Σύμφωνα με καταγγελίες ομογενών, όσοι δεν δεχτούν να συναινέσουν στο «νταβατζιλίκι» μπαίνουν στο στόχαστρο των επιτηδείων, οι οποίοι τους παρακολουθούν με κάμερες και όταν διαπιστώσουν έστω και μία ώρα αδήλωτης εργασίας (πάνω από τις 20 που δικαιούνται) τους καρφώνουν και απελαύνονται. Σήμερα, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, στη Μελβούρνη έχουν μεταναστεύσει περίπου 10.000 Ελληνες. Πρόκειται για άτομα που είχαν αυστραλιανή υπηκοότητα ή φοιτητική βίζα με περιορισμένο δικαίωμα εργασίας ή βίζα μετά από πρόσκληση εργοδότη. Αρκετοί ταξίδεψαν με τουριστική βίζα και ύστερα από αρκετές ταλαιπωρίες βρήκαν δουλειά κυρίως στην περιοχή του Οκλεϊ, που είναι το κέντρο της Ομογένειας. Μεγάλη είναι και η στρατιά των ανειδίκευτων Ελλήνων που κάνουν ό,τι δουλειά βρουν και πέφτουν εύκολα θύματα εκμετάλλευσης, κυρίως συμπατριωτών τους Ελλήνων. Σύμφωνα με καταγγελίες, κάποιοι επιτήδειοι εν αγνοία τους τούς υπενοικίασαν εισπράττοντας 1.000 ευρώ το κεφάλι για να τους βρουν δουλειά και τους άφησαν ανασφάλιστους χωρίς περίθαλψη σε μια ξένη χώρα στην άλλη άκρη του πλανήτη, στην οποία και ξενιτεύτηκαν για να αναζητήσουν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής που τους στέρησε η πατρίδα τους.