Η τελευταία πρόταση του Γιάννη Βαρουφάκη και η απόφαση της κυβέρνησης να αποχωρήσει από τη γραμμή του «κουρέματος» έχει ανοίξει το δρόμο για έναν συμβιβασμό όπως αναφέρει στο άρθρο του ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Zsolt Darvas.
Αρχικά, αναφέρεται στην νέα πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης να μην ζητήσει πλέον μια διαγραφή του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, αλλά αντί αυτού προτείνει την αλλαγή των όρων των υφιστάμενων ευρωπαϊκών δανείων προς την Ελλάδα, που να έχουν στόχο ένα πρωτογενές πλεόνασμα (πολύ) χαμηλότερο από τον στόχο της τρόικας και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε το κούρεμα ήταν ένα μεγάλο βήμα σύμφωνα με τον αρθρογράφο.
«Ήταν επίσης ένα σοφό βήμα, καθώς ένα απόλυτο haircut είναι άσκοπο και μη αποδεκτό από τους πιστωτές της ευρωζώνης. Κάθε επίπεδο χρέους είναι βιώσιμο εάν έχει πολύ χαμηλό επιτόκιο, και τα δάνεια της Ευρώπης προς την Ελλάδα φέρουν πολύ χαμηλό επιτόκιο και έχουν ήδη πολύ μεγάλες λήξεις αποπληρωμής».
Στο ενδιάμεσο η πρόταση Βαρουφάκη είναι στη σωστή κατεύθυνση, σημειώνει ο Darvas και προσφέρει πως ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ ζητάει προς τους εταίρους να χαμηλώσουν τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 4,5% του ΑΕΠ σε 1%-1,5%.
Ο Darvas σημειώνει πως οι εταίροι της Ευρωζώνης πρέπει να προχωρήσουν σε παραχωρήσεις προς την Ελλάδα επειδή η αποτυχία του προγράμματος που επιβλήθηκε στην Ελλάδα ήταν δικό τους «έργο», ενώ ένα Grexit θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα.
Για να καταλήξει το «μυαλό» του Ινστιτούτου Bruegel: « Επομένως, περιμένω ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα εξετάσουν σοβαρά το σχέδιο του Γ. ΒΑρουφάκη, και η ελληνική κυβέρνηση να αφήσει στην άκρη τις επιφυλάξεις της για ένα νέο πρόγραμμα από τον ESM. Βεβαίως, οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν μπορούν να αποδεχθούν τα πάντα και πολλές προεκλογικές υποσχέσεις θα πρέπει να επανεξεταστούν. Αλλά κατά την άποψή μου, η Ελλάδα έκανε μια καλή αρχή εγκαταλείποντας την προηγούμενη απαίτηση για haircut, και θα πρέπει να βρεθούν λογικοί συμβιβασμοί και σε άλλα ζητήματα, όπως το να ενισχυθεί η βιωσιμότντα του χρέους χωρίς να προκληθεί ζημιά στην καθαρή παρούσα αξία των πιστωτών. Στο μεταξύ, η ΕΚΤ θα πρέπει να διατηρήσει ζωντανό το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα: όπως υποστήριξε ο Karl Whelan, δεν υπάρχουν αυστηροί κανόνες για σχετικά θέματα, αλλά διακριτικές αποφάσεις από το δ.σ. της ΕΚΤ».